فرزندان خود را براي تغييرات آماده كنيم

والدين تلاش مي كنند دنيايي قابل پيش بيني و باثبات براي فرزندان خود بسازند و انتظارات آنها را در يك قالب خاص بگنجانند. آنها در عين حال انتظار دارند فرزندان شان در آينده در جهاني پر از تغيير و تحول زندگي خوبي داشته باشند.
ولي ما چگونه مي توانيم فرزندان خود را براي مقابله با فرازونشيب هاي زندگي آماده كنيم؟ يك راه اين است كه به فرزندان مان ياد بدهيم كه از تغييرات استقبال كنند.
درواقع ما بايد وجوه مثبت و منفي هر تغيير را به كودكان مان يادآوري كنيم. وجه مثبت تغييرات، بيشتر شدن تجربيات يك فرد است كه اين مسئله براي سعادت او ضروري مي باشد. از سوي ديگر ممكن است تغييرات به مفهوم بدتر شدن اوضاع و توأم با ناراحتي باشد. به موارد زير توجه كنيد:
1- هر چقدر هم كه تلاش كنيد زندگي امني براي فرزندان تان بسازيد آنها گاهي با تغييرات ناخوشايند روبه رو مي شوند. والدين مي توانند از اين تجربيات به عنوان فرصتي براي آموختن طريقه سازگاري به كودكان استفاده كنند.
اولين گام اين است كه فرزندتان را در يك برهه زماني تحت نظر داشته باشيد و به واكنش او در مقابل تغييرات دقت كنيد. آيا الگويي در اين زمينه وجود دارد؟ آيا فرزندتان حقيقتا از پا درآمده است؟ آيا حقيقتا هراسان و مضطرب است؟ آيا به دنبال كسب تجربيات جديد است؟ اين رفتار ممكن است مقدمه نزديك شدن كودك به مرحله بزرگسالي باشد.
2- وقتي كودك در يك موقعيت جديد قرار مي گيرد در مورد احساساتش با او صحبت كنيد، البته گاهي گفتن اين حرف آسان تر از انجام دادن آن است!
باتوجه به سن، رفتار و پس زمينه تربيتي فرزندتان، او ممكن است نتواند درمورد احساسات خود صراحتاً حرف بزند. درصورت پيش آمدن چنين وضعيتي از راه غيرمستقيم وارد شويد. شايد بهتر باشد خاطراتي از زمان كودكي خود تعريف كنيد.
درمورد كودكان كم سن و سال مي توانيد از تصاوير كتاب استفاده كنيد و شخصيت هايي را به آنها نشان دهيد كه تجربيات مشابهي را پشت سر گذاشته اند.
3- به فرزند خود اجازه دهيد تأثر خود را در ناكامي ها نشان دهد. در غير اين صورت ممكن است اضطراب وي تشديد و دچار افسردگي شود.
4- سعي كنيد با ذهنيت فرزند خود آشنا شويد. احساس كودك نسبت به تغييرات با درك او از اتفاقات ارتباط مستقيم دارد. اگر كودك مدام به خودش بگويد كه در خانه جديد، بچه هاي همسايه او را مورد آزار قرار خواهند داد دچار ترس مي شود. از فرزند خود صراحتاً بپرسيد درمورد تغييرات چه فكر مي كند.
5- مراقب «طرز تفكر فاجعه بار» يا همان بدبيني مفرط باشيد. به كاربرد كلمات «هرگز»، «هميشه»، «همه» و «هيچ كس» توجه داشته باشيد. به عنوان مثال ممكن است مفهوم جمله «همه، دوستان زيادي دارند» اين باشد كه «هيچ كس نمي خواهد با من دوست شود.»
شايد كودكان اين جملات را از صميم دل باور داشته باشند ولي واقعيت مسأله ديگري است. شما وظيفه داريد كاري كنيد كودكتان ديدگاه واقع بينانه اي پيدا كند. اگر شما بدبين باشيد فرزندتان اين خصلت ناپسند را ياد خواهد گرفت.
6- كودك خود را براي حوادث ناخوشايند آماده كنيد. به عنوان مثال اگر هيچكدام از كودكان با فرزند شما حرف نمي زنند به او پيشنهاد دهيد در ايستگاه اتوبوس باب صحبت را با آنها باز كند. بديهي است اگر فرزندتان بسيار خجالتي است و يا پاي مشكلات ديگري در ميان باشد بايد در پيشنهاد خود تغييراتي بدهيد.
در ضمن از فرزندتان بخواهيد درمورد راه حل هاي ممكن فكر كند. البته بهتر است كودكان مهارت پيشگيري از اين مسائل را ياد بگيرند زيرا در اين صورت احساس رضايت بيشتري خواهند كرد.
7- در زمان مناسب از فرزندتان بخواهيد ديدگاه مثبتي نسبت به امور داشته باشد و به اتفاقات خوبي كه ممكن است براثر تغييرات روي دهد فكر كند. براثر تكرار، اين طرز تفكر در وجود كودكتان نهادينه مي شود.
8- پس از بروز تغييرات و هماهنگي كودكتان، توجه خود را به موفقيت هاي او معطوف كنيد و تفاوت ميان تصورات ذهني و واقعيت را به وي يادآوري نماييد. اين كار باعث مي شود او در آينده نگرش واقع بينانه اي پيدا كند.