روستای مقیسه

84261825330192762832.jpg

این روستا تاریخی کهن   دارد.ودر بخش داورزن دهستان صدخرو واقع شده است.در گذر از مسیر جاده ی تهران -سبزوار در بین صدخرو-مهر بانگاهی به سمت جنوب کوه باعظمت میران(میریوه)قابل مشاهده است.فراموش نشود که استان مربوطه خراسان رضوی وشهرستان سبزوار است.

روستاه های همجوار از شرق به غرب عبارتند از:نامن-باشتین-تاج آباد-فیض آباد-شهر آیین-حسین آباد-مهر آباد-مقیسه-بروغن-شهر آباد-جشام-خسرو آباد-باقرآبادوچوبین می باشد.(ادامه دارد)

بخش های مختلف روستای مقیسه

این روستا از سه بخش تشکیل شده است:1_بخش دیرینه و اصلی که هسته ی روستا وسکونتگاه گذشتگان بوده و با نام مقیسه است.

2_بخش میانی به نام امین آباد که مسمّی به قناتی با همین نام است.

3_باغات روستا که در قسمت شمال قریه واقع است.

کشاورزی در مقیسه

تعداد سه قنات با نامهای مقیسه و ساسان کاریز و امین آباد سه مزرعه ی کشاورزی را با عنوان های یاد شده آبیاری می کنند.ناگفته نماند که سیستم آبیاری امین آباد با پمپ است.

کشاورزان مقیسه در پاییز عمدتا"گندم و جو و در زمستان به صورت پاره ای زیره و نخود نیز کاشت می کنند.

کاشت تابستانه ی آن ها هندوانه و پنبه و کنجد و علفی دامی با نام دول(سورگروم)می باشد.

علاوه بر قنات های فوق الذّکر تعدادی موتور برقی عمیق و نیمه عمیق نیز در مقیسه موجود است.

باغ های این روستا در شمال مقیسه و از جانب شمال شرقی  به سمت غربی کشیده شده است.

میوه ی عمده ی آن انگور است.

شرب باغ ها از آب امین آباد می باشد.

اندک اندک پسته کاری نیز در مقیسه در حال رایج شدن است.

موقعیت مقیسه

فاصله ی مقیسه تا سبزوار در حدود 60کیلومتر می باشد که مسیر رفت آن غرب به شرق است.در قسمت شرق روستا آبادی بروغن واقع است و جنوب مقیسه نیز کویر.روستاه های همجوار شمالی مقیسه طزر و کوشکباغ می باشند.

سلسله کوه های روستا از جانب جنوب شرقی به سمت شمال عبارتند از:کوه گچ_قلعه-چشمه_رباط_آسیای بادی-قمی و مریوه(میران).

کوه قمی پوشیده از ماسه بادی است که در محل قم نامیده می شود.این کوه تفرجگاه جوانان و دوستداران خودش است.

در شمال روستا جنگلی است که با درخت تاغ شکل گرفته و از شرق به غرب گسترش یافته است.

کوه میران دارای سنگهایی مرغوب برای زیر ساخت ها است که این سنگها از انعطاف خوبی برخوردار است.

مسجد جامع مقیسه

.این مسجدتقریبا در مرکز روستا واقع است.چند سالی است که مورد مرمت و بازسازی فرار گرفته است.صحن داخلی آن که قبلا کوچک و ستون هایی گلی و خشتی متعدد داشت برچیده و به جای آن ها ستون های آهنی نهاده شده است.بر ساحت داخلی آن افزوده و به مانند گذشته به دو بخش مردان و زنان تقسیم می سود.حایل قسمت زنان و مردان برزنت است.شکل ساخت مسجد مربع و ورودی آن شمالی است.

کف مسجد بالاتر از کف خیابان می باشد و این ارتفاع در حدود دو متر است.راه پلّه هایی دو طرفه ی سنگی برای صعود به بالکن مسجد ساخته شده ابتدا وارد بالکن شده که اندازه ی آن حدودا با طول چهل در پنج متر است.کف بالکن با موزاییک فرش شده دقیقا رو به روی پله ها درب ورودی است.به فاصله ی سه متر عرض غربی درب مسجد آبدار خانه ی آن واقع است.

منبر در انتهای جنوب شرقی مسجد قرار دارد و در جنب آن گنجینه ی آثار دینی همچون قرآن و ادعیه و... می باشد محراب دقیقآ در قسمت وسط بخش مردان است که با آیاتی از قرآن مجید نوشته شده بر روی کاشی مزیّن گشنه است.البتّه قبله اندکی متمایل به سمت راست می باشد.

وسایل خنک کننده در فصل گرما کولر آبی و پنکه های سقفی است و گرمایی فصل سرما بخاری نفتی.مساحت بخش مردان و زنان حدودآ مساوی است.بخش شرقی مردان و بخش غربی مربو به خانم ه است.

در قسمت شرقی مسجد که با طیّ پلّه هایی چند گانه از مسجد جدا می شود سویس بهداشتی قرار دارد.

سقف مسجد در زمان حاضر با آهن و آجر پوشیده شده است امّا در گذشته با خشت و گل و به صورت ضربی بود.

درب ورودی بزرگی نیز در ضلع شمال غربی مسجد واقع است.ناگفته نماند که مسجد جامع مقیسه و حسینیّه ی مقیسه رو بروی یکدیگرند.




+ نوشته شده در  سه شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۱ساعت 7:6  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |