|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ (0) به نام خداوند رحمتگر مهربان ﴿التین، 0﴾ وَ التِّینِ وَ الزَّیْتُونِ (1) سوگند به [ کوه ] تین و زیتون ، ﴿التین، 1﴾ وَ طُورِ سِینِینَ (2) و طور سینا ، ﴿التین، 2﴾ وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِینِ (3) و این شهر امن [ و امان ] ، ﴿التین، 3﴾ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ (4) [ که ] براستى انسان را در نیکوترین اعتدال آفریدیم . ﴿التین، 4﴾ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ (5) سپس او را به پستترین [ مراتب ] پستى بازگردانیدیم ; ﴿التین، 5﴾ إِلاَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ (6) مگر کسانى را که گرویده و کارهاى شایسته کردهاند ، که پاداشى بىمنّت خواهند داشت . ﴿التین، 6﴾ فَمَا یُکَذِّبُکَ بَعْدُ بِالدِّینِ (7) پس چه چیز ، تو را بعد [ از این ] به تکذیب جزا وامىدارد ؟ ﴿التین، 7﴾ أَ لَیْسَ اللَّهُ بِأَحْکَمِ الْحَاکِمِینَ (8) آیا خدا نیکوترین داوران نیست ؟ ﴿التین، 8﴾
+ نوشته شده در جمعه ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ساعت 20:9  توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|