سیان - جرقویه اصفهان
سيان - جرقويه اصفهان
|
به بهانه ثبت ملی "جرجرونی" در اجرای ماده 12 کنوانسیون بین المللی حفظ میراث فرهنگی ناملموس، قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مذکور مصوب سال 1384 مجلس شورای اسلامی و آیین نامه ی اجرایی آن وماده 3 قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی کشور مصوب 1367 مجلس شورای اسلامی موضوع میراث فرهنگی ناملموس: "جرجرونی" با گستره ی موضوع فرهنگی ناملموس : استان اصفهان شهر حسن آباد جرقویه علیا و روستاهای همجوار به شماره 1337 در تاریخ 17/12/1395 در فهرست ملی فرهنگی ناملموس ثبت گردید. "جرجرونی" مراسمی است است که در شب 27 ماه مبارک رمضان برگزار می شود. این مراسم سنتی مذهبی از معدود بازماندگان رسوم کهن جرقویه می باشد این مراسم در شب 27 ماه مبارک رمضان پس از افطارشروع می شود و تا قبل از نیمه شب ادامه دارد. دراین شب کودکان، نوجوانان، جوانان و میانسالان با تشکیل گروههایی چند نفره به صورت خانه به خانه میروند و با خواندن شعر مخصوص جرجرونی توسط سرگروه و جواب سایر اعضا (حِیّا) از صاحب خانه صله و انعامی دریافت می کنند. در قدیم معمولاً به صورت غیر نقدی (خشکبار، خرما، بیسکویت و... ) صله و انعام داده می شد لیکن امروزه پول جایگزین آنها شده است. جرجرونی حِیّا حَلوا کِرُونی (حلوا مطالبه می کند) حِیّا یوز گِردو (گردو گرد است) حِیّا واهام نُوکچی دارو (بادام نوک کوچکی دارد) حِیّا گندم کُپچی دارو (از گندم کپچی درست میکنند) (کپچی نوعی نان سنتی در حسن آباد است) حِیّا ور دلی مون نی (روی دل من بگذارید، به من بدهید) حِیّا اَگِه نَخِرونی( اگرنخوردم) حِیّا گوشام بووُنی (گوش هایم را ببرید، کنایه از تنبیه کردن) حِیّا در ادامه بدین نحو پسر بزرگ مجرد خانواده را خطاب قرار می دهند که: احمد مُون تخت ناشت (احمد را بر روی تخت عروسی نشاندیم) حِیّا یَک جین جی مُن وِر دَستُش ناشت (یک زن به عنوان عروس کنار دستش نشاندیم) حِیّا اُشتُر قَطار مالَک بیار ( یک قطار شتر نان مالَک بیاورید) (مالک نام یک نان سنتی در منطقه است) تا صاحب خانه انعام و صله ای برای گروه بیاورد در این قسمت اگرصاحبخانه درب منزل را باز نکند یا نیاید یا چیزی به گروه ندهد بلند می خوانند این خانه که کخ گل مال است صاحابش مُرده و لنجش دار است اما وقتی صاحبخانه اجناس خود را به سرگروه یا انباردار می دهد، افراد گروه در حالی که از خانه بیرون می روند همگی بلند می خوانند: این خانه که کَخ گِل مال است صَحَبِش زنده و دولت دار است و به خانه ی بعدی می روند متن اصلی جرجرونی ابیات و اشعار دیگری داشته است که در مرور زمان دیگر خوانده نمی شود این ابیات و اشعار چنین بوده است. در این خانه که حوض پر گَل اَ ما طمع داریم بشقاب پِلو در این خانه که حوض پر ماهی ما طمع داریم یک پیاله چایی یک کَرکی داریم دُم بیلی یک چوبی داریم صَد مِنی هر چیش می زنیم نمی رود یک چیزیش بدید تا برود اُشتُر قطار مالک بیار رمضان الله الله رمضان شیخ و شیخ الله عباس خزان رمضان رفته است بر شاخه گزی های و هو می کرد حلوا بپزید رمضان هوی رمضان رمضان هوی رمضان حال که این اثر کهن در فهرست آثار فرهنگی ناملموس به ثبت رسیده است می طلبد تا امسال نیز همچون گذشته و با همان شیوه ی سنتی این مراسم در شب بیست و هفتم ماه رمضان برگزار گردد. ضمن استقبال از نظرات و پیشنهادات شما عزیزان و تقاضا برای ارسال ابیات دیگر جرجرونی که ممکن است از قلم افتاده باشد. منتظر تصاویر و فیلم های شما از این شب به یاد ماندنی خواهیم بود... 📢خبرنامه حسنوا 👇 https://telegram.me/joinchat/BxyD0zyxiQ-Q-Qb1wrsNcA برچسبها: جرقویه ای
+ نوشته شده در شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۶ساعت 21:35 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
