دانشمندان علوم شناختي اميدوارند كه مغز يك نوزاد با همه تصورات و حس امكانپذيري كه به همراه آن مي‌آيد را در ظرفي بسته‌بندي كرده و از آنچه كه به دست مي‌آيد، رايانه‌هايي هوشمندتر بسازند.
به گزارش سرويس فناوري ايسنا، "اليسون گوپنيك"، روان‌شناس رشد در دانشگاه كاليفرنا در بركلي، اظهار كرد: كودكان برترين ماشين‌هاي يادگيرنده در سرتاسر گيتي هستند.
نويسنده كتاب‌هايي نظير "دانشمند در گهواره" (ويليام مورو، 2000) و "نوزادان فيلسوف ماب" (پيكادور، 2010) افزود: تصور كنيد كه رايانه‌ها هم مي‌توانستند به همان اندازه و سرعت آنها ياد بگيرند.
دانشمنداني مانند "گوپنيك" مي‌دانند كه يك نوزاد سالم منبع تامين شده‌اي از 100 ميليارد سلول عصبي براي تمام زندگي خود دارد؛ با بالغ شدن نوزاد، هر يك از اين سلول‌هاي مغزي شبكه گسترده‌اي از سيناپس‌ (15000 تا سن دو يا سه سالگي) تشكيل مي‌دهند كه به نوپايان امكان مي‌دهد زبان‌ها و مهارت‌هاي اجتماعي را بياموزند. همه اينها در حالي رخ مي‌دهد كه آنها در حال يادگيري اين هستند كه چگونه در محيط خود به ادامه زندگي و بالندگي دست بيابند.
در همين حال، بزرگسالان تمايل دارند به جاي آن كه به قدرت خيال‌هاي خود اجازه دهند تا به هر كجا پرواز كند، بيشتر بر روي اهداف پيش رو تمركز كنند. به گمان پژوهشگران، اين تركيب هدف تمركزي بزرگسالان و ذهن باز كودكان است كه مي‌تواند براي آموزش فوت و فن‌هاي تازه به رايانه‌ها ايده‌آل باشد.