مناره برسیان در روستای برسیان بر کرانهٔ شمالی زاینده‌رود و در شرق اصفهان قرار گرفته، یکی از قدیمی‌ترین مناره‌های ایران است که در میان مناره‌های اصفهان که دارای تاریخ هستند سومین مناره قدیمی به‌شمار می‌آید. تاریخ ساخت مناره سال ۴۹۱ ه.ق می‌باشد.

این منارهٔ ستونی مدور بدون سکو یا پایه بوده با آجر و ملات گچ ساخته شده‌است. قطر مناره در سطح زمین ۷۵/۵ متر و ارتفاع آن ۵۵/۳۴ متر است و پلکان مارپیچ مناره از داخل مسجدی شروع می‌شود که بعدها ساخته شده‌است.

مناره برسیان فاقد کاشیکاری است و تزئینات آجری آن که نقوشی به شکل لوزی نزدیک به مربع هستند به هزارباف معروف است.

بسیاری از کارشناسان این مناره را از بهترین نمونه‌های صنعت آجرچینی دوران سلجوقی در سدهٔ پنجم می‌دانند.

روستاى برسيان از توابع شهرستان اصفهان است و آب و هواى دشتى، ‌ معتدل و خشک دارد. برسيان در ۳۶ کيلومترى جنوب شرقى اصفهان و ۲۵ کيلومترى شرق جادهٔ آسفالتهٔ اصفهان - زيار قرار گرفته است و زاينده‌رود از جنوب آن مى‌‌گذرد. اين روستاى قديمى يک مسجد جامع، چهار زيارتگاه به نام‌هاى امام‌زاده شاه‌‌مراد، امام‌زاده شاه‌مردان، امام‌زاده شاه‌لنگر، امام‌زاده شمس‌اللّه و هم‌چنين يک کاروان‌سراى شاه‌عباسى دارد. مجموعهٔ معمارى بومى و آثار مذکور بسيار جالب توجه است.كاروانسراي برسيان‌‌‌(شاه عباس)قبل از پيدايش وسايط نقلية موتوري مثل اتومبيل‌هاي مختلف، قطار، كشتي و هواپيما كه مسافر و بار را به سهولت حمل مي‌نمايند، تجار، مال‌التجاره‌هاي خود را به وسيلة چهارپايان مثل الاغ و قاطر و شتر و امثال آن حمل مي‌نمودند. همچنين مسافرتها و زيارتها به وسيلة همين چهارپايان انجام مي‌گرفت كه مدّت مديدي طول مي‌كشيد تا مال‌التجاره‌ها يا مسافرين پس از مشقّات و زحمات زياد به مقصد خود برسند. بنابراين احتياج فراواني به استراحتگاه بين راه داشتند تا خود و مركبشان در آن محل كمي توقف نموده، رفع خستگي نمايند و براي ادامة راه آماده شوند. به همين مناسبت سلاطين قديم ايران به فكر ساختن كاروانسراهاي مجهزّ ميان شهرهاي مهمّ تجاري يا اماكن مقدّسه زيارتي افتادند. اين كاروانسراها بهترين محل آسايش مسافران و حفظ امنيت كالاهاي آنها و همچنين محل ارتباط و اطلاع با شهرهاي ديگر بوده‌اند. كاروانسراها حُجرات متعددي جهت مسافر و طويله‌هاي مجهزّي براي مركب‌هاي آنها داشته است. بناي اين نوع كاروانسراهاي امن و مجهزّ در زمان صفويه به خصوص در عهد شاه عباس به اوج خود رسيد. روستاي برسيان در جاده براآن شمالي واقع است كه در برابر روستاهاي ديگر بعد از روستای دستجا ومنشیان براآن شمالی،بزرگترين روستا از نظر جمعيت است  در اين روستا حدود 90 مغازه و400 منزل وجود دارد. اين روستا يك دهكده تاريخي استمردمان اين روستا مسلمان وشيعه هستند  مردم اين روستا در محرم دو دهه محرم وصفر را عذا داری می کنند كه در هر دودهه به صورت زنجير زدن وسينه زدن است در دهه اول 12 روز را ازا كاملآ رسمي ميدونن ولباس مشكي ميپوشن ودر روز 8-9-10 از محله پايين با محله بالا واز محله بالا به محله پايين وهر دو محله با روستاي مجاور  ميروند البته باهيئت وزنجير زني دوباره در دهه صف روز 26 به منزل یکی از اهالی می روند وروز 27 به محله بالا وروز 28به روستاي مجاور ميرونن ودرروز 29 به محله پايين مي روند ودرروز30 كه آخر اين دوده است تمام روستاهاي براآن شمالي وجنوبي به امامزاده چهارميان با نام محسن ابن حسن ابن مجتبي مي روند.اين روستا از وسط به دو محله تقسيم مي شود كه بيشترين امكانات هم در محله پايين است از جمله جاذبه هاي تاريخي ، پمپ بنزين ، مسجد الزهرا كه با تازه گي ساخته شده است .نمايي داخلي وخارجي مسجد از آجر نما است اين مسجد دو گلدسته دارد كه 33.50 متر استاما قبرستان اين روستا در محله بالا است يعني مجاور امامزاده شمس الله كنار امامزاده هاي ديگر از جمله (شاه مرادان وشاه لنگرو...)هم قبرهايي از قبل وجود دارد ولي الان فقط كنار امامزاده شمس الله مرده ها را به خاك مي سپارنددروسط اين دهكده يعني جلوي درب مسجد الزهرا كه جنوب بناهاي تاريخي محصوب مي شوداز اول دهكده تا آخر يه جوي آب همراه با درخت هاي جوان وجود دارد كه زيبايي خواصي دارد  درمحله بالاي اين روستا هم يک مسجد وجود دارد.اين دهكده داراي شورا دهياري ويه بانك ملت شعبه برسيان هم دارد .از نظر شغل در اين روستا شغلهاي كليد سازي ، خدمات كامپيوتري ، تراشكاري ، لوازم خوانگي ، تعميرگاه ماشين هاي سبك سنگين وتراكتور،شيريني فروشي ، خدمات برق ، مرغ وماهي فروشي ، نانوايي ،چند بغالي،تعمير موتور آب كشي، تعمير موتور،آپاراتي، تاكسي تلفني،عكاسي تعمير راديو تلوزيون ، ابزارآلات، لاستيك فروشي ، فروشگاه ماشين وديگر شغلهاي وجود دارد.اين روستا به صورت طولي كشيده شده است كه به دنبال زاينده رود كشيده شده است.نامهاي قبلي اين روستا پرسيان ~پارسيان ~بارسيان ~برسيان كه الان هم به نام برسيان مي شناسند ولي اهالي روستا به ان  بي سيون می گویند اين روستا داراي دو مدرسه درحال استفاده  مي باشد كه درمقطع ابتدايي هم پسرانه وهم دخترانه به نام 22بهمن ومقطع راهنمايي پسرانه فضيلت ودخترانه فقهي ودبيرستان دخترانه فقهي در رشته ادبيات در حال استفاده مي باشد اين روستا داراي يك باشگاه فرهنگي ورزشي، خانه بهداشت ،بيمارستان در حال ساخت ، مطب دكتر، شهرك صنعتي برسيان  وجود دارد.آب اين روستا آب لوله كشي كوهرنگ وداراي برق گاز تلفن مي باشد.اين روستا در دوره هاي قديم كه اثرات ان تاچند سال قبل وجود داشته داراي دو دروازه از شرق وغرب بوده كه هر كدام در 1كيلومتر اين روستا وجود داشته بودند مناره روستا  121 پله دارد كه هرچه به طرف بالا مي روداز نظرارتفاع كوچكتر مي شود.

مسجد برسيان در آستانه تخريب کامل قرار گرفت
جام جم آنلاين: مسجد تاريخي برسيان در استان اصفهان که قدمت آن به دوران سلجوقي برمي گردد و با شماره 265 در فهرست آثار تاريخي ايران به ثبت رسيده اکنون به‌خاطر بي‌توجهي و تاخير در مرمت آن در آستانه تخريب کامل قرار دارد.

به گزارش مهر، قالي هاي خاک گرفته و پاره و غبار نشسته روي منبر فلزي زنگ ‌زده مسجد تاريخي برسيان، حکايت از آن دارد که اين مسجد تاريخي مدت‌هاست به فراموشي سپرده شده است. اين مسجد که در روستاي برسيان (پارسيان) در 43 کيلومتري شرق اصفهان قرار دارد يکي از قديمي‌ترين مساجد ايران است.

مقابل در ورودي اين مسجد تابلوي زنگ‌ زده سازمان ميراث فرهنگي، تاريخچه مسجد برسيان را بيان مي‌کند اما وضعيت عمومي اين بنا گوياي آن است که سال‌هاست مسجد به حال خود رها شده و محوطه باز آن نيز به صورت متروکه و مخروبه درآمده است. ضمن اينکه رويش علف‌هاي هرز در نزديکي منار تاريخي برسيان، بقاي اين اثر تاريخي را تهديد مي‌کند.

درچوبي بزرگي که هميشه يک  قفل بزرگ روي آن خودنمايي مي کند، گواهي مي‌دهد که بازديد از آن به آساني براي گردشگران ممکن نيست و تنها با هماهنگي معتمدان محلي مي‌توان به داخل مسجد رفت.

اهالي منطقه مي گويند درحال حاضر به جز چند نفر از پيران محلي که گاهي براي نماز به داخل مسجد مي‌روند هيچ گردشگري به اين مسجد وارد نمي‌شود.

معصومه شهباز از فعالان ميراث فرهنگي اصفهان مي گويد: تعداد زياد نهادهاي تصميم‌گيري در امور رسيدگي مساجد و تداخل مسئوليت‌ها آنها با يکديگر باعث مي‌شود بسياري از مساجد تاريخي کشور به خاطر کمبود بودجه به درستي نگهداري نشوند، مرمت‌هاي دوره‌اي براي آنها انجام نشود و يا هنگام مرمت‌هاي غير اصولي آسيب ببينند از اين رو وضعيت اکثر آنها به شدت وخيم است.

وي ادامه مي دهد: مساجد تاريخي، مانند مسجد برسيان، نه‌ تنها از بودجه‌ بي‌ بهره مانده‌اند بلکه در هفته آخر ماه شعبان نيز که به نام هفته غبار روبي مساجد نام‌گذاري شده از غبارروبي ساليانه بهره‌اي نمي‌برند.

محمد تقي اکبري از کارمندان ستاد امور رسيدگي به مساجد استان اصفهان است که به مدت ده سال فعاليتهاي فرهنگي و مذهبي اين مسجد را بر عهده داشته ، مي گويد: نام ديگر اين مسجد پامنار است چون منار و گلدسته هاي بلندي دارد.

او با بيان اينکه سزاوار نيست اين مکان مقدس که به عنوان يکي از پايگاههاي عبادتي و تاريخي شناخته مي شود به اين شکل رها شود ادامه مي دهد: سازمان ميراث فرهنگي پنج سال پيش مرمت اين مسجد را انجام داد اما هنوز کامل نشده است. چون بخشي از ديواره هاي اين مسجد فروريخته و باعث شده تا اين مکان مذهبي در وضعيت نامناسبي قرار بگيرد.

اکبري در ادامه به ساخت مسجد جديدي در روستاي برسيان اشاره کرده و مي گويد: چند سال پيش مسجد بزرگتري در چند کيلومتري مسجد برسيان ساخته شد چون اين مسجد گنجايش پذيرش تعداد نمازگزاران روستا را نداشت.

+ نوشته شده در  جمعه ۱۸ آبان ۱۳۸۶ساعت 23:34  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |