|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ (0) به نام خداوند رحمتگر مهربان ﴿الهمزة، 0﴾ وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (1) واى بر هر بدگوى عیبجویى ، ﴿الهمزة، 1﴾ الَّذِی جَمَعَ مَالاً وَ عَدَّدَهُ (2) که مالى گرد آورد و برشمردش . ﴿الهمزة، 2﴾ یَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ (3) پندارد که مالش او را جاوید کرده ; ﴿الهمزة، 3﴾ کَلاَّ لَیُنْبَذَنَّ فِی الْحُطَمَةِ (4) ولى نه ! قطعاً در آتش خردکننده فرو افکنده خواهد شد . ﴿الهمزة، 4﴾ وَ مَا أَدْرَاکَ مَا الْحُطَمَةُ (5) و تو چه دانى که آن آتشِ خردکننده چیست ؟ ﴿الهمزة، 5﴾ نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ (6) آتشِ افروخته خدا [ یى ] است . ﴿الهمزة، 6﴾ الَّتِی تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ (7) [ آتشى ] که به دلها مىرسد . ﴿الهمزة، 7﴾ إِنَّهَا عَلَیْهِمْ مُؤْصَدَةٌ (8) و [ آتشى که ] در ستونهایى دراز ، آنان را در میان فرامىگیرد . ﴿الهمزة، 8﴾ فِی عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ (9) و [ آتشى که ] در ستونهایى دراز ، آنان را در میان فرامىگیرد . ﴿الهمزة، 9﴾
+ نوشته شده در جمعه ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ساعت 20:14 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
