برخی مدفونین در این مکان :

1-       نواب سید ابراهیم بن سید علاء الدین حسین خلیفه سلطانی - نایب السلطنه شاهان صفوی متوفی 1098 ق از اجداد بنده

2-       شاه اسماعیل سوم (میرزا ابوتراب بن سید مرتضی بن نواب میر سید علی خلیفه سلطانی) متوفی 1193 ق

3-       میرزا ابوالقاسم بن میرزا داود مرعشی – متولی آستان قدس رضوی متوفی 1136 ق

4-       سید احمد بن میرزا ابوالقاسم بن میرزا داود متولی – سردار جنگ های صفوی – متوفی 1140 ق

5-       میرزا سید احمد بن نواب سید مرتضی خلیفه سلطانی – خواهر زاده و داماد شاه طهماسب سوم- شاعر متخلص به نیازی متوفی 1087 ق

6-       سید اسدالله مرعشی حسینی خلیفه سلطانی – از علمای دربار شاه طهماسب اول و جد سید علاء الدین متوفی 969 ق

7-       محمد علی خان – بانی تجدید بنای حرم

در مزار ستی فاطمه ، مقبره خصوصی خاندان خلیفه سلطانی و خاندان میرزا داود مرعشی قرار داشته است و بیشتر افراد این خاندان در این مکان مدفون هستند .

عده زیادی از شاهزادگان و منصوبین دربار صفوی نیز در محدوده امامزاده مدفون بوده اند .

نشانی : خیابان آیت الله کاشانی – روبروی بیمارستان کاشانی – داخل کوچه

چهل دختران

چهل از اعداد اصلی است که گاهی در مورد کثرت نیز استعمال شده و به معنی زیاد می باشد، مانند چهلستون و چهل دختر در روستای سیان که کوهی است نزدیک امامزاده سیان از توابع جرقویه اصفهان که اهالی به آن اعتقادی قلبی دارند و در مکانی از این کوه روشنایی برپا می کنند.

برخی از ترکیبات و  .....

لطفاادامه مطلب را بخوانید

«نواب میر سید حسن بن میرزا محمدباقر حسینی خلیفه سلطانی» از اجله علماء و فقهاء و محدثین بوده و در نزد شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی مورد احترام و در بسیاری از امور با ایشان مشورت می کرده اند. وی از عده ای از فقهاء و مجتهدین روایت می کند که از آن جمله است علامه مجلسی و شیخ حرعاملی عليهما الرحمه.|

مرحوم آیت الله نجفی مرعشی از شجره نامه قديمه سادات خلیفه سلطانی نقل می کنند که اعقاب میرزا محمد باقر معروف به سادات سیانی (سیان به تشدید یاء از دهات جرقویه اصفهان است) معروفند که از املاک موقوفه اجدادی آنها می باشد (ص ۱۸۴، رجال اصفهان) قبرش در مزار ستی فاطمه اصفهان است. بازماندگان از نسل ایشان اکنون در روستای سیان جرقویه و اصفهان و شهرضا زندگی می کنند. (دو خانواده معروف سیدمحسن سیدمحمدحسن حاج آقا سید و سیدمرتضی سیدمحمدحسن حاج آقا)

یوس نیز به معنی مرد نا امید است . اگر این دو واژه را با هم معنی کنیم می شود (ای مرد ناامید آواز بارش باران بخوان )
این متن کپی از کانال یا گروه های شبکه های اجتماعی نیست و برای اولین بار در  کانال سیان ( siyan1)منتشر می شود.

سید قوام الدین پسر سید کمال الدین معروف به الصادق پسر سید علی پسر سید عبدالله پسر سید صادق پسر سید محمد پسر سید هاشم پسر سید علی النقی الطبرستانی پسر سید حسین پسر امیر ابو علی پسر سید حسین پسر سید علی المرعش پسر سید عبدالله پسر سید محمدالاکبر پسر سید حسن پسر الحسین الاصغر پسر امام علی ابن الحسین(ع)

2-نسب نامه ای که در کتاب شجره خاندان مرعشی اثر دکتر علی اکبر مرعشی و قیام درویشان طبرستان اثر دکتر سید محمدرضا مرعشی مرزنگو آمده است.

میرقوام الدین پسر کمال الدین صادق پسر سید علی مرتضی پسر عبدالله پسر عبدالله ابی صادق پسر عبدلله ابی محمد پسر ابو هاشم پسر ابوالحسن پسر عبدالله پسر ابو علی پسر ابو محمدحسن پسر علی المرعش پسر عبدالله پسر محمدالاکبر پسر حسن الدکه مرعشی پسر حسین الاصغر پسر امام زین العابدین علی بن الحسین(ع)

این دو نسخه نسب نامه فارغ از اندک تفاوت جزئی مورد تأیید حضرت آیت الله العظمی سید شهاب الدین نجفی مرعشی قرار گرفت.

در مورد این که علی اکبر علیه السلام در واقع زین العابدین است یا آن چه که مشهور است که از امام زین العابدین بزرگتر بوده است اختلاف نظر وجود دارد.

در جریان کربلا حضرت زین العابدین دارای فرزند بودند و جناب امام محمد باقر(ع) کودکی 3 ساله بودند.

حضرت زین العابدین فرزندان دیگری هم داشته است در نتیجه  سادات حسینی از نسل امام سجاد (ع) محسوب می شوند.

 غیر از امام سجاد(ع) در جریان کربلا از فرزندان سید الشهداء کسی زنده نماند.

پس فرزندان امامان بعدی همه از سادات حسینی هستند چه فرزندان امام باقر(ع) و چه فرزندان دیگر ائمه علیهم السلام.

این عنوان کتاب است که بسیار دنبال دانلود مجانی آن هستم تا در وبلاگ قرار دهم اگر شخصی بخواهد دانلود کند لطفا در قسمت نظرات لینک دانلود مجانی آن را ارسال نمایید.
به هر حال من خلاصه ای از این کتاب را برای شما می گذارم دو متن و پست فبلی بنده از همین کتاب است

کتاب زنانی که با گرگ ها می دوند (Women Who Run With the Wolves)، نوشته کلاریسا پینکولا استیس (Clarissa Pinkola Estés) در سال ۱۹۹۲ منتشر شده است و توضیح می دهد که یک زن سالم شباهت زیادی به گرگ دارد: نیرومند، پُر انرژی، حیات بخش، مراقبِ قلمرو زندگی، خلاق، وفادار و حاکم بر امور است. اما از دست دادن این طبیعت باعث می شود که زن به موجودی ضعیف، سست و شبح مانند تبدیل شود. وقتی زندگی زن، ساکن و ملال آور می شود، زمان احیای این طبیعت رام نشدنی فرا رسیده است و ذهنش باید نیروهای کمکی را بفرستد.

حیات وحش و زنان رام نشدنی، هر دو در خطر انقراض هستند. طبیعت غریزی زنان، غارت شده، دچار واپسگرایی شده و سپس چیز دیگری به جای آن ساخته شده است. مدت ها است که از طبیعت زنان هم مثل طبیعت جهان و حیات وحش سوء استفاده می شود. فعالیت های زن مدرن، نامشخص و مبهم هستند. زن مدرن مجبور است برای همه کس همه چیز باشد. بازگشت یک زن به طبیعت رام نشدنی اش، یک نیاز ضروری برای رسیدن به سلامت جسمی و روانی است.

کلاریسا پینکولا استیس دکترای روانشناسی قومی دارد و طرفدار نظریه های روانشناسی یونگ است.

کتاب زنانی که با گرگ ها می دوند در ۵۰۰ صفحه مفاهیم بسیار گسترده ای را مطرح می کند که در ادامه شما می توانید دو داستان آن را مطالعه نمایید.

روانشناسی نوین نمی تواند نیازهای روحی زنان را برطرف کند، هیچ شناخت درستی از آرزوهای زن ندارد، نمی تواند رازهای وجود زن را بشناسد و به زن فرصت نمی دهند. خانم استیس در تمام طول زندگی اش همواره عقیده داشته است که داستان های قدیمی که در فرهنگ های مختلف درباره زنان وجود دارند، می توانند زنان را با طبیعت شان آشتی بدهند.

عنوان این کتاب بر اساس مطالعات نویسنده درباره گرگ ها شکل گرفته است. خانم استیس معتقد است که رفتارها و ویژگی های گرگ ها شباهت زیادی با طبیعت زنان دارد. پُر انرژی و مصمم بودن، رفتار بر اساس شهود و غریزه و سخت کوشی گرگ ها ویژگی هایی هستند که به اعتقاد استیس زنان هم از آنها برخوردار هستند. او معتقد است که زنان در صورت نشان دادن طبیعت رام نشدنی شان مثل گرگ ها به وحشی گری معروف می شوند و قلمروشان توسط انسان های دیگر از بین می رود. اما همانطور که گرگ ها برای خودشان قلمروهای جدیدی می سازند دیگر وقتش رسیده است که زنان هم به طبیعت رام نشدنی شان بازگردند

چمخاله می تواند به معنی محل رسوبات سر راست ساحلی باشد: सम adj. sama right, खल n. khala sedimentation कूल n. kUla river bank, वेला f. velA coast [seashore] چاف می تواند به معنی زمین بر آمده در کنار آب (دریا) باشد: चय m. caya mound of earth अप् f. ap water

در لغت نامه دهخدا در مورد معنی و مأخذ واژه مرهم بین معرب از ملهم بودن و عربی به معنی نم نم باران بودن آن تردید کرده اند. ولی کلمۀ سنسکریتی مَرَ-اَدهَمَ یعنی کشنده بدی در این باب جلب توجه می نماید. بر این پایه ریشۀ ایرانی آن مَرَ-آهَ-مه (کشنده مربوط به چرک) خواهد بود. ترکیب مَر-هیم (خیم) یعنی کشندۀ جراحت محتملتر است.

به نظر می رسد تُفنگ مرکب از توف (توفنده، غرنده) و هَنگ (سنگ، گلوله و جزء و نشانه) بوده باشد. تپانچه را هم می توان صورتی از تفنگچه گرفت. अङ्ग n. ánga component در آذری برای فلاخن نام سپنگ، مرکب از (سپا= در هم کوبنده) و انگ (سنگ) را داریم در مجموع یعنی کوبندۀ سنگ و سنگ انداز.

اسامی برخی از منسوبین به جوزدان از محد ثین اصفهان:

۱- «ابواسحق ابراهيم بن عمر (بفتح دومیم) ابن شریس» متوفی به سال ۲۶۴ ه.ق (ص ۱۸۵، جلد یکم، ذکر اخبار اصبهان)

۲- «ملا اسدالله بن ملا محمد علی جوزدانی» مؤلف كتاب جواهر الايمان، فوت ۱۳۲۳ ه.ق (الذریعه) و ۳- «ایوب بن معمربن شریس» از تیم اصفهان در زمره حفاظ. در کودکی از اصفهان بیرون رفته، محدثی جلیل القدر می باشد. وی برادر ابو اسحق ابراهیم سابق الذكر است ( ص ۲۳۲، جلد یکم، ذکر اخبار اصبهان)

۴- «ابوالقاسم ضحاک بن علی جوزدانی اصفهانی» (ص ۴۰۹، تاریخ نیشابور) .

۵- «ابومسلم طاهر بن محمد بن عبدالله بن حمزه جوزدانی» از احفاد ابو مسلم خراسانی صاحب الدعوه، وی جد مادری مفضل بن سعد مافروخی اصفهانی، مؤلف كتاب محاسن اصفهان می باشد (ص ۲۵، محاسن اصفهان) ۶- «ابواحمد عبدالله بن محمد بن على بن شريس جوزدانی معدل» ابونعیم درباره أو گوید: «دین متعبد، صائم النهار، قائم الليل». پس از سال ۳۷۴ ه وفات یافته است. از اساتید و مشایخ حافظ ابونعیم است که در سال ۳۷۴ ه در مسجد جامع از او حدیث شنیده است (ص ۹۷، جلد دوم ذکر اخبار؛ ص ۴۰۲، کتاب انساب)

۷- «ابومحمد عبدالله بن محمد بن منصور» متوفی بعد از سال ۳۶۰ ه.ق (ص ۹۲، جلد دوم، ذکر اخبار اصبهان) : ۸- «ابوصالح عبیدالله بن محمد بن فيار» قبل از سال ۳۶۰ ه. ق وفات یافته است

(ص ۱۰۴، جلد دوم، ذکر اخبار اصبهان)

۹- «ام ابراهيم فاطمه» دختر عبیدالله اصفهانی جوزدانی، شیخ روایت شیخ ابو الفتوح اسعد بن محمود بن خلف عجلی اصفهانی، متوفی به سال ۶۰۰ ه.ق (ص ۱۰۱، روضات الجنات چاپ اول). مرحوم رفیعی مهر آبادی در کتاب آثار ملی اصفهان تولد مشارالیها را به سال ۴۳۴ و فوت او را در سال ۵۲۴ هجری قمری می نویسد.

و ۱۰- «ابوبکر محمد بن علی بن احمد جوزدانی» امام جامع عتیق، فوت وی در ذیقعده سال ۴۴۲ ه.ق (ص ۲۰۹ کتاب آثار ملی اصفهان، به نقل از اللباب فی تهذیب الانساب، جلد یکم، ص ۲۵۱).

۱۱- «محمد بن علی جوزدانی» از علماء و محدثین قرن سوم و چهارم (ص ۳۰، محاسن اصفهان)

۱۲- ابوعبدالله محمد بن ممشاذبن خزیمه» (بضم خاء و فتح زاء) ساکن جوزدان بوده و به طرسوس مهاجرت کرده و هم در آن جا وفات یافته است (ص ۲۰۷، جلد دوم، ذكر اخبار اصبهان)

۱۳- «ابو عبدالله محمد بن هارون جوزدانی» حافظ ابو نعیم درباره او می نویسد: شیخ دین فاضل (ص ۲۱۸، جلد دوم، ذکر اخبار اصبهان)

١- ر.ک ابو نعیم اصفهانی، ذكر اخبار اصبهان، المجلد الأول، ص ۳۶.

«میرزا داود بن میرزا عبدالله بن محمد شفیع حسینی مرعشی» متولی آستانه مقدسه رضویه. صاحب عنوان، داماد شاه سلیمان صفوی بوده و زوجه اش شهربانو بیگم نام داشته و دارای ده فرزند پسر و چهار دختر بوده است.(۱) در ملحقات وقايع السنين (ص ۵۶۵) می نویسد: «در شهر ربيع الاول سنه ۱۱۲۴ ه شاهزاده عظيم القدر شهربانو بیگم صبيه شاه سلیمان علیه الرحمه را به میرزا داود متولی روضه رضویه در روز عید بابا شجاع الدین عقد مناكحه واقع ساخته دادند ...)

مشارالیه پس از فوت شیخ علی خان (۱۰۹۲ ه) به مقام وزارت رسید و میرزاطاهر قزوینی نیابت او را داشت ( ص ۶۰، مجمع التواریخ) و قبل از سال ۱۱۳۶ هکه مصادف با تصرف شهر اصفهان به وسیله افاغنه می باشد، وفات یافته و در مقبره خصوصی در مزار ستی فاطمه مدفون گردید. شیخ محمد على حزین در تاریخ خود (ص ۶۴، چاپ اصفهان) می نویسد: «سید عالی شان میرزا داود خلف مغفور میرزا عبدالله ... به لطف طبیعت موصوف و اشعارش مشهور و به حلیه کمالات صوری و معنوی آراسته، روزگاری به عزت و احتشام داشت تا آن که قریب به سانحه مذکور به عالم بقا رحلت کرد.» و هم در تاریخ حزین (ص ۵۱، چاپ اصفهان)(۲) وی را عنوان کرده و فوتش را در سال ۱۱۳۳ ه در اصفهان می نویسد و از اشعارش هشت بیت نقل می کند از آن جمله: و به جزء لا يتجری کند حکیم اقرار به بیندد ار متکلم دهان تنگ ترا

مرحوم معلم حبیب آبادی در مکارم الآثار (ص ۱۶۱، جلد یکم گوید: «پدرش میرزا عبدالله شاعر و متخلص به «عشقی» و فرزند او یعنی میرزا داود نیز شاعر و متخلص به «عشق» بوده است.» کتب و مثنوی های زیر از اوست: ۱- خمسه داود ۲- دیوان اشعار ۳- مثنوی زیورالعاشقين ۴- مثنوی سفرنامه ۵- مثنوی سلطان الانساب ۶- مثنوی نمکدان دین (این چهار شماره جزو خمسه داود می باشد).

١- میرزا محمد خليل مرعشی صفوی، مجمع التواریخ، به تصحیح عباس اقبال، تهران، کتابخانه سنایی و طهوری، ۱۳۶۲ ش، ص ۶۰. ۲- ارجاع مرحوم مهدوی در تاریخ حزین یافت نشد و در تذكرة المعاصرين با تصحیح و تعليقات معصومه سالک، تهران، دفتر نشر میراث مکتوب و نشر سایه، ۱۳۷۵ ش، ص ۱۴۶ به این صورت ضبط شده بود.

بجزء لا يتجری کند حکیم اقرار ببیند ار متکلم دهان تنگ ترا

Powered By
  BLOGFA.COM