|
یکی از اختلالات مرتبط با دفع ادرار، ریفلاکس ادراری است که در کودکان بیشتر دیده میشود. در این حالت بخشی از ادرار به جای خروج از مثانه به حالب و کلیه باز میگردد. همین امر میتواند باعث بیماریهای دردناک دیگر مانند عفونتهای مجاری ادراری و آسیب به کلیه شود. تجمع ادرار و مواد سمی در مثانه اغلب منجر به لرز بدن و با گذشت زمان درد لگن میشود. همین موضوع خود میتواند عوارض دیگری مانند خستگی و ناخوشی عمومی بدن را به همراه داشته باشد. ادرار شامل آب و سایر مواد زائدی است که بدن از طریق کلیهها تصفیه و دفع کرده است. ترکیب مواد زائد، اسیدی و حاوی آمونیاک موجود در ادرار میتواند باعث آسیب به دیوارههای مجاری ادراری و مثانه شود. هر چه فرد در مراجعه به توالت تاخیر کند و ادرار خود را بیشتر نگه دارد، این ترکیب میتواند آسیب بیشتری به مجاری ادراری و مثانه فرد وارد کند. برخی افراد استعداد بیشتری نسبت به افراد دیگر در ابتلا به سنگ کلیه دارند.نگه داشتن زیاد ادرار تاثیر مستقیمی در ابتلا به سنگ کلیه این افراد دارد. باید این موضوع را نیز در نظر داشت که احساس ادرار مداوم و مراجعه مکرر به توالت خود میتواند یکی از نشانههای اصلی ابتلا به بیماری باشد. هرگز و تحت هیچ شرایطی افراد نباید ادرار خود را نگه دارند و باید در اسرع وقت آنرا تخلیه کنند.به طور معمول مثانه یک انسان بالغ توانایی نگه داری دو فنجان ادرار "نیم لیتر" را دارد و به طور متوسط روزانه یک و نیم لیتر ادرار در مثانه جمع میشود.
+ نوشته شده در شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۰ساعت 20:28 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
