در شمار واژه های فارسی معرّب کلمات قلعه و قلّه را آورده اند که در قاموس لغات قرآنی به کار نرفته اند.

واژۀ قلعه، معرّب از مصدر واژۀ اوستایی گَرَ (سفت نگهداشتن، گَلَ) به نظر می رسد.

واژۀ اوستایی گئیرَ/گئیری (گُرَ به روسی) به معنی ستیغ و کوه مأخذ واژۀ قُلّه است. علی القاعده «ئی» به «اُ» و «ر» به «ل» تبدیل شده است.

از سوی دیگر واژه های کُله و کُلّه در سنسکریت و ژرمنی به معنی بلندی و تپه هستند:

कूल n. kUla (kulla) heap, height

واژۀ کلات بر گرفته از این واژه ها به نظر می آید:

कल्य adj. kalya strong

अट्ट indecl. aTTa high

अट्ट m. aTTa tower

ارسال شده توسط Mofrad 

Powered By
  BLOGFA.COM