همه ی شما دانشمند عالیقدر ؛علامه امینی،نویسنده ی کتاب پر ارج الغدیر را می شناسید . ایشان در خاطراتشان می نویسند: گاهی برای پیدا کردن یک حدیث هفته ها مطالعه می کردم ! یک روز وقت کتابخانه تمام شد و می خواستند تعطیل کنند از مسئول کتابخانه خواهش کردم شب را در آنجا بمانم ، قبول کرد ودر را قفل کرد ومن در کتابخانه ماندم . چنان غرق مطالعه بودم که متوجه گذران وقت نشدم .وقتی به خودم آمدم دیدم لباسهایم خیس عرق بودند. واقعا دانشمندان ما چه زحمتهایی برای حفظ دین اسلام کشیده اند ...

الان ودر این زمان که تکنولوژی پیشرفت کرده ،بافشار یک دکمه هر اطلاعاتی که لازم داشته باشیم در اختیار ما گذاشته می شوند . حدیثی که متن آن را حفظ باشیم در قسمت جستجو می نویسیم ودکمه جستجو را می زنیم آنوقت در هر کتابی که باشه پیدایش می کنیم .وقتی وارد بانک اطلاعات می شویم انواع برنامه ها که برای راحتی پژوهشگران تهیه شده وجود دارد . برنامه هایی که دارای چهل هزار یا بیشتر کتاب است و دائم در حال به روز شدن هستند . جای این دانشمند بزرگ خالی است..

در این فکر هستم که آیاتکنولوژی  کار ما راحت تر کرده یا تنبل شده ایم ؟ وقتی به دنبال کلمه ای یا جمله ای در میان قفسه های کتابخانه قدم می زنم وبوی کتابهای قدیمی را که در فضا پیچیده وارد ریه هایم می کنم روحم سرشار از شعف می شود . کتابها را یکی ، یکی ورق میزنم و به برکت پیدا کردن یک جمله یا کلمه کلی کلمات مختلف و جملات ارزشمند مطالعه می کنم . چندین کتاب را می بینم با نام ، موضوع ونویسنده آن آشنا می شوم . اصلا این سر در گمی و گشتن در میان کتابها را دوست دارم . مطالعه با کامپیوتر خسته ام می کند، بی روح است وکسل کننده .

پی نوشت : عنوان هیچ ربطی به مطلب ندارد می دانم . چه کنم عنوانی برای نوشته ام نتوانستم پیدا کنم :))))