|
کسانی که به تلفن همراه خود اعتیاد دارند بیشتراز بقیه ممکن است احساس افسردگی و خشم کنند.وقتی برای انجام کاری بیرون میروید اگر تصور کنید یا فکرکنید گوشی همراهتان نیست و تلفن تان را در خانه جا گذاشته اید. ممکن است احساس اضطراب کنید. به این حالت نوموفوبیا یا بی گوشی هراسی گفته میشود. نوموفوبیا حالتی روانی است و به ترس ناشی از جدایی از تلفن همراه خود اطلاق میشود. در این حالت احساس میکنید ارتباط تان با تمام دنیا قطع شده است. نوموفوبیا را ممکن است زمانی که گوشی تان خاموش است هم تجربه کنید. نشانههای آن: اضطراب، ترس، وحشت، احساس تنهایی بستگی دارد که خودتان چقدر سریع بتوانید از این فوبیا خلاص شوید، اما این اتفاق به صورت تدریجی رخ میدهد. بعضیها خیلی زود خود را با شرایط وفق میدهند و ممکن است بعد از چند روز بدون گوشی دیگر مشکلی نداشته باشند، اما به طور کلی احساس کنید ، این وضع برای مدت محدودی برایتان قابل تحمل تراست. نشانههای ترک اعتیاد به خاطر اعتیادی که به تلفن همراه تان پیدا کرده اید به سراغ تان میآید. وقتی از چیزی که به آن وابسته شده اید محروم میشوید، ممکن است تغییراتی در خلق و خو و رفتارتان پیدا کنید. همین اتفاق زمانی که نتوانید از تلفن همراه تان استفاده کنید هم رخ میدهد، اما فقط در ابتدا ممکن است حتی دچار حالت تهوع و سردرد هم شوید. آنوقت تنها چیزی که میتوانید به آن فکر کنید تلفن هوشمندتان است. بعضی افراد حتی ممکن است دچار توهم شوند و تصور کنند صدای ویبره یا زنگ گوشی میشنوند.(این وضعیتهای گفته شده شاید برای بعضی غیر قابل باور باشد و برای بعضی که به گوشی اعتیاد پیداکردن تا وقتی از گوشی دو نمانند بی معنا باشد ولی واقعیت است!). این وضعیت برای کسانی که از بازیهای گوشی خود استفاده میکنند میتواند غیر قابل تحمل باشد. این بازیها سطح هورمون دوپامین در بدن را بالا میبرند بنابراین احساس پاداش گرفتن میکنید و اعتماد به نفس تان بالا میبرد. محرومیت از این شرایط میتواند نشانههای ترک اعتیاد را به شکل چشمگیرتری در شما ایجاد کند. ما به استفاده از چیزهای خوب خیلی زود عادت میکنیم. تا همین چند وقت پیش به شیوهی پرداخت غیر تماسی فکر نکرده بودیم و کارتهای بانکی مان را همه جا با خود میبردیم. حالا، اما برای پرداخت هایمان تنها چیزی که نیاز داریم یک تلفن همراه است، نه یک کیف پول بزرگ. همهی اینها فواید زیادی دارند و زندگی تان را بسیار راحتتر میکنند. به همین دلیل از لحظهای که از تلفن همراه تان جدا شوید، ممکن است شروع به تحلیل همه چیز کنید و آسایش و راحتی که در کوچکترین چیزها وجود دارد را ببینید. بعد از مبارزه با هر اعتیادی، پاداشی هست. آرامش همهی وجودتان را میگیرد. بله شاید اولش احساس انزوا و جدا افتادن کنید، اما بعدش به این شرایط جدید عادت میکنید. رفته رفته روی چیزهایی که واقعاً برایتان اهمیت دارد تمرکز میکنید و خواندن کتاب و روزنامه لذت زیادی به زندگی تان میدهد. مغز ما بسیار به نور حساس است و نور آبی که از گوشیهای هوشمند ساطع میشود تولید ملاتونین را به تعویق میاندازد. کمبود ملاتونین میتواند خوابیدن را دشوار کند. با حذف این نور، خواب تان به حالت عادی برمیگردد. علاوه بر این، عدم استفاده از تلفن همراه در هنگام خواب باعث افزایش شادی و کیفیت زندگی میشود. روحیه تان بهتر میشود و دنیا رنگ تازهای برایتان پیدا میکند(امتحان کنید!!). دنیای مدرن با شتاب زیادی همراه است و هر روز اطلاعات زیادی وارد ذهن ما میشود. وقتی این اطلاعات را به طور مداوم و به میزان زیاد دریافت میکنید، حتی اگر اخبار مثبتی باشند هم به این اتفاق عادت میکنید. این امر جلوی پرسه زنی ذهن تان را میگیرد. اما اگر وقتی در صفی منتظر یا در مترو هستید به جای خیره شدن به تلفن همراه تان دربارهی چیزی فکر کنید، احساس خوبی پیدا خواهید کرد. حالا راحتتر میتوانید خودتان و اطرافیان تان را کشف کنید. در نهایت ممکن است از پس گرفتن تلفن همراه تان خوشحال شوید. بعضی از کسانی که زندگی بدون تلفن همراه را آزمایش کردند ترجیح دادند دوباره سراغش بروند. تنها خودتان میتوانید تصمیم بگیرید که چقدر باید از تلفن همراه تان استفاده کنید، اما گاهی فاصله گرفتن از آن به طور قطع کمک میکند اطلاعات جدیدی وارد مغزتان شود و قدر هر چیزی را بیشتر بدانید. ما روزانه به طور متوسط 2600 بار تلفن همراه خود را لمس میکنیم(بطور کلی و غیر استثنا و...). اعتیادمان به تلفن همراه مان را چه انکار کنیم و چه تأیید، نقش پررنگ این دستگاه در زندگی ما بر هیچ کس پوشیده نیست.
+ نوشته شده در شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۰ساعت 17:1 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
