|
اگر کسی که در حال دروغ گفتن است احساس کند گفتگو را تحت کنترل خود دارد، احتمالش هست که به نظرتان بسیار با اعتماد به نفس بیاید. با این حال، اگر سعی کنید مچش را با دروغ هایش بگیرید، کم کم کنترل گفتگو را از دست میدهد و اعتماد به نفسش هم از میان میرود. به این ترتیب بیشتر و بیشتر گارد می گیرد و حالت تدافعی پیدا می کند. دروغگوها وقتی مورد سؤال قرار میگیرند بیشتر اوقات جوابهایی تکراری دارند که فقط نحوهی بیان آنها را تغییر میدهند. اگر سؤالی را مثلاً به سه روش مختلف از آنها بپرسید، مجبور میشوند اطلاعات بیشتری درباره داستانی که تعریف میکنند بدهند. اگر حرف شان دروغ باشد، دائم از کلمات، عبارات و حتی جزئیاتی تکراری استفاده خواهند کرد. دروغگوها هنگام دروغ پردازی به راحتی ممکن است از جزئیات داستان غافل شوند، چون نمیدانند چطور آنها را در دروغ شان بگنجانند. دقت کنید ببینید داستان طرف مقابل تان چقدر ابهام دارد. این مبهم بودن شاید عمدی باشد تا از او سؤالاتی نپرسید که جوابی برایشان ندارد. آدمها معمولاً وقتی میخواهند دروغ بگویند، از قبل یک داستان آماده می کنند تا بتوانند وقایع را به ترتیب مشخصی بیان کنند. اگر مجبور شوند داستان ساختگی شان را برعکس بگویند، مضطرب می شوند، چون آن را اینطوری تمرین نکرده اند. این امر دروغ پردازی را بسیار دشوارتر می کند. در روایت جدید جزئیات از دست می رود و حفرههایی در داستان سرباز می کند، چون فرد در این حالت اضطراب بیشتری دارد. اما اگر ماجرایی راست و غیرساختگی باشد، تعریف کردنش راحتتر است و وقتی آن را برعکس تعریف کنید، حتی ممکن است جزئیاتی را به خاطر آورید که بار اول یادتان نبود. اگر احتمال میدهید طرف مقابل تان در حال دروغ پردازی است، میان داستانش بپرید و یک سؤال غیرمنتظره از او بپرسید. در صورت امکان یک چیز واقعاً خاص بپرسید. با این کار، شخص مجبور میشود آنقدر به دروغش شاخ و برگ دهد که دست آخر خودش را به دام می اندازد. هنگام دروغگویی احتمال فشردن لبها به یکدیگر بیشتر است. این امر لبخند شخص را ساختگی جلوه میدهد. اگر با آن شخص از قبل آشنایی داشته باشید، تشخیص لبخند ساختگی شاید برایتان راحتتر باشد. اما یک نکته هست که باید به آن توجه داشته باشید ؛ آدمها وقتی می خندند معمولاً این کار را با تمام صورت شان انجام میدهند نه فقط لب هایشان. یک چیز دیگر که هنگام دروغ گفتن در فرد تغییر میکند تن صدا و سرعت صحبت کردن او است. اگر متوجه شدید طرف مقابل تان سریعتر یا حتی آرامتر صحبت میکند، احتمالاً دارد سعی می کند خود را با دروغهایی که به شما میگوید هماهنگ کند. این مسأله در مورد بلند شدن یا پایین آمدن صدا هم صدق میکند. همه ی اینها بیانگر عدم قطعیتی است که در آن شخص وجود دارد. اگر سؤالی پرسیدید که جواب نسبتاً سادهای داشت، اما طول کشید تا طرف مقابل تان جوابش را دهد، احتمالاً معنایش آن است که یا دارد به این فکر میکند که چه بگوید یا سعی دارد خود را با دروغ هایش هماهنگ کند. البته اگر فوراً جواب تان را داد هم نشانه ی خوبی نیست، چون میتواند معنایش این باشد که از قبل جوابی برایتان آماده کرده بود. اگر کسی که در حال دروغ گفتن است احساس کند گفتگو را تحت کنترل خود دارد، احتمالش هست که به نظرتان بسیار با اعتماد به نفس بیاید. با این حال، اگر سعی کنید مچش را با دروغ هایش بگیرید، کم کم کنترل گفتگو را از دست میدهد و اعتماد به نفسش هم از میان میرود. به این ترتیب بیشتر و بیشتر گارد میگیرد و حالت تدافعی پیدا میکند.
+ نوشته شده در شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۰ساعت 19:23 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
