ما اغلب، نمیتوانیم تمام احساسات خود را به صورت کلامی بیان کنیم و حتی اگر این کار را هم انجام دهیم، کلمات برای تعریف وسعت تجربه کافی نیستند. به همین دلیل، اگر می‌خواهید اجازه دهید عصبانیت، ذات واقعی خود را برای شما آشکار کند باید به چگونگی عوارض ناشی از آن در روح و جسم خود آگاهی پیدا کنید و دفعه بعد که احساس  عصبانیت کردید، چشمان خود را ببندید و مراقب نفس کشیدن و سلامتی خود باشید.

بسیاری از ما، اصطلاحات بی شماری که عصبانیت میتواند داشته باشد به ویژه اشکال ظریف آن را درک نمیکنیم.

عصبانیت معطوف شده رو به بیرون؛

عصبانیت، سوء نیت، انتقام، خشم، جنگ طلبی، حسادت، نفرت، سوء استفاده، کینه، ناامیدی، کنایه، بدبینی، تحقیر، لجاجت، بی حوصلگی، تحریک پذیری، سختگیری، بدخلقی، قبح، سنگ اندازی، جدا شدن و مجازات کردن.
عصبانیت معطوف شده به درون؛

بی لیاقتی، تنبیه خود و افسردگی.

خشم یک نوع پاسخ به درد است.چرا که ما آسیب می‌بینیم، بی انصافی می‌کنیم، موردتوهین و موردغفلت قرار میگیریم، آزار و اذیت می‌شویم، بی احترامی میکنیم، احساس میکنیم مورد بی مهری و قضاوت قرار گرفته ایم و به جای تسلیم شدن منفعل در برابر درد، انرژی فعال را انتخاب میکنیم که این موضوع به ندرت یک انتخاب آگاهانه است.

وقتی عصبانی هستیم، نمیخواهیم آسیبی که به ما وارد شده است را توجیه کنیم و در مقابل، میخواهیم اجازه دهیم شعله‌های خشم ما بسوزد  و در حقیقت، عصبانیت تلاشی برای غلبه بر درد و جلوگیری از آزار بیشتر است.
به این مسئله فکر کنید؛ اگر عملکرد خشم، محافظت از شما باشد، محافظت از شما در برابر چه چیزی است؟

سعی کنید وضعیت جسمانی خود را بررسی کنید تا احساس سنگینی، تنش یا درد نداشته باشید و تلاش کنید که تعریف ذهنی که عصبانیت برای شما به همراه داشته است را ترک کنید چرا که ممکن است ذهن شما با سوالاتی درگیر شود و سعی کنید که زیاد درگیر گفت و گوی ذهنی خود نشوید و فقط مراقب سلامت جسمی و روحی و احساسات خود باشید.

وقتی افراد عصبانی میشوند، این عصبانیت آن‌ها اغلب در معده و قلب آن‌ها می‌ نشیند و تا جایی پیش می رود که ممکن است حتی این عصبانیت را داخل سر خود احساس کنند؛ به طوری که  ناحیه سر و پشت گردن فرد عصبانی سفت میشود و ممکن است این مشکل، عضلات او را نیز متشنج کند یا حتی او احساس کند گره‌ای در گلویش است که هر فردی، آن را به صورت متفاوتی تجربه میکند. به همین دلیل، هدف از این مطلب این است که متوجه شویم خشم شما در بدنتان چگونه  ظاهر می‌شود تا بتوانید هنگام بروز، آن را تشخیص دهید.

اگر می‌خواهید یک قدم جلوتر بروید توجه کنید که آیا میتوانید در برابر تجربه عصبانیت مقاومت کنید؟ و سپس تصمیم بگیرید که دیگر مقاومت نکنید و نفس خود را برای چند لحظه در سینه حبس کنید و سپس در آن حالت نفس بکشید و شاهد بروز احساسات فیزیکی خود باشید که ممکن است پس از بازگشت به حالت طبیعی خود متوجه شوید که این احساسات فروکش می کند و یا دیگر آنقدر شدید نیست.

باید بدانیم که هرچه بیشتر با خشم خود مبارزه کنیم، از لحاظ روحی و جسمی شرایط بدتری را تجربه می کنیم و دلیل آن هم این است که در حقیقت، مبارزه کردن با احساسات دشوار، یک نوع جنگ علیه خود ماست و برای این که درد عاطفی مان کمتر شود لازم است فقط عصبانیت خود را بپذیریم و نسبت به خود رحم و مهربانی داشته باشیم.

خشم سرکوب شده اغلب میتواند به عنوان یک ناامیدی یا عصبانیت مداوم در سطح پایین ظاهر شود که نه تنها به دلایل خارجی بستگی ندارد بلکه وقتی شرایط خوب  هم به نظر می رسد، این خشم بهبود پیدا نمی کند؛ به طوری که گاهی اوقات حتی ممکن است به یک عصبانیت کامل یا یک عمل پرخاشگرانه تبدیل شود.

+ نوشته شده در  شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۰ساعت 19:45  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |