|
تزریق واکسن در بافت عضلانی، واکسن را موضعی نگه میدارد و به سلولهای ایمنی اجازه میدهد زنگ خطر را برای سایر سلولهای ایمنی بدن به صدا درآورند و شروع به کار کنند. هنگامی که واکسن توسط سلولهای ایمنی موجود در عضلات شناسایی شد، این سلولها آنتی ژن را به رگهای لنفاوی منتقل میکنند، سلولهای ایمنی حامل آنتی ژن را به غدد لنفاوی میرسانند. غدد لنفاوی که اجزای اصلی سیستم ایمنی بدن ما هستند، حاوی سلولهای ایمنی بیشتری هستند که آنتی ژنهای موجود در واکسنها را تشخیص میدهند و روند ایمنی بدن شروع به تشکیل آنتی بادی میکند. گروههایی از غدد لنفاوی در نزدیکی مکانهایی که واکسن تزریق میشود، قرار دارند. برای مثال، بسیاری از واکسنها به عضله دلتوئید تزریق میشوند، زیرا نزدیک به غدد لنفاوی دقیقاً زیر بغل است. بافت عضلانی همچنین تمایل دارد که واکنشهای واکسن را به صورت موضعی نگه دارد. تزریق واکسن به عضله دلتوئید ممکن است باعث التهاب موضعی یا درد در محل تزریق شود. اگر واکسنهای خاصی به بافت چربی تزریق شود، احتمال تحریک و واکنش التهابی افزایش می یابد زیرا بافت چربی، خون رسانی ضعیفی دارد که منجر به جذب ضعیف برخی از اجزای واکسن میشود. واکسن هایی که شامل حاوی مواد کمکی یا موادی هستند که پاسخ ایمنی به آنتی ژن را تقویت میکنند باید به عضله تزریق شوند تا از تحریک و التهاب گسترده جلوگیری شود. مواد کمکی به چندین روش برای تحریک پاسخ ایمنی قوی ترعمل میکنند. عامل حیاتی دیگری که با محل تزریق واکسن در ارتباط است، اندازه عضله است. بزرگسالان و کودکان سه ساله یا بیشتر تمایل به واکسیناسیون در قسمت فوقانی بازو و عضله دلتوئید دارند اما واکسیناسیون کودکان کوچکتر در اواسط ران آنها انجام میشود، زیرا عضلات بازوی آنها کوچکتر و رشد کمتری دارند. ماهیچه ها یک مکان عالی برای واکسیناسیون هستند زیرا بافت عضلانی، حاوی سلولهای ایمنی مهمی است. این سلولهای ایمنی، آنتی ژنی را که یک قطعه کوچک از ویروس یا باکتری مُرده در واکسن است، تشخیص داده و پاسخ ایمنی را تحریک میکند.
+ نوشته شده در شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۰ساعت 19:3 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
