ریشهً کهن شعار رزمی شاخسئی و واخسئی

شعار رزمی شاخسئی (به زبان پهلوی یعنی دارندگان چوبدستی) و واخسئی (یعنی گروه بیرون صف گسترده) که باهم تقسیم شعار رزمی و مذهبی میکنند، ریشه ای دیرینه دارد. مسلم به نظر میرسد برای رفتن به نبرد همین شعار رزمی و هموایی شاخسئی و واخسئی گویان باعث هیجان رزمی و جوش و خروش میشده است. خصوصاً آن با یک نوع رقص که چوبی گفته میشود همراه میگردد. فکر میکنم همین نوع رقص جمعی رقص دسته جمعی گم شده فارسی زبانها و آذریها است. شعارهای اضافی شاخسئی و واخسئی بعداً در عهد شاه طهماسب صفوی در ده روز اول ماه محرم به شکل زیر تکمیل شده است:
شاخ-سئی؛ واخسئی (ازهم آوایان خارج صف)
اولی (سزاوار)؛ حیدر
حیدر؛ مدد
یا عباس؛ دخیلم
یا امام؛ وای امام
امام؛ شهید

+ نوشته شده در  دوشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 21:43  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |