كاتيون شناسي و معرفي تركيبات انها: -- نقره (Ag):نقره فلزي است، نرم چكش خوار و براق با نقطه ذوب 961C وبالاترين قابليت هدايت الكتريكي و حرارتي را دارا مي باشد. حلال اين فلز نيتريك اسيد(HNO₃) است و همچنين در محلول سيانورها در مجاورت اب اكسيژنه و يا O₂ حل مي شود. معمول ترين اكسيداسيون ان ⁺Ag است،در بين نمك هاي ان فقط نيترات،فلوريد،كلرات و پر كلرات نقره در اب بخوبي حل مي شوند اما سولفات و استات ان كم محلول هستند. مهمترين سنگ معدن هاي نقره AgCl,Ag₂S هستند كه هر دو در سيانور بخوبي حل مي شوند -تركيبات نقره :

- نقره كلريد : تركيبي است سفيد رنگ كه هم در امونياك و هم در سديم هيپوسولفيت قابل حل است

- نقره سولفيد : تركيبي است سياه رنگ كه در اثر انحلال در نيتريك اسيد رقيق و داغ گاز NO و گوگرد عنصري توليد مي كند.

- نقره نيترات : مهمترين تركيب محلول نقره مي باشد كه در صورت تماس با دست (پوست بدن) لكه هاي سياهي ايجاد ميكند كه به همين جهت به سنگ جهنم مشهور است. نقره نيترات تركيبي سمي است كه مسموميت هاي حاصل از نقره نيترات را با نمك طعام معالجه ميكنند تا نقره به نقره كلريد نامحلول تبديل شود.

-- جيوه (Hg) : مايعي است نقره اي روشن با نقطه جوش 9/356 درجه سانتي گراد مهمترين سنگ معدن ان جيوه II سولفيد يا سينابر (شنگرف) به فرمول HgS است كه با حرارت دادن اين ماده جيوه را استخراج ميكنند. جيوه بيشتر فلزات را در خود حل نموده و توليد ملقمه ميكند. ملقمه طلا و نقره در پر كردن دندان و ملقمه قلع در توليد اينه مورد استفاده قرار ميگيرد حلال جيوه نيتريك اسيد است.در صورتيكه مقدار جيوه به حد كافي باشد و با نيتريك اسيد رقيق حرارت داده شود جيوه I نيترات توليد مي شود. جيوه داراي تركيبات جيوه I و جيوه II مي باشند كه ما فعلا فقط به تركيبات جيوه I ميپردازيم.

- جيوه I نيترات : محلولترين نمك جيوه I مي باشد و در حضور قلياهاي قوي نظير NaOH توليد رسوب جيوه I اكسيد سياهرنگ مي كند. و در مجاورت امونياك رسوب سفيد اكسي امين جيوه و همچنين رسوب سياه جيوه فلزي توليد كه محصول واكنش رسوب خاكستري مايل به سياه خواهد بود. جيوه I نيترات با كلريدريك اسيد توليد رسوب سفيد جيوه كلريد HgCL₂ (كالومل) و با پتاسيم يديد توليد رسوب سبز Hg₂I₂ مي نمايد. رسوب Hg₂I₂ در زيادي KI مي تواند حل شود و ايجاد جيوه فلزي و كمپلكس حاوي يديد مضاعف پتاسيم و جيوه را بنمايد. بخارات جيوه بسيار سمي است و مي تواند از راه خون به مغز برسد كه باعث اسيب هاي جدي به سيستم اعصاب مركزي (مغز و نخاع) مي گردد. در بين تركيبات جيوه،تركيبات الي جيوه از تركيبات معدني ان سمي تر هستند. مهمترين تركيب سمي الي جيوه، متيل مركوري ⁺(HgCH₃) مي باشد. جيوه مخصوصا جيوه II فعاليت انزيم هاي حاوي گروه (SH-) را مختل مي كند. درمان مسموميت هاي اتفاقي حاصل از جيوه تجويز مقادير زياد تخم مرغ و شير است زيرا نمك هاي جيوه با پروتئين ها توليد لخته مي كنند.

-- سرب (Pb) : سرب فلزي است براق،نرم و خاكستري رنگ كه نقطه ذوب ان 327C است و در درجه حرارت هاي بالاتر تبخير مي گردد. در كلريدريك اسيد و سولفوريك اسيد حل نمي شود اما در نيتريك اسيد حل ميگردد.مهمترين سنگ معدن هاي ان سرب سولفيد PbS (گالن) و سرب كربنات PbCO₃ (سروسيت) مي باشند. سرب دو دسته املاح توليد ميكند املاح سرب II و املاح سرب IV كه مهمترين املاح سرب،املاح سرب II هستند.

تركيبات سرب: از سرب تاكنون 5 اكسيد شناخته شده است كه عبارتند از : ^-PbO (ليتارژ يا مردار سنگ)كه گردي است زرد رنگ - سرب دي اكسيد(PbO₂) به رنگ قهوه اي تيره تا سياه - Pb₂O (به رنگ سياه) - سرب سز كوي اسيد Pb₂O₃ (نارنجي رنگ) - Pb₃O₄ (سرنج) كه تركيبي است قرمز رنگ و مخلوطي از Pb₂O₃,PbO مي باشد. يون ⁺Pb_² در مجاورت قلياي قوي توليد Pb(OH)₂ سفيد رنگ مي كند كه در زيادي قليا حل شد و يون پلمبيت -(HPbO₂) توليد مي كند. سرب كلريد PbCl₂,سرب يديد PbI₂ در اب سرد نامحلولند اما در اب گرم حل مي شوند در بين تركيبات ديگر اين عنصر، سرب سولفات و سرب كرومات هر دو در اب نامحلولند و براي شناسايي سرب در محلولها از تشكيل اين دو نمك استفاده مي شود. سرب از جمله فلزات سنگيني است كه بيشترين الودگي زيست محيطي را ايجاد مي كند زيرا به صورت سرب تترااتيل جهت بهسوزي بنزين در سوخت اتومبيل ها مصرف مي شود سرب بر سيستم اعصاب مركزي ،گوارش و كليه ها اثرات بسيار بدي بر جاي مي گذارد ولي مهمترين اثر بيولوژيكي اين عنصر جلوگيري از سنتز هم(اهن) كه يكي از اجزاء اصلي هموگلوبين خون) ميباشد. درمان مسموميت حاصل از سرب استفاده از محلول سديم سولفات يا منيزيم سولفات است كه سرب محلول را به صورت سولفات نامحلول در مي اورد و به مصدومين سفيده تخم مرغ و شير تجويز مي شود. يكي ديگر از راه هاي حذف سرب استفاده از محلول EDTA است كه سرب را به صورت نمك نامحلول در مي اورد و مانع از جذب ان در بدن مي شود.