نظر به واژه های اوستایی دایه (بخش) و ریچ (خالی کردن، ریختن) دهلیز به معنی محل در آوردن [کفش و لباس] می باشد. بر این پایه پالیز و جالیز به معنی جای ریختن آب به پای و چاله گیاهان بوستان است.

 

بر این مبنی کلمۀ پائیز در ترکیب سنس‍کریتی په (برگ) و وریج (ریختن) به معنی فصل به زمین افتادن برگ درختان به نظر می رسد:

 

प m. pa leaf

 

वृज् vRj turn away

 

(فصل ریختن برگها) फलागम m. phalAgama autumn

 

ولی در خود ایران نظر به نام فضل خزان (خذ-ان: کنده شدن و ریختن)، نام پائیز می توانست ترکیب پَت (افتادن) و ایز (رَویه، رَوش= ایث اوستایی) باشد یعنی فصلی که نشان آن افتادن برگ درختان است.

ارسال شده توسط Mofrad 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸ساعت 19:6  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |