نخجیر 3

 

270 ایرانی یا نخجیر3. که اخرین محصول کارخانه ساصد می باشد ترکیبی از کپ و گلنگدن برنو ویک لول کالیبر 270 وینچستر می باشد.لوله این سلاح به گفته مسئولان در تعداد محدودی از سری اول تولیدات اتریشی بوده و ما بقی

توسط خود کارخانه با ماشینهای ساخت لول وخان کشی ساختRWS ساخته وخان کوبی میشوند.روش خان کوبی لوله این سلاح به شیوه ماشین کاری بوده و دارای خانهای ظریف نیمه پهن می باشد.در لوله های تولیدی داخل به خصوص در سری های اخر فاصله پرش گلوله(فاصله ای که باید بین لبهً اخر پوکه وخان وجود داشته باشد)بسیار کم شده که موجب می شود تا گلنگدن پشت فشنگهایی که مرمی انها بلندتر و سنگین تر است بسته نشود.مثلاً فشنگ 140 گرین یا 130 گرین رمینگتون در این لوله ها گیر کرده چون گلوله ان با خان لوله درگیر می شود و از بسته شدن گلنگدن جلو گیری میکندولی اگر شما از فشنگ 110 یا 100 گرین همین کارخانه(رمینگتون)استفاده کنید دیگر با چنین مشکلی برخورد نمی کنید و این منطقی نیست چون سرگلوله های 130 و140 ویا150 بهترین جواب را برای شکارگاههای ایران دارا هستند و همچنین فشنگهایی با مرمی130و140 در بازار اسلحه فروشی های ایران فراوان تر است تا فشنگهایی با مرمی های سبک و وارمینت(سر گلوله های سبک با وزن 110به پایین که برای حیوانات کوچک و موزی مانند روباه به کار میروند)....واین در حالی است که در سری های پایین تر همین سلاح فاصله پرش به قدری زیاد است که شما می توانید به راحتی از سرگلوله های 150تا180را در ان استفاده کنید بدون اینکه گلوله فشنگ شما با خان سلاح در گیر شود.تمامی سلاحهایی که داری مشکل کوتاه بودن فاصله پرش هستند باید به کارخانه ارجاع شده تا این مشکل توسط مهندسین مربوطه رفع شود. یکی دیگر از مشکلات این سلاح نداشتن قنداق خوب و ارگونومیک است.... جاسازی های قنداق خوب نبوده و اغلب قطعات پایینی کپ سلاح با چوب درگیر نیستند که این خود باعث پایین امدن دقت تیر در سلاح میگردد.پایه دوربین آن از روی پایه لئوپلد کپی شده ولی از الیاژ مرغوبی در ان استفاده نشده است که این باعث می شود که رینگ های دوربین بعد از دو یا سه بار باز وبسته شدن لق شوند.خشاب سلاح ودریچه تغذیه کپ برای فشنگهای برنو با طول حداکثر 80 میلیمتر طراحی شده و فشنگهای270با طول حداقل 82 میلیمتر و بیشتر در خشاب سلاح جا نرفته و گیر می کنند و خریداران باید قبل از همه این مشکل را توسط اسلحه سازان مجاز و خبره حل کنندواین در صورتی است که خود کارخانه باید این نقص را حل کند.ماشه این سلاح همان ماشه جنگی برنو است که برای شلیک فشنگهای دقتی و حتی شکاری مناسب نیست و بعضی از شکارچیان عزیز برای نرم شدن ماشه خودشان اقدام به دست کاری سلاح کرده که این دست کاریها در بسیاری از مواقع خطر افرین بوده و باعث شلیک خود به خود سلاح میشود(قابل توجه دارنده گان سلاح برنو).در سلاحهای گلوله زن ماشه خوب و دارای کشش مناسب یکی از ارکان اصلی در دقت تیراندازی سلاح است وماشه قلب سلاح حساب میشود که باید با قلب تیر انداز هماهنگی کامل را در زمان شلیک داشته باشد تا بهترین دقت لازم در تیر اندازی به وجود اید.

عیب این نکته بگفتی هنرش نیز بگو

از معایب این سلاح که تماما قابل رفع میباشند بگذریم نوبت به محاسن ان میرسد از محاسن این سلاح استفاده از کپ و گلنگدن موزر98 میباشد.از نظر قدرت و استقامت این سیستم هنوز حرف اول را در دنیا میزند و در سلاحهای دارای کالیبر های استاندارد توانایی شلیک پر قدرت ترین مهمات را دارد.پوکه کش و پوکه پران در این سیستم به بهترین شکل ممکن کار می کنند.استپ گلنگدن بسیار محکم و با یک فنر تخت قوی پشتیبانی میشود که انگشت پوکه پران نیز داخل ان قرار دارد. ضامن این سلاح در نوع خود مطمئن ترین ضامن است چون در هنگامی که سلاح مسلح است سوزن و پایه اتش گلنگدن که به سوزن متصل است را به عقب اورده و سوزن سلاح در حالت اول صامن قلف و ماشه ازادشده واز پایه اتش جدا میشود و در حالت دوم به همراه این مراحل گلنگدن نیز قفل شده و بالا نمی اید.لازم به ذکر است

که زمانی که دوربین روی سلاح نصب باشد ضامن به دوربین گیر کرده و کار نمی کند و شخص تیر انداز برای ضامن کردن سلاح و اطمینان خاطر باید گلنگدن سلاح را پشت فشنگ تا زمان شلیک نخواباند و زمانی که تصمیم قاطع به تیراندازی گرفت انگاه گلنگدن سلاح را ببنددوسلاح اماده شلیک شود.

مشخصات فنی G36[/b]

 

گلنگدن و مکانیزم گاز G36 بسیار شبیه به AR-18 بوده که البته نسبت به آن مورد بهینه سازی و اصلاح قرار گرفته است.در نتیجه ی این پیشرفت نسبی در یک تست بعد از شلیک هزار تیر در بررسی هایی که به عمل آمد هنوز هم مکانیزم کاملا تمیز بود.تمیز کردن اسلحه نیز به سادگی با یک پرس نرم و حلال رقیق و سپس با روغن کاری انجام می گیرد.

G36 سلاحی با مکانیزم گازی است که قفل گلنگدن آن چرخشی از نوع استونر(یوجین استونر طراح M16) است.این مکانیزم یک سنت شکنی از طرف((هکلرکوخ))محسوب می شود که تاکنون در سلاح های بزرگ حود از سیستم قفل تاخیری مکشی استفاده می کرده است.

تمام سیستم های متحرک سلاح اعم از گلنگدن و حامل گلنگدن فنرها و قطعات رابط کوچک از پلیمرهای تقویت شده با فیبرکربن ساخته شده اند که این موجب کاهش وزن و سادگی در نگهداری همچنین افزایش قابلیت اطمینان شده است.

G36K مدل کارابین این سلاح بوده که تنها تفاوت آن با مدل اصلی در لوله و محافظ دست کوتاه شده آن است.همچنین MG36 مدلی به عنوان تیربار مورد استفاده قرار می گیردد دارای لوله قوی تر و دو پایه و همچنین خشاب کاسه ای با ظرفیت 100 تیر است.G36C نیز به گونه ای طراحی شده با لوله ی کوتاه تر برای استفاده یگان نیروهای مخصوص است که به تعبیری حتی از آن به عنوان یک SMG با کالیبر بزرگ نیز می توان نام برد.

G36 پایه از یک خشاب 30 تیر با جنس شفاف تغذیه می شود که در کنار دارای گیره هایی برای متصل کردن دو یا سه خشاب جهت سرعت عمل در تعویض آن است.ناگفته نماند این سلاح به صورت مدولی ساخته شده است و با ابزار ساده ای می توان حتی در مناطق درگیری آنرا تبدیل به گونه ی دیگری از G36 کرد.

در اهرم انتخاب آتش سلاح حالت های ضامن تک تیر شلیک دو تیر یا سه تیره و مسلسل تعبیه شده است و حالت فقط تک تیر برای کاربران غیر نظامی و پلیس در حال ساخت است.

G36 ارتش آلمان مجهز به دوربین چشمی با بزرگنمایی 5/3 برابر بوده که به صورت استاندارد دارای یک سایت نشانه گذاری نقطه قرمز تابشی نیز است.سایت چشمی از 200 تا 800 متر علامتگذاری شده و از قسمت بغل دارای بخشی است که در نشانه گیری اهدافی با سرعت 15 کیلومتر بر ساعت در مسافت 200 متری از هر دو طرف چپ و راست پیشگامی ایجاد می کند.

G-36

 

پس از لغو پروژه ی G11((هکلرکوخ)) در پایان جنگ سرد سه گزینه بعنوان سلاح سازمانی ارتش آلمان مطرح شد.اول در ادامه دادن به استفاده از سلاح قدیمی G3 دوم استفاده از هزاران قبضه کلاشینکف AK-47 موجود در انبارها باقیمانده از ارتش آلمان شرقی(بعد از اتحاد دو آلمان) و در نهایت طراحی و ساخت یک سلاح مدرن و جدید که گزینه اخیر پس از بحث و تبادل نظرهای بسیار مورد قبول واقع شده و کمپانی معظم((هکلرکوخ))مسئول ساخت این سلاح گردید.

قابل ذکر است که تفنگ تفنگ تهاجمی سلاح اصلی سرباز پیاده نظام است.علی رغم پیچدگی فوق العاده میدان های نبرد الکترونیکی امروز هنوز پیروزی در جنگ با طرفی است که سربازان تفنگ بدست خود را جهت اشغال کردن و گرفتن زمین به جلو می فرستد.

برای انجام چنین عملی سربازان پیاده نظام به سلاحی نیاز دارند که قابل اعتماد بوده وزن کمی داشته حساس به نوع مهمات مورد استفاده نبوده شرایط سخت محیطی را بخوبی تحمل کرده به سادگی قابل تعمیر نگهداری و سرویس کردن و از دقت و برد قابل قبولی برخوردار بوده و در نهایت کار کردن با آن(فاکتورهای ارگونومی لوازم جانبی مونتاژ و سایت هدفگیری) آسان و بدون مشکل باشد.این چنین مشخصاتی پیش فرض فلسفه ساخت تفنگ تهاجمی سازمانی ارتش آلمان G36(GEWEHR 36 را تشکیل می دهند.

G36 در سال 1990 از پروژه HK-50 ارتش آلمان(BUNDESWEHR) بوجود آمد که شامل یک سری سلاح در کلاس های متفاوت با مشخصات یکسان بوده.G36 پیش از اینکه یک طرح انقلابی باشد در نتیجه تکامل طرح های دیگر بوجود آمده است و با وجود اینکه حداکثر تکلولوژی روز در آن مورد استفاده قرار گرفته در واقع تکلولژی فوق العاده ای در آن به چشم نمی خورد.

ناگفته نماند هسته مرکزی G36 با اندکی تغییرات در ایالات متحده تبدیل به دو سلاح XM-8 و مدول انرژی جنبشی XM-29 شده است که این نشان از بی عیب و نقص بودن طرح G36 دارد.

برتا 70» ، اسلحه ای ارتقاء یافته بر اساس نیازها » [سلاح های سبک]

این سلاح ، امتحان خود را در بسیاری از عملیاتهای خارجی پس داده است. اطمینان از عملکرد و کیفیت بالای آن ستوده شده و در سه مدل متفاوت ، به منظور تطابق با نیازهای ناتو ، ساخته شده است:

مدل «آ آر ۹۰/۷۰» برای پیاده نظام

مدل «آ آر ۹۰/۷۰ اس» برای شلیک به صورت تک تیر

مدل «اس سی ۹۰/۷۰» برای نیروهای ویژه

مدل «اس سی پی ۹۰/۷۰» برای نیروهای هوابرد و زرهی

مدل های «آ آر» و «اس سی» ، در قنداق متفاوتند.

مدل «آ آر» با قنداق پلیمری و قبضه پلاستیکی عرضه شده اند. مدل «اس سی» با قبضه پلاستیکی و قنداقی از جنس آلیاژ سبک و تاشو عرضه شده که باعث کاهش طول سلاح می شود. طراحی قنداق تاشو به گونه ای دقیق است که حتی هنگام بسته بودن ، امکان استفاده از ضامن و اجزای سلاح را که در سمت راست جای دارند ممکن می سازد.

مدل «آ آر ۹۰/۷۰ اس» بر مبنای مدل ارتشی «آ آر ۹۰/۷۰» و تنها برای شلیک نیمه خودکار و به صورت تک تیر طراحی شده است. لوله سلاح ، برای بدست آوردن دقت بیشتر ، ضخیم تر و بلندتر شده است. قنداق آن پلیمری و ثابت و خشاب آن 5 تایی می باشد. همچنین برگه ناظم آتش آن ، دارای دو حات تک تیر و ضامن است.

مدل «اس سی پی» که هدف از ساختن آن ، کم کردن طول سلاح بوده است ، دارای همان قنداق تاشو از جنس فلز آلیاژی سبک می باشد.

نگهدارنده سرنیزه در آن بگونه ای است که می توان آن را سریعآ با دستگاه پرتاب نارنجک تفنگی تعویض کرد.

نیاز به ابزار خاصی برای باز کردن سلاح در صحنه نبرد نمی باشد و با آزاد کردن یک پین ، سلاح به صورت کمرشکن باز می شود

+ نوشته شده در  پنجشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 22:1  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |