این نامها یعنی تُنکا و شهسوار و فیض به ترتیب به صورتهای اوستایی تنو-کا، شیثی-وَر و پی-اوس به ترتیب به معنی دارای چشمهٔ پهناور، محل چشمهٔ بزرگ و محل چشمهٔ فربه می باشند. احتمالاً منظور از این چشمه، چشمه کیله (چشمهٔ دارای نهر آب) در شهر تنکابن بوده است. جزء شیث به صورت شیز در نام تُرشیز (چهار محل، بردسکن حالیه) نیز به کار رفته است.

ارسال شده توسط Mofrad

+ نوشته شده در  یکشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ساعت 12:44  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |