وضعیت عمومی آزمایشگاه جهت کارکردن با مواد شیمیایی سمی

اولین نکته مهم و قابل ذکر این است که هوای آزمایشگاه به هیچ وجه نباید آلوده باشد. استشمام هرگونه بو در آزمایشگاه نشان دهنده آلودگی است، حتی اگر این بو مربوط به مواد سمی هم نباشد، باز نشان دهنده عدم ایمنی آزمایشگاه است.

کار با مواد تبخیرشونده خیلی سمی حتما باید زیر هود انجام پذیرد که قدرت تخلیه هوای آن زیاد است و باید متذکر شد که مواد خیلی سمی را نباید در محیط های عمومی تخلیه نمود مگر اینکه قبلا اثر سمی بودن آنها را کم کرده باشیم. در جایی که امکان پخش گازهای سمی وجود دارد باید ماسک های مناسب در دسترس باشند.

وقتی که مواد سمی به صورت پودر استفاده می شوند، از دستکش و ماسک ضد گرد وخاک حتما استفاده شود. یکی از راهکارهای پیشنهادی بسیار مناسب که امروزه کاربرد وسیعی پیدا کرده است، انجام عملیات آزمایشگاهی در جعبه دستکش دار است.

راهکارهای کنترل بیشتر ایمنی آزمایشگاه:

• جایگزینی مواد، تجهیزات و فرآیندهای پرخطر با مواد و تجهیزات با خطر کمتر
• جداسازی اپراتور یا فرآیند. در این روش فرآیند پرخطر با داخل مکان های محصور تعیبه شده انجام می گیرد.

در اکثر موارد حوادث رخ داده در آزمایشگاه ها به دلیل خطاهای انسانی ست و جهت کارکردن در شرایط ایمن باید برخی نکات را رعایت کرد؛ مانند:

1. همه مواد شیمیایی مورد استفاده باید به برچسب هایی که کلمات سمی یا خطرناک روی آنها نوشته شده مجهز باشند.
2. مواد شیمیایی و فرار باید در ظروف دربسته نگهداری شوند تا از امکان پخش شدن بخار و ذرات آنها جلوگیری شود.
3. همه کسانی که مجبورند با این مواد کار کنند باید از خطر جذب این مواد توسط پوست بدن اطلاع کافی داشته باشند.
4. در هنگام تماس این مواد باید حتما از دستکش های مخصوص برای هر ماده استفاده شود و در صورت تماس بدن با مواد، محل تماس با آب سرد جاری حداقل 5 دقیقه  شسته شود.
5.  ظروف، دستکش و میز کار آلوده را باید به خوبی با آب سرد شست. اگرچه امکان ایجاد خطر در آزمایشگاه نسبت به کارخانه خیلی کمتر است ولی خطر جذب مواد سمی توسط بدن به مراتب بیشتر و گسترده تر است.