چگونگي استقامت سالك در مراحل سلوك
(اي سالك طريق حق) نحوه استقامت در مراحل سلوك مختلف است. در بدايت
استقامت متضمن معني توجه داشتن به اوامر و احكام (الهي) است. در نهايت
متضمن معني عدم توجه به غير (خداست). در مقام جمع دال است بر معني تبليغ
احكام و اوامر به همين جهت آيه شريفه 112 سوره هود «فاستقم كما امرت» پس
همان گونه كه فرمان يافته اي، استقامت كن. در مورد رسول اكرم(ص)، به معني
تبليغ رسالت گرفته شده (است)... همان طوري كه روح موجب بقاي بدن است احوال
سالكين نيز با روح استقامت باقي و پايدار است... سالك اگر از طريق اعتدال و
استقامت خارج گردد، در وادي مخوف مشتهيات نفس واقع شده و گرفتار مشكلات
عالم تفرقه مي شود، از مسير اصلي منحرف گشته، به مقام جمع راه نخواهد يافت.
استقامت سالك در درجه اول «اجتهاد در اقتصاد» است، يعني سعي در ميانه روي و
اعتدال دارد. اين كوشش براي اين است كه سالك بر رسم علم تعدي نكند. از حد
اخلاص تجاوز ننمايد و برخلاف دستور قدم برندارد... سالك (اگر) از حد اخلاص
تجاوز نمايد، عملش روي ريا انجام مي گيرد. عمل در اين صورت يا براي عوض است
يا براي اجرت و يا غرضي از اغراض ديگر. در هر صورت عمل بدين ترتيب ارزشي
ندارد و اثري بر آن مترتب نيست.(1)
1- مقامات معنوي، محسن بينا، ص 3
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۱ساعت 8:32 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
