بازی ی قل دوقل
این بازی معمولا بین دو تا هر اندازه که باریکن باشند ولی تعداد باید زوج باشند،انجام می شود. اگر دونفر باشند که خوب ،ولی اگر بیشتر باشند،اول یارکشی می کنند و سپس بازی را شروع می کنند. برای اینکه کدام نفر یا گروه بازی را شروع کند ،به اصطلاح ریگ ها را من می کنند یعنی ریگ ها را کمی به بالا پرتاب کرده و هر کدام ریگ را پشت دست خود جا دادند نفر اول برای شروع بازی است،اگر چپ کالی می گرفت تعداد ریگ ها دو برابر محاسبه می شد.
نفراول که مشخص شد بازی را شروع می کند ،به این ترتیب که 5عدد ریگ که شکل گلوله ای داشته باشند را انتخاب کرده و روی زمین می ریزند. نفراول یکی از ریگها را برداشته و با به هوا انداختن هر دفعه یکی از ریگ ها را یکی یکی برمی دارد. اگر در بین بازی ریگ را که به هوا می اندازد و ریگ روی زمین را بر می دارد.ریگ به هوا انداخته شده ر اگرفت ،بازی را ادامه می دهد واگر ریگ به زمین افتاد،به اصطلاح سوخته و شریک او بازی را ادامه می دهد.سپس مرحله دوم بازی (دوقل : دوتا دوتا) شروع می شود.دراین مرحله بازیکن یک ریگ برداشته و به هوا می اندازد و دو تا از ریگهای روی زمین را بر می دارد.تا تمام شود.سپس مرحله سوم بازی (سه قل : سه تا سه تا)شروع می شود. در این مرحله یکی از ریگها را برداشته ،به هوا می اندازد و اول سه تا ریگها رابرمی دارد و در پرتاب بعدی به هوا ریگ باقیمانده را برمی دارد. سپس مرحله چهارم ( چهار قل )شروع می شود.دراین مرحله بازیکن تمام ریگها را در دست خود می گیرد.سپس یکی از ریگها را به هوا انداخته و چهار ریگ داخل دستش را روی زمین بصورت کپه می گذارد. دوباره ریگ را به هوا انداخته و ریگها را برمی دارد. مرحله بعدی (تخم گذار ) است. دراین جا بازیکن تمام ریگها را در دست گرفته و یکی از آنها را به هوا انداخته و در این فاصله زمانی ،ریگ ها را از انتهای دستش روی زمین می گذارد و ریگ به هوا انداخته شده را می گیرد. مرحله های بعدی بشکن (برخورد دو ریگ به هم) و سپس نشکن در ادامه گلاب پاش و مرحله عروس و در انتهای بازی دروازه است. دراین مرحله بازیکن دست خود رابصورت دروازه درآورده و با دست دیگرش تمام ریگها را جلو دستش می ریزد. سپس از رقیب می پرسد: به ازای کدام؟ یعنی کدام ریگ را آخر بار به دروازه ببرد.رقیب هم یکی را نشان می دهد و می گوید: به ازای این! سپس بازیکن یکی ازریگها رابرداشته وبه هوامی اندازد ودراین فاصله باهمان دستش یکی از ریگها را از زیر دستش که دروازه گفته می شود،ردمی کند.به این صورت چهار ریگ را باید از زیر دروازه ردکند.اگر در این مراحل ریگ به هوا انداخته شده روی زمین نیفتد،یک بازی برده و از رقیب طلبکار است. این بازی هم چنان ادامه پیدا می کندتا ریگ به هوا انداخته شده به زمین بیافتد. آنگاه نوبت بازی حریف می شود. شرح بعضی از قسمتها به صورت زیر است.

مرحله تخم گذاشتن : دراین مرحله باریکن تمام ریگها رادردست می گیردویکی از آنها را به هوا پرت می کند و یکی از ریگهارا به زمین می گذارد.اینکارتاگذاشتن سه تا ریگ ها ادامه پیدامی کند .سپس دوباره ریگ رابه هوا پرت می کند و و ریگ مانده داخل دستش را با یکی از ریگها عوض می کند.تا همه ریگها راعوض کند. آنگاه در پایان با انداختن ریگ به هوا،تمام ریگهای روی زمین بازی را باید بردارد. مرحله بعدبشکن است. روش بازی به این صورت است که : ریگها رابه زمین بازی ریخته ویکی ازآنهارابرمی دارد و به هوا پرت می کند. دراین فاصله باید یک ریگ از روی زمین بردارد و هم زمان با گرفتن ریگ به هوا پرت شده ،باید به هم بخورند و صدا بدهد.تا تمام ریگها را به این صورت از زمین بردارد.
مرحله بعد نشکن است. مثل مرحله قبل است ولی باید ریگها به هم نخورده و صدا ندهند.
مرحله بعدگلاب پاش است.اول ریگ ها را روی زمین بازی ریخته وسپس یکی از ریگها رابرمی دارد. آنگاه درهمین فاصله یکی از ریگهای روی زمین را بر می دارد. سپس دو تا ریگ را به هوا پرتاب می کند و یک ریگ از روی زمین برمی دارد. سپس سه تا ریگ را به هوا پرتاب کرده و ریگ چهارم رابرمی دارد.

درمرحله پایانی ،چهارتاریگ رابه هواپرت کرده وریگ پنجم رابرمی دارد.مرحله بعدی بازی ،عروس است.دراین مرحله بازیکن تمام ریگها را در دست گرفته وبه فاصله کمی به هواپرتاب کرده وپشت دست خود را زیر آنها می گیرد وسعی می کندحداقل یکی ازریگها روی پشت دستش بماند.اگر بیش از یکی ماند.رقیب باید اجازه دهد که آیا همه آنها یا یکی از آنها بماند.آنگاه آنها را به هوا پرتاب کرده و سعی می کند که زمین نیافتد.سپس با پرتاب کردن به هوا،یکی از ریگهای روی زمین رابرمی دارد.سپس ،ریگ را دوباره را به هوا پرتاب می کند و ریگ بعدی را برمی دارد. آنگاه دوباره ریگ را به هوا می کند و دوباره ریگی از روی زمین برمی دارد.به این صورت ادامه می دهد تا تمام ریگها تمام شود.

مرحله بعد،(زوما:داماد)است.دراین مرحله بازیکن رقیب یکی از رگها را نشان می کند. سپس بازیکن ریگ ها را در دست گرفته و با فاصله کمی به هوا پرتاب می کند و بلافاصله دست خود را برمی گرداند و سعی می کند ریگی را که رقیب نشان کرده روی پشت دست خود بگیرد.سپس درحالی که سعی می کند ریگ روی پشت دست نیافتد،با همان دست ریگهای روی زمین را برداشته و در دست دیگر یا روی گوشه ای از زمین بازی می گذارد. در اینجا یک بازی تمام شده و یک بازی از رقیب طلبکار می شود.

باری آفتاب ومهتاب یکی از بازیهای سیانی ها بود باری آفتاب ومهتاب بین دونفرانجام می گیرد .روش بازی به این صورت است که دونفرشانه های خودرابه هم چسبانده وسپس ازپشت سر دست های خودرا داخل هم چفت کرده ،آنگاه یکی ازآنها خم می شود و نفردوم را روی کمر خود بلند می کند و می پرسد آفتاب مهتاب چه رنگه؟ طرف دیگرجواب می دهد : سرخ وسفید وآبی .آنگاه نفراول کمر خود را راست می کند و و نفر دوم کمر خود را خم کرده و نفر اول را روی کمر خود بالا برده و می پرسد : آفتاب مهتاب چه رنگه؟ و این بازی تا وقتی بخواهند ادامه پیدا می کند.در واقع نوعی نرمش و ماساژ می باشد.

دوز بازی یا بازی دوست

یکی از بازی های بچه های سیان دوز بازی بود ، دوز بازی بین دونفرانجام می گیرد.به این ترتیب که هرکدام سه ریگ برمی دارند و بر روی کاغذ یا زمین ،یک مربع می کشند و ضعلع ها را از وسط به هم وصل کرده و بازی را شروع می کنند .سپس ریگهاراهرکدام به ترتیبی که رقیب نتواند ریگهایش را جوری بچیندکه دریک خط قرارگرفته وباصطلاح دوزشود،می چینند و بعد هر کدام در هر نوبت با یک حرکت سعی می کنند ،ریگهای خودرا دوز و از دوزشدن ریگهای رقیب جلوگیری کنند ،این بازی تاوقتی که هرکدام بتوانند زودتر ریگهای خود را دوز کرده و ریگهای رقیب را از بازی خارج کنند،ادامه می یابد.کسی برنده هست که زودتر سه ریگ را در یک ردیف قرار دهد
بعد ها دوز های متفاوتی نیز به این بازی اضافه شد طوری که هر بازیکن ۱۲ ریگ یا مهره داشت ، هر کس مهره های رقیب را زودتر اخراج می کرد برنده بازی بود.

یکی از بازی‌هایی که در سیان جرقویه و بعضی از جاهای دیگر مانند شهرگز اصفهان ، جرقویه و اردستان و کامو در گذشته رواج داشت بازی درنگ درنگ بود ، روش بازی به این صورت بودکه دونفر استاد وشاگرد انتخاب می شدند ، سپس بقیه بچه ها در صف روبروی آنها می ایستادند ، از قبل استاد و شاگرد یک اسم انتخاب می کردند ،مثلا اسب ، سپس یک کمربند یا تسمه یا طنابی که حدود یک متر بودرا ،یک طرفش را شاگرد دردست می گرفت و طرف دیگر آن را نفر اول می گرفت و می گفت ؛ درنگ درنگ ،شاگردیا استاد می گفت: اسم چه رنگ ، بعدچندتاسوال می پرسید تابه اون کلمه انتخابی شاگرد واستاد می رسید ، اگر اشتباه می گفت : مثلا می گفت : سگ ، می گفت بده به سگ یعنی نفر بعدی ، همینطور تاآخرین نفر ، اگر یکی ازبچه ها درست می گفت،استاد می گفت : بابا بزن ، آن نفر با طناب یا کمربند یا تسمه ای که داشت،دنبال بچه ها می گذاشت وبچه ها هم برای رهایی از کتک خوردن فرار می کردند ، این بازی بسته به میل بچه ها ممکن بود ،ساعت ها ادامه یابد ، مشخص است تا بچه ها فرار می کردند،استاد و شاگرد کلمه دیگری را انتخاب می کردند .
در بعضی از جاها به این بازی ارنگ ارنگ می گفتند.

یکی از بازی هایی که در جرقویه و همچنین در بعضی از جاها مانند شهر گز اصفهان و اردستان در گذشته ای نه چندان دور، رواج داشت ، بازی عمو زنجیرباف بود.بچه ها دست یکدیگر را می گرفتند.آنگاه یک نفر به عنوان استاد بازی را شروع می کرد.او می گفت: عمو زنجیرباف ، بچه ها همه جواب می دادند: بله ، دوباره استاد می گفت: زنجیر مرابافتی؟ جواب: بله .دوباره استاد: پشت کوه انداختی، جواب : بله استاد: بابا اومده. جواب: چی چی اورده؟ استاد: نخوچی کیشمیش ، بچه ها: باصدای چی؟ استاد ؛ مثلا می گفت : سگ آنگاه همه بچه ها صدای سگ درآورده و از اولین حلقه رد می شدند.این کار آنقدر ادامه می یافت تا همه بچه ها از آخرین حلقه رد شوند.
کیشمیش یعنی کشمش

قرص جنور- قرص جانور - داروی جنور همان داروی ضد انگل است که معمولا مبندازول می باشد . مبندازول یک داروی بنزایمیدازول با اثر درمانی بر روی بیماری‌های انگلی ایجاد شده توسط کرم‌هاست. این دارو اثر درمانی روی کرمک، کرم‌های گرد، کرم‌های نواری، کرم‌های قلابدار و کرم‌های شلاقی دارد. مبندازول به‌عنوان یک داروی انتخابی در درمان آسکاریازیس، کاپیلاریازیس، انتروبیاز و تریکوریاز به کار می‌رود.
در جرقویه به انگل ، جانور یا جنور گفته می شود

جراحی اتوپلاستی یا عمل گوش، روشی است که برای اصلاح شکل گوش‌ هایی با ظاهر نامتعارف به کار می‌رود.
عمل زیبایی گوش یا عمل گوش بل می‌تواند به شما کمک کند تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید. اگر گوش‌های برجسته یا بزرگ دارید و به دنبال راهی برای کوچک کردن گوش هستید، عمل اتوپلاستی گزینه مناسبی است.
این عمل تنها 30 الی 45 دقیقه زمان می برد. این عمل کاملا بدون درد و خونریزی می باشد و احتیاجی به بیهوشی ندارد و شما می توانید پس از عمل به راحتی به منزل یا محل کار خود بازگردید.

گربه مرتضی علی

به افراد ابن الوقت و کسانی که نان را به نرخ روز بخورند و همواره جهت منافع خود را در هر زمان و مکانی منظور داشته باشند ، گربه مرتضی علی گفته می شود و یا به اصطلاح دیگر می گویند :" فلانی گربه مرتضی علی است از هرجا بندازید با دست به زمین می آید و پشتش به زمین نمی رسد ."

اما ریشه تاریخی این ضرب المثل :

گربه حیوانی است که در غالب خانه ها هست و روی دیوارها و پشت بامها دیده می شود . چنگالها و دندانها و نیش بسیار تیز دارد . با آدمی انس می گیرد و در عین مکاری وحیله گری ، حیوانی تمیز و پاکیزه است که چون سیر شد دست و رویش را با آب دهان می شوید . دوست دارد با کودکان بازی کند ولی چون اذیتش می کنند غالباً از آنها می گریزد و در آغوش زنان و مردان خانه جای می گیرد .

اما مثل مورد بحث یعنی گربه مرتضی علی علاوه بر آنکه با وضع جسمانی و ساختمان دست و پای گربه مرتبط است چون ریشه تاریخی نیز دارد از آن فی الجمله بحث می شود : جای شک و تردید نیست که مرتضی علی یعنی مولی الموالی حضرت علی بن ابی طالب(ع) به سبب شان و والایی مقام و مرتبت که در خور شخصیتهای بارز و اندیشمند است نه اهل گربه بازی و کبوتربازی و از این قبیل بازیهای جلف و نابخردانه بود و نه به فرض محال ، آن فرصت و مجال را داشت که در دوران زمامداری و خلافت به این گونه اعمال متبادر شود . پس این فرضیه پیش آید که این مرتضی علی صاحب گربه موصوف شخص دیگری غیر از علی بن ابی طالب(ع) است که متاسفانه تاکنون با وجود مراجعه به کتب عدیده و استمداد و استطلاع از صاحب نظران هویتش مشخص نگردیده است .
تنها پاسخی که نگارنده در این مورد از چند نفر شنیده این بوده است که گربه مرتضی علی در اصل گربه مرتاض علی بود و نام مرتاض علی به علت قرابت ذهنی و مرور زمان به مرتضی علی تبدیل شده است . راجع به مرتاض علی همچنین نقل کرده اند که این مرد از مرتاضان هندی بود . سالی به ایران آمد و چند چشمه تردستی و به اصطلاح عمومی شعبده بازی و چشم بندی نشان داد . از جمله شیرینکاریهایش گربه سیاه براق دست پرورده ای بود که آن حیوان را گاهی سر و گاهی از پا یا دم در حال چرخش به هوا پرتاب می کرد .

این گربه مرتاض علی به هر شکل وهیئتی که پرتاب می شد با دو دست پایین می آمد بدون آنکه پشتش به زمین برسد و یا احساس کمترین ناراحتی کند . البته این گفته و شایعه به جهات مختلف قابل قبول نیست و نمی توان آن را ریشه مستند و موجه قرار دارد . چه اولاً هویت این مرتاض علی معلوم و مشخص نیست که در درچه عصر و زمانی می زیست . ثانیاً با چهار دست و پا پایین آمدن اختصاص به گربه مرتاض علی ندارد که آن را به صورت امثله سائره درآورده باشد .

Powered By
  BLOGFA.COM