بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ‌ (0)

به نام خداوند رحمتگر مهربان‏

﴿الناس‏، 0﴾

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ‌ (1)

بگو : « پناه مى‏برم به پروردگار مردم ،

﴿الناس‏، 1﴾

مَلِکِ النَّاسِ‌ (2)

پادشاه مردم ،

﴿الناس‏، 2﴾

إِلٰهِ النَّاسِ‌ (3)

معبودِ مردم ،

﴿الناس‏، 3﴾

مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ‌ (4)

از شرّ وسوسه‏گر نهانى ;

﴿الناس‏، 4﴾

الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ‌ (5)

آن کس که در سینه‏هاى مردم وسوسه مى‏کند ،

﴿الناس‏، 5﴾

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ‌ (6)

چه از جنّ و [ چه از ] انس . »

﴿الناس‏، 6﴾

+ نوشته شده در  جمعه ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ساعت 20:21  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |