هواپیمای میگ ۲۹ (نامگذاری ناتو: فالکرومFulcrum )
با هدف ایجاد برتری هوایی توسط اتحاد جماهیر شوروی طراحی و ساخته شد .
طراحی و ساخت این هواپیما توسط شرکت میکویان از سال۱۹۷۰ آغاز و اولین فروند
از این هواپیما در سال۱۹۸۳ وارد خدمت شد . هواپیمای میگ ۲۹ از بهترین
محصولات صادراتی برای شوروی در زمان خود و برای روسیه در حال حاضر بوده و
توانسته سود قابل توجهی را نصیب سازندگان خود کند .
تاریخچه ی هواپیمای میگ۲۹ :
برنامه ی ساخت
هواپیمای میگ ۲۹ به سال۱۹۶۹ بازمیگردد و در آن زمان شوروی برنامه FX ایالات
متحده را زیر نظر داشت و برنامه ی FX که به ساخت هواپیمای اف۱۵ ( F-15
EAGLE) منجر گردید دلیل تصمیم شوروی برای طراحی و ساخت هواپیما میگ ۲۹ بود و
درک کردن این موضوع از سوی شوروی بود که هواپیماهای جدید ساخت آمریکا تا
حد قابل توجهی دارای برتری نسبت به هواپیماهای شوروی هستند و از تکنولوژی
پیشرفته تری نسبت به این کشور برخوردار هستند .
هواپیمای میگ ۲۱(MiG-21
Fishbed) با وجود چالاکی زیاد و قدرت مانور خوب خود در طول روز در شب قادر
به انجام ماموریت نبود و از کم بودن برد عملیاتی خود و عدم توانایی استفاده
از جنگ افزارهای گوناگون در حد قابل ملاحظه ای رنج میبرد . هواپیمای میگ۲۳
(MiG-23 Flogger) که با هدف مقابله با هواپیمای اف۴ فانتوم (F-4 Phantom
II) طراحی و ساخته شده بود با وجود سرعت و برد عملیاتی مناسب و داشتن فضای
کافی برای حمل سوخت و جنگ افزارهای مختلف ولی از قدرت مانور کمی دارد و در
نبردهای داگفایت تا حد زیادی ناموفق نشان میداد در این شرایط شوروی به وجود
یه یک هواپیما که ضمن داشتن چالاکی و قدرت مانور خوب دارای برد عملیاتی
کافی و امکان استفاده از جنگ افزارهای گوناگون در حد خوبی را داشته باشد
احساس میکرد و در کنار این موارد این هواپیما باید از سیستمهای پیشرفته ای
برای رقابت با هواپیماهای ساخت امریکا هم استفاده میکرد.در واکنش به این
نیاز ستاد فرماندهی شوروی درخواست ساخت هواپیما پشرفته تاکتیکی را ارائه
داد و این درخواست را در طرح PFI (Perspektivnyi Frontovoi Istrebitel ) که
مخفف هواپیمای پیشرفته تاکتیکی به زبان روسی است را ارائه داد . مشخصات
خواسته برای این طرح از سوی شوروی تا حد زیادی افراطی و جاه طلبانه بود
هواپیمای مورد درخواست آنان باید برد عملیاتی زیاد / دارای قابلیت خوب برای
نبردهای نزدیک / چالاکی و مانور عالی / دارای حداقل سرعت۲ ماخ / دارای
قابلیت حمل تسلیحات سنگین / به همراه استفاده از آیرودینامیک پیشرفته که
این مورد آخر توسط موسسه آیرودینامیک روسیه به همراهی شرکت سوخو در حال
انجام مراحل تحیقیاتی بود . (طرح آیرودینامیک مورد نظر شوروی توسط موسسه
آیرودینامیک روسیه و شرکت سوخو در حال انجام مراحل تحقیقاتی بود و شرکت
میکویان از نتایج این تحقیقات در ساخت هواپیمای میگ۲۹ استفاده کرد).
در
سال۱۹۷۱ شوروی اعلام کرد طرح هواپیمای PFI یا همان هواپیمای پیشرفته
تاکتیکی پر هزینه است و با قابلیت برآورده نمودن نیازهای آمریکا برای ساخت
هواپیمای جنگنده سبک وزن به مانند اف۱۶ (F-16 Fighting Falcon) و
اف۱۷(YF-17 Cobra) بود و شوروی دو طرح جدید با نامهای LPFI و TPFI برای
ساخت ارائه داد طرحLPFIساخت یک هواپیمای تاکیکی پیشرفته سبک وزن و طرح TPFI
ساخت یک هواپیمای تاکتیکی سنگین وزن بود و تفاوت طرح PFI ابتدایی شوروی و
طرح دوم PFI در تخصصی تر شدن آن است . طرح کلی PFI هواپیمای پیشرفته
تاکتیکی اولیه به دو طرح تخصصی تر تبدیل شد که در هر کدام به روی بعضی از
مشخصات بیشتر از سایر مشخصات با توجه به هدف ساخت و نوع ماموریت تاکید شده
بود . طرح هواپیمای تاکتیکی پیشرفته سبک وزن یا همان LPFI به شرکت میکویان
سپرده شد و سرانجام به ساخت هواپیمای میگ۲۹ منجر شد و طرح هواپیمای پیشرفته
تاکتیکی سنگین وزن و یا همان TPFI برای مقابله با هواپیمای اف۱۵ به شرکت
سوخو سپرده شد که این طرح نیز با ساختن هواپیمای سوخو ۲۷ به پایان رسید .
طراحی
هواپیمای LPFI با مشخصات جدید در سال۱۹۷۴ شروع گردید و به ساخت هواپیمای
میگ۲۹ ای MiG-29A)) منجر گردید اولین پرواز این هواپیما در ۶ اکتبر ۱۹۷۷
صورت گرفت .هواپیمای میگ۲۹ تنها یک ماه بعد از اولین پرواز خود در نوامبر
۱۹۷۷ ازسوی ماهوارهای جاسوسی آمریکا مورد شناسایی قرار گرفت این هواپیما
هنگامی که در مرکز آزمایش پرواز ژوکوفسکی(Zhukovsky) در نزدیکی شهرک
رامنسکوی(Ramenskoye) حضور داشت مورد شناسایی قرار گرفت و ایالات متحده
هواپیمایی با مشخصات شبیه به هواپیمای اف۱۷(YF-17 Cobra) مشاهده کرد .
میگ۲۵بی(MiG-29B)
با تاخیری که به دلیل حادثه در دو نمونه اولیه میگ۲۹ ای(MiG-29A) بدلیل
ایراد در موتورها بود در ژوئن سال۱۹۸۳ وارد خدمت شد و ناتو هواپیمای میگ۲۹
بی (MiG-29B) را فالکروم ای(Fulcrum-A) نامگذاری کرد. به طور منطقی باید
میگ ۲۹ A باید فالکروم ای(Fulcrum-A) نامیده میشد ولی بدلیل آنکه تا قبل از
آن ناتو میگ۲۹ A (MiG-29A) را مشاهده نکرده بود میگ۲۹بی را نمونه ابتدایی
میگ فرض کرد و فالکروم ای(Fulcrum-A) نامگذاری کرد هواپیمای میگ۲۹ یا همان
(Fulcrum-A) در مجموع به تعداد ۸۴۰ فروند تولید شد .اولین باری که هواپیمای
میگ ۲۹ به در غرب به نمایش عمومی درآمد در جولای ۱۹۸۶ در فنلاند بود و بعد
از آن در سپتامبر ۱۹۸۸ در نمایشگاه هوایی فارنبورو (Farnborough Air Show)
در بریتانیا بود و غربیها تحت تاثیر قدرت زیاد و چالاکی این هواپیما قرار
گرفتند .
میگ ۲۹ در زمان شوروی مورد توجه این شوروی قرار داشتند اما بعد
از شوروی با وجود مجهز شدن به سیستمهای آیونیکی پیشرفته و چند منظوره بودن
و قابلیت حمل مخازن سوخت خارجی و امکانات گسترده دیگر مورد توجه روسیه
قرار نگرفتند که این به دلیل سیاست نامناسب مسئولان شرکت میکویان نسبت به
شرکت سوخو در شناخت خواست و تمایل مسئولان روسیه است با این وجود مسئولان
شرکت میکویان با گسترش این هواپیما سعی در صادرات آن به خارج از کشور را
دارند البته به نقل از منابع غیر رسمی دستیابی غرب به اطلاعات هواپیمای
میگ۲۹ از دلایل مهم این تصمیم از جانب مقامات روسیه است . این هواپیما
تاکنون به کشورهایی شامل : الجزایر /بنگلادش/بلغارستان/کوبا/چک
/اتیوپی/اریتره/آلمانشرقی/مجارستان/عراق/ایران/هند/مالزی/برمه/
پرو/لهستان/رومانی/صربستان/اسلواکی/سوریه و یمن فروخته شده است این کشورها
به همراه اقمار سابق شوروی به مانند
بلاروس/قزاقستان/مولداوی/ترکمنستان/اکراین و ازبکستان از استفاده کنندگان
از این هواپیما هستند . هواپیمای میگ ۲۹ در حال حاضر تحت پروژه های مختلف
توسعه و بهینه سازی قرار دارد و آخرین نمونه های این هواپیما میگ۲۹ اس ام
تی (MiG-29) و میگ۲۹ام ۲(MiG-29 M2) هستند .نمونه جدید ناو نشین هواپیمای
با نام میگ۲۹ کی(MIG-29K) برای استفاده در نیروی دریایی هند که به تازگی
ناوهواپیمابر دریاسالار گورشکوف را از روسیه خریداری کرده در حال تولید است
.
سوابق نبرد هواپیمای میگ۲۹:
این هواپیما به وسیله خلبانان عراقی در جنگ۱۹۹۱
خلیج فارس و پیش آن نیز در جنگ این کشور با ایران حضور داشت و بعد از آن از
سوی صربستان به عنوان بزرگترین دارنده این هواپیما در بلوک شرق در برابر
انبوهی از جنگندهای غربی از نظر تعداد و نوع قرار گرفته است و در جنگ میان
دو کشور اریتره و اتیوپی از سوی اریتره در برابر هواپیماهای سوخو۲۷ اتیوپی
مورد استفاده قرار گرفت و در همه آنان یک شکست خورده بزرگ بوده چه در برابر
هواپیماهای غربی و چه در برابر هواپیمای سوخو۲۷ و کارنامه موفقی از خود به
جای نگذاشت اما این امر نه به دلیل ضعف این هواپیما بلکه بیشتر به دلایل
خارجی به مانند استفاده کنندگان این هواپیما و کیفیت های پایین نمونه
صادراتی نسبت به نمونه اصلی بوده است که باعث شده این هواپیما ناموفق و غیر
قابل اعتماد جلوه کند .
هواپیماهای تحت اختیار عراق در جنگ اول خلیج
فارس در برابر هواپیماهای ایالات متحده و متحدانش که با تعداد زیاد و
پشتیبانی مناسب هوایی آسمان را در اختیار خود قرار داشتند نتواستند کاری از
پیش برند و در حقیقت فرصتی برای اینکه خود را نشان دهند بدست نیاوردند ودر
جنگ دوم خلیج فارس نیز هواپیماهای میگ۲۹ عراق حتی از زمین نیز برنخواستند .
فالکرومهای عراق در جنگ با ایران نیز بیشتر با استفاده بمبهای غیر هدایت
شونده و راکتها در نقش یک بمب افکن ظاهر شدند تا یک جنگنده برای انجام
ماموریت تخصصی خود باشند.
هواپیماهای تحت اختیار صربستان نیز با
تکنولوژی و سلاحهای مربوط به ۱۵ سال قبل و مربوط به زمان جنگ سرد و شوروی
سابق در برابر که هیچگونه بهینه سازی نشده بودند و از کمبود قطعات یدکی رنج
میبردند در برابر انبوه جنگدهای متعلق به ناتو که در بهترین شرایط به سر
میبردند کاری از پیش نبردند .
این هواپیما در جنگ افغانستان در مقابل
هواپیماهای۲۲ افغانستان و و در نبرد کارگیل کشمیر از سوی هندوستان هم مورد
استفاده قرار گرفته و در چند نبرد کوچک دیگر هم شرکت داشته است .
مشخصات عمومی هواپیمای میگ۲۹:
به دلیل طرحهای بسیاری که برای گسترش و بهینه
سازی هواپیمای میگ ۲۹ بروی این هواپیما صورت گرفته هواپیمای میگ ۲۹ فعلی با
نمونه اصلی که در قالب طرح LPFI تولید شد متفاوت است میگ۲۹ در حال حاضر از
سیستم آیرودینامیکی شبیه هواپیمای سوخو۲۷ استفاده میکند اگر چه دارای
تفاوتهای مشخص با سیتستم آیرودینامیکی سوخو۲۷ میباشد . در ساختمان میگ۲۹ از
آلومینیوم تا حد زیادی استفاده شده و در بعضی از نقاط نیز از ترکیبات
کامپوزیت نیز بهره گیری شده است . بالهای این هواپیما در بالاترین نقطه
بدنه و بصورت یکپارچه و با زاویه ۴۰ درجه به بدنه متصل هستند و دو بال افقی
نیز در جوانب خروجی موتور هواپیما رو به بیرون نصب قرار گرفته اند . در
هواپیمای میگ۲۹ از دو موتور توربوفن کلیوف آر دی۳۳ با پس سوز(Klimov RD-33)
استفاده میشود .ظرفیت مخازن سوخت داخلی میگ۲۹ بی (MiG-29B) تنها ۳۲۰۰
کیلوگرم است که این ظرفیت کم باعث شده است تا برد عملیاتی این هواپیما
محدود باشد البته این هواپیما میتواند از تانکرهای خارجی نیز استفاده کند
در نمونه های جدیدتر میگ۲۹ از فضای میان بالها و
بدنه و سایر فضاها نیز برای حمل سوخت بیشتر استفاده شده است و تمام نمونه
های میگ۲۹ دارای توانایی سوختگیری در آسمان هستند که این امر به گسترش
محدوده عملیاتی و افزوده شدن به کارایی این هواپیما کمک مینماید نمونه های
جدید میگ۲۹ ساختار آنان بهینه سازی شده و به ساختار (Fatback) تغییر یافته
است این ساختار با استفاده از فضای داخلی و گسترش آن امکان افزودن به ظرفیت
مخازن داخلی فراهم میکند که به صورت واضح در برامدگی کوهان مانند پشت
هواپیما قابل دیدن است .
برای کنترل میگ۲۹ از کنترل هیدرولیک استفاده
میشود این سیستم هیدرولیک شبیه سیستم هیدرولیک سوخو۲۷ (fly-by-wire) نیست
اما این هواپیما بسیار چالاک و از قدرت مانور خوب و پایدارای مناسبی
برخوردار است و خلبان در هنگام چرخش به اطراف میتواند به خوبی هواپیما را
کنترل کند با توجه به این عوامل و ساختار این هواپیما هواپیمای میگ۲۹
میتواند فشاری معدل۹ جی را تحمل کند. به وسیله سیستمهای کنترل نرم افزاری
موجود هواپیما خلبان را از انجام حرکاتی که فشاری بیشتر از حد استاندارد
باز میدارد که این سیستم میتواند توسط خلبان غیر فعال شود . کابین خلبان در
نمونه های عادی دارای صفحه نمایشگر HUD هستند و فاقد HOTAS هستند و به طور
کلی آنالوگ هستند بنابراین وسایل عقربه ای فراوانی در ان به چشم میخورد و
نکته ای که در اولین نگاه به کاکپیت میگ۲۹ جلب توجه میکند این است که این
کاکپیت بسیار شبیه به کابین خلبان هواپیمای میگ۲۳ است که قابلیت تغییر
کاکپیت و سفارشی نمودن آن به سادگی ممکن است و به طور کلی نمونه های
ابتدایی میگ۲۹ از نظر تکنولوژی برتری چندانی نسبت به سایر هواپیمای ساخت
شوروی ندارد .
در نمونه های ارتقا یافته شده میگ۲۹ کاکپیتهای
شیشه ای به همراه صفحه پیشرفته نمایشگر CRT چندمنظوره و HOTAS به این
هواپیما افزوده شده است و از صندلی پران Zvezda K-36D که دارای کارایی خوبی
است در کاکپیت میگ۲۹ استفاده میشود .
در نمونه های ابتدایی میگ۲۹ از سیستم رادار
تهاجمی فازترون آر ال پی کی(Phazotron RLPK-29 ) که شامل رادار پالس داپلر
N-019 ( نامگزاری ناتو: S-29 Slot Back ) است که قابلیت نگاه به پایین و
شلیک به هدف را دارا است و در کنار آنها کامپیوتر دیجیتال Ts100.02-02 نیز
وجود دارد . نمونه اصلی رادار N-019A که با هدف مقابله با نمونه های غربی
طراحی شده بود و امید بسیاری بدان میرفت ولی نتوانست این خواسته شوروی را
براورده کند و باعث نامیدی شد . این رادار دارای اشکالات جدی در زمینه
کارایی در(BVR) در محدوده خارج از دید (beyond-visual-range) است این رادار
برای رهگیری هدف یا همان تراک کردن (Track) اهدافی به اندازه یک جنگده تا
شعاع ۷۰ و در اندازه یک بمب افکن تا شعاع ۹۰ کیلومتر بیشتر توانایی ندارد و
برای اهداف کوچکتر و یا اهداف از پشت سر این مقدار به۳۵ کیلومتر کاهش
میابد . رادار N-019A توانایی شناسایی ۱۰ هدف را در محدوده عملیاتی خود در
اختیار دارد اما تنها قادر به هدف قرار دادن بیش از یک هدف به وسیله موشک
های هدایت شونده خود نیست از نقاط ضعف دیگر این رادار در سیستم پردازش
سیگنال آن است که در شناسایی اهداف زمینی و یا اهدافی که ارتفاع کم هستند و
در برابر اهداف بسیار یا اشباع هدف دارای ضعف است و استعداد خوبی برای
جیمینگ شدن در برابر جنگ الکترونیک دارد و به سادگی از کار می افتد . این
مشکلات باعث شده هواپیمای میگ۲۹ قادربه استفاده موثر از موشک های جدید
هدایت شونده دوربرد آر۲۷(R-27) در حداکثر برد عملیاتی آنان نباشد این
اطلاعات در پی تبانی و خیانت طراح وسازنده رادار فازترون آدولف
تولکاچف(Adolf Tolkachev) و افشای این اسرار در سال۱۹۸۵ به سازمان CIA بدست
امده بود . در پی ضعف زیاد رادار(N-019A) شوروی با شتاب تصمیم به اصلاح
نمودن آن گرفت و برای رفع این نواقص اقدام به بهینه و به روز رسانی این
رادار کرد و نمونه ساخته شده توپاز (N-019M Topaz) نامگزاری شد و در
هواپیماهای میگ۲۹ اس (MiG-29S) مورد استفاده قرار گرفت اما این اصلاح نیز
مقامات شوروی را راضی نکرد و آنها خواستار ارتقا دوباره این رادار و گسترش
بیشتر قابلیتهای آن شدند و جدیدترین نمونه ساخته شده رادار ژوک (N-010
Zhuk-M) بود که برد عملیاتی آن گسترش یافته بود که از نظر ظاهری نیز
تغییراتی نسبت به نمونه پیشین در آن اعمال شده بود که شامل آنتن گیرنده
مسطح بود و از پردازشگرهای قدرتمند و مطمئن با قابلیتهای چند منظوره نیز
بهره میبرد و استعداد استفاده از موشکهای هوا به هوای RW-AE ( نامگزاری
ناتو: AA-12 Adder ) برای هواپیمای میگ۲۹ را فراهم میکند . در نمونه جدیدتر
میگ۲۹ از S-31E2 KOLS که یک مسافت یاب لیزری و(IRST) جستجو گیر مادون قرمز
است (infrared search and track) مدل (S-31E2 KOLS) که بصورت چشم کروی در
جلوی کاناپه خلبان نصب شده نیز بهره گرفته شده این سیستم (IRST) میتواند
مستقل از رادار عمل کند و از دقت زیادی نیز برخوردار است . جنگ افزار موجود
در میگ۲۹ شامل یک توپ ۳۰ میلی متری (GSh-30-1) نصب شده در کنار بالها و در
نزدیکی بدنه است و با خشاب ۱۴۹ تیر است که در نمونه های جدیدتر به ۱۰۰ تیر
کاسته شده نمونه اصلی هواپیمای میگ۲۹ در حالت استفاده از تمام ظرفیت مخزن
سوخت خود توانایی استفاده از توپ خود را نداشتند اما در نمونه های جدیدتر
این مشکل تصحیح شد . سه جایگاه حمل سلاح در زیر بالهای هواپیمای میگ۲۹ وجود
دارد و در مجموع ۶ جایگاه در زیر بالها وجود که در نمونه مختلف امکان
افزودن ۲ جایگاه دیگر ودر مجموع ۸ جایگاه وجود دارد میتوان در فضای مابین
دو موتور این هواپیما به جای مخزن سوخت ۱۵۰۰ لیتری از یک موشک هوا به هوای
میانبرد آر ۲۷(AA-10 ALAMO) و یا بمبهای غیر هدایت شونده و راکتها استفاده
کرد و ظاهرا امکان استفاده از این فضا برای حمل و استفاده از سلاحهای
گوناگون برای استفاده در نبردهای هوایی وجود ندارد برخلاف هواپیماهایی
مانند میگ۳۱ که از این فضا بیشترین بهره را گرفته اند . تعدادی از هواپیمای
میگ۲۹ شوروی امکان حمل یک موشک هسته ای را دارا هستند . بیشتر نمونه های
این هواپیما امکان استفاده از موشک آر ۷۳ (AA-11 ARCHER) برای نبردهای
داگفایت را دارند البته نمونه های قدیمی تنها قادر به استفاده از موشکهای
آر ۶۰((AA-8 APHID هستند . به طور کلی نمونه های اصلی و ابتدایی میگ۲۹
قابلیت چندانی برای حمله به اهداف زمینی برخودار نیستند و تنها میتوانستند
از بمبهای غیر هدایت شونده و راکتها استفاده کنند و تنها در نقش یک هواپیما
برای برتری هوایی و رهگیری در مسافتهای کوتاه انجام وظیفه کند اما
سازندگان هواپیمای میگ در نمونه های بهینه سازی شده امکان بکارگیری بمبهای
هدایت شونده لیزری با دقت زیاد و بمبهای الکترونیکی را به این هواپیما
افزوده اند .
نمونه های مختلف هواپیمای میگ ۲۹ :
میگ۲۹ایMiG-29A (Fulcrum A ):
نمونه ابتدایی ساخته شده از این هواپیما که در سال۱۹۸۲ وارد خدمت شد.
میگ۲۹بی MiG-29B-Fulcrum A:
نمونه صادراتی این
هواپیما فاقد امکانات لازم برای حمل تسلیحات اتمی است و دارای رادار اصلاح
شده برای افزایش قابلیت های آن و سیستم (ECM) برای مقابله با جنگ
الکترونیک و سیستم (IFF) برای شناسایی دوست از دشمن که این عبارت
مخفف(Identification Friend or Foe) است . هواپیماهای میگ۲۹ ایران از این
نوع هستند .
میگ۲۹ یوبی MiG-29UB-Fulcrum B:
نمونه آموزشی
این هواپیما با کد UB که مخفف آموزشی رزمی(Uchebno-Boevoi /
trainer-combat) شناخته میشود و دو سرنشینه و فاقد رادار است و بنا به
ساختار خود میتواند کارایی های زیادی برایش در نظر گرفت میتوان در امور
آموزش و یا یک سوخت رسان استفاده کرد هر چند که با توجه به برد عملیاتی
محدود از قابلیت منحصر به فردی برخوردار نیست و پسوند رزمی آن با کارایی آن
سازگار به نظر نمیرسد مگر آنکه با افزودن امکانات این قابلیت را برای این
نمونه فراهم کنیم در ضمن یک توپGSh-30 30 میلی متری نیز در آن بکار رفته
است .
میگ۲۹ اس MiG-29S-Fulcrum C اولین نمونه :
این
نمونه مانند میگ۲۹ بی است اما بدنه هواپیما بزرگتر است دارای
ساختار(FatBack) است که برای افزودن حجم مخازن داخلی است و از سیستم ضد
جیمینگ استفاده میکند.
میگ۲۹ اس MiG-29S -Fulcrum Cدومین نمونه :
در
این نمونه هواپیما میتواند مقدار بیشتری از تسلیحات را حمل کند به علاوه ی
استفاده از دو تانکر خارجی از تغییرات ظاهری هواپیما است . رادار این نمونه
را NO19ME انتخاب کرده اند این رادار میتواند ۱۰ هدف را شناسایی کند و
همزمان از دو موشک آر ۷۷(AA-12 Adder) برای نابود کردن اهداف استفاده کند .
میگ۲۹ اس ام MiG-29SM-Fulcrum C :
این نمونه
از تمام قابلیتهای میگ۲۹ اس برخوردار است و امکان استفاده از موشکهای هوا
به زمین هدایت شونده و بمبهای هدایت شونده تلویزیونی و لیزری را دارد .
میگ۲۹ ام یا همان میگ۳۳ MiG-29M/MiG-33 -Fulcrum E:
نمونه
پیشرفته و چند منظوره هواپیمای میگ۲۹ است که ساختمان آن از آلیاژ مقاوم و
سبک الومینیوم_لیتیوم ساخته شده و سیستم کنترل پرواز مکانیکی را جایگزین
سیستم کنترل fly-by-wire کرده اند . در آن از موتورهای RD-33K با قدرت
تراست بیشتر استفاده شده و رادار ژوک (N010 Zhuk) با امکان شناسایی عوارض
زمین را برای این مدل در نظر گرفته اند . در زیر هر بال ۴ جایگاه( در مجموع
۸ جایگاه) برای تسلیحات آماده شده است که در صورت استفاده از فضای میان دو
موتور این مقدار باز هم بیشتر خواهد شد . کاکپیت نیز بهینه سازی شده و دو
صفحه نمایشگر جدید به آن افزوده شده است و این هواپیما کاملا قادر به
استفاده از موشک آر۷۷(AA-12 Adder) است.
میگ یو بی ام MiG-29UBM :
نمونه دو نفره آموزشی چند منظوره که هرگز تولید نشد .
میگ۲۹ اس ام تی MiG-29SMT :
این نمونه در
حقیقت همان نمونه بهینه سازی میگ۲۹ اس است که در آن قطعات قدیمی هواپیما با
قطعات نرم افزاری و سخت پیشرفته تر میگ ۲۹ ام یا همان میگ۳۳ جایگزین شده
اند . با افزودن به حجم مخازن داخلی این هواپیما بدون استفاده از مخازن
خارجی تا برد ۲۱۰۰ کیلومتر و شعاع ۱۰۵۰ کیلومتر میتواند ماموریت انجام دهد .
کابین این هواپیما با افزوده شده دو نمایشگر بزرگ مسطح کرستال
مایع((LCDتمام رنگی و دو نمایشگر مسطح تک رنگ کوچک بهینه سازی شده و رادار
بهینه سازی شده N019MP را برای این نمونه در نظر گرفته اند که به برد و
قابلیتهای هوا به زمین آن افزوده شده و این تغییرات با استفاده از موتورهای
توربوفن کلیموف (RD-43 turbofans ) کامل میشود . در مجموع مقدار حمل سلاح
در این مدل ۵۰۰ KG افزوده شده و به عدد۴۵۰۰ KG رسیده است . این نمونه قادر
نیز به مانند میگ۲۹ ام(میگ۳۳) دارای حداقل ۸ جایگاه تسلیحات است و میتواند
از تمامی تسلیحاتی که در میگ۲۹ ام استفاده میشود استفاده کند . کشور روسیه و
یمن از استفاده کنندگان این نمونه از این نمونه از این هواپیما هستند .
میگ ۲۹ کی MiG-29K-Fulcrum D اولین نمونه :
نمونه
ساخته شده برای نیروی دریایی برای استفاده در ناو هواپیما بر است که از
تمامی امکانات نرم افزاری و سخت افزاری میگ۲۹ ام (میگ۳۳) استفاده میکند و
از ساختار محکمتری برخوردار است و مجهز به ارابه فرود بروی عرشه
ناوهواپیمابر و تجهیزات دیگر است و برای استفاده در ناوهای هواپیمابر کلاس
دریاسالار کوزنتسف طراحی شد ولی این طرح لغو شد .
میگ ۲۹ کی MiG-29K -Fulcrum D دومین نمونه :
این
نمونه برای نیروی دریایی هند ساخته و سفارشی سازی شده و به حجم مخازن
داخلی افزوده اند و برای دماغه این هواپیما از پوشش لاستیکی استفاده میشود و
از سیستم پرواز جدید(fly-by-wire) بجای سیستمهای آنالوگ قدیمی استفاده شده
است و مابقی مشخصات این هواپیما به مانند هواپیمای میگ۲۹ ام و اس ام است .
میگ۲۹ یو بی تی MiG-29UBT :
این مدل نمونه
بهینه سازی هواپیمای میگ۲۹ یو بی( آموزشی/نظامی) است که در بروی آن
تغییراتی را که بروی میگ ۲۹ بی(MiG-29B) انجام داده اند و هواپیمای میگ۲۹
بی را به میگ۲۹ اس ام تی (MiG-29 SMT)تبدیل کرده اند این تغییرات را
هواپیمای میگ ۲۹ یو بی انجام داده اند و به نمونه میگ۲۹ یو بی تی
(MiG-29UBT)تبدیل کرده اند . این طرح لغو شده .
میگ۲۹ ام۲ MiG-29M2 :
نمونه چند منظوره و دو
نفره که در آن از ساختار وسایل مورد استفاده در هواپیمای میگ۲۹ ام استفاده
شد و تنها تفاوت آن استفاده از یک LCD بزرگ و استفاده از سیستم پرواز
دیجیتال است و نمونه تک نفره میگ ۲۹ام ۲ (Mig-29 M2) هم میگ۲۹ ام۱ (Mig-29
M1) هست که با مقداری تفاوت با نام میگ۲۹ کی(Mig-29 K) یا همان نمونه
دریایی میگ۲۹ شناخته میشود .
میگ۲۹ او وی تی یا همان میگ۳۵ MiG-29OVT/MiG-35-Fulcrum F :
آخرین
نمونه ساخته شده از میگ ۲۹ است که از تمام نمونه های قبلی پیشرفته تر است و
مجهز به سیستم تغییر بردار رانش هست که برای کنترل آن از سیستم
fly-by-wire استفاده میشود . این نمونه از بدنه هواپیمای میگ۲۹ ام ۱
استفاده میکند و از آیونیک خیلی پیشرفته ای برخوردار است و از امکانات خوب
دفاعی و سیستمهای خوکار برای تهاجم استفاده میکند و از HOTAS هم استفاده
میکند و به دلیل استفاده از سیستم CGI میتواند مستقلانه به انجام ماموریت
اقدام کند . این نمونه از هواپیمای میگ۲۹ خیلی چالاک است و شعاع عملیاتی آن
بدون مخازن خارجی۱۱۰۰ کیلومتر است (برد عملیاتی ۲۲۰۰ کیلومتر) و در این
نمونه امکان استفاده از ۳ مخزن خارجی وجود دارد که در صورت استفاده از این ۳
مخزن خارجی برد عملیاتی این هواپیما بیشتر خواهد شد . قادر به استفاده از
اکثر موشکهای هوا به هوا و هوا به زمین مختلف و بمبهای و موشکهای هدایت
شونده با تلویزیون و لیزر است و مجهز به هشت جایگاه اسلحه است . روسیه سعی
در صادرات این هواپیما به خارج دارد و خاورمیانه از مهمترین مشتریان این
هواپیما است روسیه در حال مذاکره برای فروش این هواپیما به کشورهای سوریه /
لیبی/ایران/الجزایر/سودان/هند/مالزی/برزیل/پرو و چند کشور دیگر است .
مشخصات فنی هواپیمای میگ۲۹ :
خدمه : یک نفره در مدل نظامی / دو نفره آموزشی/رزمی
طول هواپیما: ۱۷٫۳۷ متر
طول بال: ۱۱٫۴ متر
ارتفاع: ۴٫۷ متر
مساحت بالها : ۳۸ مترمربع
وزن خالص (بدون سوخت و….): ۱۱٫۰۰۰کیلوگرم (۱۱تن)
وزن قابل حمل ( شامل سلاح و سوخت و…..): ۱۶۸۰۰ کیلوگرم(۱۶٫۸تن)
حداکثر وزن برخاست : ۲۱۰۰۰کیلوگرم(۲۱تن)
نیروی
محرکه : در نمونه های جدید دو موتور کلیموف Klimov RD-33K و Klimov RD-43
توربوفن با پس سوز و نمونه های قدیمی دو موتور کلیموف Klimov RD-33 توربوفن
با پس سوز
حداکثر سرعت : ۲٫۴۵ ماخ
شعاع عملیاتی : در حالت نبرد شعاع۷۰۰ تا ۹۰۰ کیلومتر (بسته به مدل هواپیما) در یک خط سیر بدون بازگشت ۲۹۰۰ کیلومتر
حداکثر ارتفاع پرواز : ۱۸۰۰۰ متر (۵۹۱۰۰پایی)
سرعت صعود: ۳۳۰ متر در ثانیه
تجهیزات : یک توپ۳۰ میلی متری GSh-30-1 و موشکهای هوا به هوا / هوا به زمین و انواع مختلف بمبها شامل:
R-60(AA-8 Aphid)/ R-27(AA-10 Alamo)/ R-73(AA-11 Archer)/FAB 500-M62/ FAB-1000/TN-100/ S-24/AS-12/ AS-14
