|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ (0) به نام خداوند رحمتگر مهربان ﴿القارعة، 0﴾ الْقَارِعَةُ (1) کوبنده ، ﴿القارعة، 1﴾ مَا الْقَارِعَةُ (2) چیست کوبنده ؟ ﴿القارعة، 2﴾ وَ مَا أَدْرَاکَ مَا الْقَارِعَةُ (3) و تو چه دانى که کوبنده چیست ؟ ﴿القارعة، 3﴾ یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ (4) روزى که مردم چون پروانه [ هاى ] پراکنده گردند ، ﴿القارعة، 4﴾ وَ تَکُونُ الْجِبَالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ (5) و کوهها مانند پشمِ زدهشده رنگین شود . ﴿القارعة، 5﴾ فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ (6) امّا هر که سنجیدههایش سنگین برآید ، ﴿القارعة، 6﴾ فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَاضِیَةٍ (7) پس وى در زندگى خوشى خواهد بود ! ﴿القارعة، 7﴾ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ (8) و امّا هر که سنجیدههایش سَبُک برآید ، ﴿القارعة، 8﴾ فَأُمُّهُ هَاوِیَةٌ (9) پس جایش « هاویه » باشد . ﴿القارعة، 9﴾ وَ مَا أَدْرَاکَ مَا هِیَهْ (10) و تو چه دانى که آن چیست ؟ ﴿القارعة، 10﴾ نَارٌ حَامِیَةٌ (11) آتشى است سوزنده . ﴿القارعة، 11﴾
+ نوشته شده در جمعه ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ساعت 20:13 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
