* محمد رسول احمدی

همیشه آرزو داشتم ای کاش جامعه ما در بلوغ سیاسی، صداقت و در رفتار و گفتار به جایگاهی می‌رسید که خود در معرفی نخبگان برای تصدی مسؤولیت‌ها، از جمله مسؤولیت خطیر وکالت و نمایندگی پیشقدم می‌شد. ای کاش اقوال و افعال ما به آنچنان جایگاهی می‌رسید که خود از شایستگان درخواست می کردیم که بر ما منت گذارده وکالت جامعه را در امر قانونگذاری عهده‌دار شوند، ولی اکنون که شرایط به گونه‌ای دیگر است، چه باید کرد؟
آیا باید نشست، دست روی دست گذاشت و به باری به هر جهت رضایت داد و از شعار هر چه پیش آید خوش آید پیروی و متابعت کرد یا خود را به جریان شتابناک تبلیغات سپرد و سرانجام در امواج توفنده‌ی آنها غرق شد و با جماعتی همراه شد که تبلیغاتشان به دلیل برخورداری از منابع قدرت و ثروت، از رنگ و بوی بیشتری برخوردار است و یا…؟
در تمام مدت عمر، برای اولین بار بر آن شدم که در راستای ادای یک تکلیف دینی، اخلاقی، قلم بر دست گرفته و از کاندیدایی مشخص دفاع کنم، چون به این نتیجه رسیدم اگر در حق این فرد این کار را انجام ندهم، در پیشگاه خداوند مسؤول خواهم بود.
محمد الله مرادی، بی‌ادعاترین کسی است که می‌شناسم، از سال‌های کودکی با او و خانواده‌اش آشنایی دارم، مردی مصمم، اما ساده و بی‌آلایش و دور از شعارزدگی، فرزندی از نسل پولاد و آهن در صلابت و سختی و گرفتن حق ضعفا و نیازمندان و فقرا و مردمی که برای دادخواست جز خدا کسی را ندارند، سینه‌ای چون آب زلال، در صداقت و صفا ویکدلی و یکرنگی، تباری دارد از نسل هابیل و خداجویانی پاک‌فطرت که چون آئینه زلال و اخلاق و با مردم بودن در آنها تلالو میکند.
بلاشک، آنچه تا امروز در انتخاب وکلای مردم بر ما سنگینی کرده و موجب شده است کثرتی از برگزیدگان نه آنانی باشند که مردم خواسته‌اند، نتیجه شعارزدگی‌ها، وابستگی‌ها و نه بر ملاک و معیار ایمان و اخلاق و یا منافع شخصی و گروهی و جناحی بوده است.
آیا تا کنون به این موضوع اندیشیده‌ایم که مکان قانون‌گذاری و دفاع از حقوق پایمال شده‌ی این مردم، نیازمند انسان‌هایی است از جنس خود مردم، کسانی که هم درایت دارند و هم نسبت به این مهم عالم هستند و هم در شهامت ید طولایی دارند و در این عرصه امتحان پس داده‌اند؟ این میدان را آهنین مرد می‌باید.

منبع: کوردواری