رامـــــشــــــه "روستایی است کهن ،دارای فرهنگی غنی و اگر ویران نشده بود صاحب بناهایی کهن در دل کویر...
پيشينيان ما همواره كوشيده اند نام و نشان خود را زنده نگه دارند.حفرچاه و قنات, ساخت مساجد و وقف اماكن و حتي آسياب مواردي است كه نام رامشه ايها را از آن سوي تاريخ به اين سو پرتاب كرده است. حتي جوي هاي آب رامشه شامل نه جوی است كه نام مالكان خود را به همراه دارد(رﹺييس. شامير. شاوﹺلي. محسن.مرتي. سيدا. علي ميرك. ميركمال.حاج محمد). كوچه هاي رامشه , باغهاي رامشه هركدام به نحوي نام پيشينيانمان را جاودانه كرده است.
در اين بين درختاني را مي بينيم كه نام باغبانشان را همراه دارند.باغباني كه در ايام جواني نهال توت را در كنار زمين زراعي خود نشانده است و حالا كه نشاني از خود او نيست توت شيرين خرداد ماه و سايه گاه خنك تير ماه دعاي خير مردمان را از شاخه هاي سر به فلك كشيده دست نشانده اش به جايگاه ابديش درآن سوي آسمان مي رساند.
يادي كنيم از درخت حسن زكي. درخت سيد.درخت حسين عزيز و يادي كنيم از باغبانانشان و فاتحه اي بفرستيم برايشان كه اگر اينان نبوند رامشه هم نبود و اگر بود بدون شك آباد نبود.:
خدا رحمت كند پدرانمان را كه هميشه به فكر آباداني اين خاك كهن بوده اند. به سمت هر كدام از صحراهاي رامشه كه برويم دست پرورده ها شان قامت برافراشته اند. صف كشيده اند درختان سبز صحراي پاگنبد و پااشك و پادرختﹸ بيد كه انگار خزاني ندارند. هزار حيف كه خشكسالي هاي اخير چهره صحرا را بيابان كرده است. با اين حال درختاني كه ساليان دور در دل زمين ريشه دوانده اند مقاومت مي كنند؛ يعني كه ما مي مانيم تا شما نيز بمانيد.
ما هر سال به ثمر مي نشينيم شما هر روز مثمر ثمر باشيد.
درختان براي هميشه نماد قدمت بوده اند . و براي هميشه نماد رويش اند و براي هميشه نماد جاودانگي خواهند بود چه ما فرزندان خلف پدرانمان باشيم چه نباشيم!
برچسبها:
جرقویه ای
+ نوشته شده در شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۹ساعت 19:26 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
