|
يدالله برخوردار يدالله برخوردار فرزند اسدالله، شاعر و روزنامه نگار در سال 1285 ق متولد شد. چند سالي در مهيار در كنار خانوادهاش زندگي كرد. دوازده ساله بود كه به اصفهان آمد و مشغول كسب و كار شد. در دوره ناصرالدين شاه مشكلات اقتصادي چنان دامن گير مردم به ويژه طبقه متوسط شده بود كه دغدغه نان و سير كردن شكم لازمترين امور محسوب ميشد. در اين دوره حتي مستعدترين افراد بايد براي تأمين حداقل نيازهاي زندگي خود شب و روز تلاش ميكردند. وي حدود 28 سال از عمر خود را در اين دوران به سختي گذراند. وي تا سن 50 سالگي از نظر فرهنگي شهرتي نداشت ولي از نظر صداقت و نيك مرامي در بين مردم شناخته شده بود و چنان معتمد مردم شد كه در سال 1309 ش كه قانون بلديهها به تصويب مجلس شوراي اسلام رسيد و به شهرها ابلاغ شد، جزو منتخبين مردم اصفهان بود. اوج شهرت و ظهور كمالات علمي و ادبياش از سال 1321 ش و در سن 78 سالگي بود. در اين دوران شروع به سرودن شعر كرد و با تخلص تائب در انجمن ادبي كمال شركت كرد. از برخوردار ديوان اشعاري متجاوز از چندين هزار بيت شعر برجاي مانده است. عاقبت آوارهام عشق رخ دلدار كرد بس به من جور و جفا آن دلبر عيار كرد ديدياي دل عشق ليلي طلعتي آخر مرا در بيابان جنون سرگشته مجنون وار كرد ما بر خلق جهان بسيار عزت داشتيم خوار ما را نزد مردم آن گل بيخار كرد سرگذشت من زهجران رخش حيرت فزاست كين چنينم شهره عشقش بر سر بازار كرد برخوردار در سال 1330 ش با كسب مجوز شروع به انتشار روزنامه برخوردار كرد. اين روزنامه حاوي مطالب سياسي، اجتماعي، ادبي و خبري از جمله اخبار شهر اصفهان و اشعاري از خود برخوردار بود اما دوام چنداني نيافت و خيلي زود تعطيل شد. از اين پس برخوردار همان شغل و پيشه قبلي را ادامه داد تا اينكه در 23 اسفند 1339 ش در سن 95 سالگي درگذشت و در تخت فولاد، تكيه حاج آقا باقر دردشتي به خاك سپرده شد. منبع: جلد اول دانشنامه تخت فولاد اصفهان
+ نوشته شده در سه شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 19:0  توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|