|
دانستن درمورد دلایل، علائم و گزینههای درمانی بیماری روحی شریک عاطفیتان میتواند در ارائه مشاوره و حمایت از اوسودمند باشد. شما تشویق میشوید که در درمان او نقش فعالی داشته باشید. در این صورت بهتر متوجه خواهید شد که چرا شریک عاطفیتان رفتار خاصی را بروز میدهد. آنها روزهای خوب و بد دارند. مانند شما نیازمند تشویق، عشق وحمایت هستند. آنها نیاز دارند که بدانند شما پشتشان هستید و همیشه برایشان وقت دارید حتی اگر کمی از شما دور شده باشند(درکل هیچ رابطهای ساده نیست). شنونده خوب بودن میتواند به شما در زندگی کمک کند. هنگامی که به همسرتان گوش میدهید توضیح دهید چگونه احساس میکند و بیماریاش چگونه بر او اثر گذاشته است. از مقایسهی گرفتاری همسرتان با دیگران بپرهیزید. خوب است که همدلی کینم، اما این جملات درد کسانی که از بیماری روحی رنج میبرند را کوچک میشمارد را دوا نمی کند. پس بیشتر اوقات تنها شنونده باشید نه به خیال خودتان درمانگر. اگرچه دوست دارید به شریک عاطفیتان کمک کنید تا بر چالش بیماریاش پیروز شود، اما نباید این ذهنیت را داشته باشید که مراقب یا پرستارش هستید. شما شریک عاطفی او هستید. شریک شما حمایت تیم پزشکی، خانواده و بقیهی افرادی که حاضر به کمک به او هستند را دارد. با او شاد باشید و اجازه ندهید بیماری روحی اش ارتباط میان شما را تحت تاثیر قرار دهد و کنترل کند. گاهی اوقات، افراد مبتلا به بیماریهای روانی نیاز به کمک حرفه ای در قالب مشاوره یا دارو دارند. اگر نمیتوانید به او کمک کنید و فکر میکنید او به توجه و مراقبت شخصی احتیاج دارد، در پی آن باشید. ممکن است شما در این کار برای شریک زندگی خود خوب نباشید پس به دنبال راه درست بگردید. افراد مبتلا به بیماریهای روانی، بسته به بیماری که دارند، ممکن است گاهی رفتار بدی داشته باشند آنها ممکن است پرخاشگری کنند و ناراحتی به وجود آورند و یا فقط در درون خود فرو روند. شاید توقع داشته باشید بیماری شریک عاطفی تان بهتر شود و یا حداقل بعد از مدت کوتاهی بهبود یابد، اما با واقعیت مطابقت ندارد. حقیقت بیماری روانی این است که در تمام طول زندگی فرد وجود دارد و گاهی بروز پیدا میکند. تنها متخصصان روانپزشکی میتوانند برای درمان این افراد قدم بگذارند .درمان او از جانب شما جنبه منفی دارد. شما به اوعلاقه دارید حتی اگر دچار بیماری روحی باشد. آنها خودشان هستند و وظیفه شما نیست ونمیتوانید تغییرشان دهید. عادادت شما و او متفاوت است. در واقع، عادات همهی افراد متفاوت است. نحوه عملکرد او را بیابید. این بدان معنی نیست که علایق خود را قربانی او کنید. او را به آرامی با چیزهایی که آشنا نیست معرفی کنید تا احساس ناراحتی و ناامیدی نکند. افکار و احساسات شما به اندازهی افکار و احساسات او مهم است. هیچوقت اجازه ندهید که بیماری روحی او بر شما چیره شود. یک رابطه به دو نفر نیاز دارد و هر دو نفر باید برابر باشند تا رابطه به درستی پیش رود. با شریک عاطفی تان درمورد اینکه چگونه بیماری او بر شما تاثیر میگذارد و چه احساسی دارید، صحبت کنید. اگر شریک عاطفی تان به بیماری روحی همچون اضطراب، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه مبتلا است، میدانید که ارتباط برقرار کردن با آنها گاهی سخت است. با این حال این افراد نیز مانند دیگران دارای رویا، ترس، نیاز، عشق و تنفر هستند. ولی برخی رفتار آنها ازقبیل نداشتن صداقت و... را پای بیماری روحی آنها نگذارید چون این قبیل رفتار و عادات ربطی به بیماری ندارد. اگر در تمام موارد کوتاه بیائید مهم نیست و به بهتر شدن ارتباط کمک میکند ولی نه درحدی که همیشه شما بدهکار و او طلبکار باشد. که این امر خود باعث میشود به جای یه معذرت خواهی ساده از طرف او ، وپایان یافتن دلسردی ، بلعکس شما درتمام موارد و رفتارهای او با شما مقصر شناخته میشوید(یا بااینکه میداند مقصر است، اینطور وانمود میکند) و توقع او همیشه بالا وبالاتر میرود (میشه یه عادت و توقع ) که حتی در نداشتن صداقت و امور دیگر، باز توقع دارد برخورد شما مشابه برخورد و رفتارتان با او در موارد ذکر شده دیگرباشد که برای شما تا حد زیادی سخت و آزار دهنده است! وکم کم باعث میشود که تحملتان کم وکمتر شود تا حدی که نتوانید تاب بیاورید. درکل ، در برخورد با شریک عاطفی که دچار بیماری روحی است، شریک وی باشید نه پرستار. و مطمعن باشید با وجود رفتار خوب شما ، قدرشناس خواهد بود
+ نوشته شده در شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۰ساعت 18:17 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
