انواع کلاه محلی اقوام ایرانی را بشناسید.

به گزارش گروه وب‌گردی خبرگزاری صدا و سیما، قدیمی‌تر‌ها بیشتر از اهمیت کلاه باخبرند. اگر از پدر یا مادربزرگ‌های خود بپرسید، شاید به شما بگویند که در گذشته مرد‌ها بدون کلاه بیرون از خانه نمی‌رفتند!

این نشان می‌دهد که چقدر کلاه یا سرپوشی مانند دستار برای مردان اهمیت داشته و جزیی از وقار آنها محسوب می‌شده است، آن‌قدر که ضرب‌المثل سرت بی‌کلاه نماند نیز در فرهنگ خود ساخته‌ایم!

اقوام ایرانی چند نوع کلاه محلی داشته‌اند؟

چند سالی است که پوشاک محلی هم جزوی از جذابیت‌های گردشگری شده است. هر چقدر مردم یک شهر به لباسشان وفادارترند، مسافران احساس اصالت بیشتری در آن منطقه لمس می‌کنند و به تبع، بعد از این که برگشتند با آب و تاب بیشتری از لباس‌هایی که دیده‌اند در کنار مناظر بکر جاذبه‌ها، صحبت می‌کنند.

حالا تصورش را بکنید، آدم با حوصله‌ای هم پیدا شود و از داستان‌های پشت این لباس‌های محلی برایشان بگوید! دیگر تا عمر دارند یادشان نمی‌رود که کدام لبا‌س‌ها نشانه تأهل بود و کدام جایگاه اجتماعی!

هر کدام از اجزای پوشاک محلی، هویت جداگانه‌ای برای خودشان دارند که در کنار هم، فرهنگ آن قوم را تعریف می‌کنند. بنابر این، اگر اجزای این پوشاک را یاد بگیریم، با دیدن هر کدام از آنها، به راحتی تشخیص می‌دهیم که آن لباس به کدام گروه برمی‌گردد.

به صورت کلی، کلاه و سربند نقش مهمی در پوشاک زنان و مردان ایرانی داشته است و هیچ قومی را پیدا نمی‌کنیم که کلاه یا سربند نداشته باشد. حتی در دوره‌های مختلف تاریخی، سربند‌ها و کلاه‌ها را همچنان می‌بینیم.

کلاه خسروی و شوکله بختیاری‌ها

کلاه یکی از ۴ عنصر مهم پوشاک بختیاری‌هاست که بخشی از هویتشان محسوب می‌شود. تا حدود قرن ۱۹ میلادی، کلاه خان‌های ایل با مردان دیگر فرق می‌کرد؛ خان‌ها کلاه سفید به سر می‌گذاشتند و باقی مردان کلاه مشکی؛ اما به مرور این تفاوت از میان رفت و می‌بینیم از سده ۲۰ میلادی همه کلاه‌ها مشکی شدند.

در میان بختیاری‌ها دو نوع کلاه تداوم پیدا کرد که نام‌هایشان «خسروی» و «شوکْله» (شب‌کلاه) است. این دو کلاه از نظر شکل و رنگ با هم متفاوتند: کلاه خسروی سیاه رنگ و استوانه‌ای شکل است و شب کلاه، معمولا قهوه‌ای روشن یا تیره، به شکل نیم‌دایره و از جنس نمد است.

همان‌طور که از نام آن مشخص است، کلاه خسروی را خان‌ها و سالخوردگان ایل روی سرشان می‌گذاشتند، نامی که از خسرویی دوران باستان الهام گرفته است، اما شوکله برای مردان جوان بختیاری، چوپانان و مردان فقیر بود.

+ نوشته شده در  یکشنبه ۱۲ فروردین ۱۴۰۳ساعت 12:46  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |