|
جعفریه در ضلع غربی خیابان هاتف مقابل امامزاده اسماعیل در کنار خیابان، امامزاده ای است به نام امامزاده جعفر و یا جعفریه که در زمان حاضر بقعه در گوشه ضلع جنوب غربی قرار دارد و ساختمان نشان می دهد که از روز اول بقعه در وسط صحن وسیع آن قرار داشته و در طول زمان قسمت های مهمی از آن را غاصبين تصرف کرده و حتی در آن جا مدرسه ای نیز بوده است. در هر حال «بقعه از آثار عهد مغول و طرز ساختمان در قسمت پایین هشت ضلعی و بر روی پایه های آن گنبد زیبایی با تزئینات مختصر و تاریخ آن سال ۷۲۵ هجری می باشد). عبارت سنگ قبر، که در کتاب گنجينه آثار تاریخی اصفهان (ص ۳۰۰) و از آن جا در کتاب
آثار ملی اصفهان (ص ۷۶۴) و دیگر کتاب ها نقل گردیده است، او را: «صاحب سیف و قلم و منبع جود و کرم و متحلى به محاسن شيم و پهلوان عراق سید شهید سید تاج الدین جعفربن سید شمس الدین حسن بن عماد الدين حسين بن محمد بن علی بن حسین، تاریخ فوت نیمه محرم سال ۷۲۵ هجری قمری می باشد.) در ضلع جنوبی صحن، بقعه دیگری خشتی می باشد و مدفون در آن جا على المشهور سید مرتضی برادر سید جعفر نامبرده است و احتمالا او نیز دارای بقعه بوده و در طول زمان خراب شده و بعد تجدید بنا گردیده است. در هر حال تاکنون صاحب بقعه آن چنان که باید، شناخته نشده است و این که یکی از نویسندگان معاصر در کتاب خود او او را از اعقاب حضرت باقر علیه السلام (محمد بن على بن الحسین) می نویسد و بعد خود دلیل بر بطلان این نظریه می آورد، اظهار نظر بیهوده ای است و احتیاج به شرح و بیان نداشته است. از مدفونین در این امامزاده است: 1- «ملاحسین کاشی» از علماء قرن دوازدهم اصفهان، متوفی به سال ۱۱۹۰ ه مدفون در صحن امامزاده. ۲- «معصومه بیگم» دختر عربشاه در ۱۳ محرم سال ۸۴۲ ه وفات یافته و در حرم امامزاده مدفون گردیده است و ممکن است که از اعقاب امامزاده جعفر بوده باشد. ۳- «حاج سید مرتضی موحد ابطحی موسوی
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۷ساعت 16:25 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
