پدرر و مادر با تشویق هر گام کوچک کودک، کمک بزرگی به خلاقیت های بزرگ تر وی در آینده خواهند کرد. اکنون محققان معتقدند که تحریکات ذهنی کودکان از سوی والدین نقشی بسیار در تقویت هوش آن ها دارد. براساس یافته های اخیر، حتی اگر ژن ها نقش اصلی در میزان ضریب هوشی افراد داشته باشند، هرگز نمی توان تاثیر والدین بر ذهن کودک را منکر شد و نادیده گرفت. توجهات والدین حتی اگر شرکت در بازی ساده ای چون دالی موشک باشد، به ایجاد مداربندی های مغزی پیچیده و ضروری و تقویت آن برای ارتقای هوش کودک کمک می کند.

دو سال اول زندگی به نوعی دوره طلایی رشد مغزی کودک است و این زمان دوران ایجاد ارتباطات مغزی به حساب می آید. نقش شما به عنوان پدر و مادر تنها به دوران کودکی و نوجوانی محدود نمی شود ، زیرا فرزندان در جوانی و بزرگسالی هم به پشتیبان و راهنما نیاز دارند. دانشمندان معتقدند نیازی نیست برای دست یابی به این هدف، آموزش های رسمی خاصی را برای کودک در پیش بگیریم.

آن چه ضروری است ایجاد فضای مناسب و تحریک کننده برای تعلیم روزمره است و برای این منظور، متخصصان رعایت توصیه های زیر را از ابتدای کودکی پیشنهاد می کنند.

1-به چشمان نوزاد نگاه کنید.

چشمان نوزاد در شش هفتگی تا فاصله 5/17 سانتی متری متمرکز می شود و این دقیقا به اندازه فاصله ای است که شما کودک را جلوی خود نگه می دارید و به صورت او نگاه می کنید. این عمل ارتباطات مغزی را به الگویی تشخیصی که با هر بار دیدن تقویت می شود تبدیل می کند؛ و به کودک کمک می کند در شناخت مفاهیم مشابه و نامشابه مهارت بهتری کسب کند.

  2- با کودک حرف بزنید"    

دکتر هوتنلرچر" پروفسور روان شناسی معتقد است: فرمان های اولیه زبانی برای کودک بسیار مهم هستند، زیرا زبان در موفقیت عملکرد ذهنی بسیار اهمیت دارد؛ و هر درک و استنباطی از زبان به ایجاد توانایی کلامی و بیان صحیح لغات کمک می کند. دامنه لغات کودک، بستگی مستقیم به میزان صحبت والدین طی دو سال اول زندگی او دارد.

 3- با تشویق، کنجکاوی کودک را تحریک کنید.

 همگام با رشد جسمانی کودک، قدرت تفکر و اندیشه او نیز در حال رشد و شکوفایی است. او از طریق تجربه وقایع جدید در زندگی دنیا را می شناسد و آن را کشف می کند. پدر و مادر با تشویق هر گام کوچک کودک، کمک بزرگی به خلاقیت های بزرگ تر وی در آینده خواهند کرد.

 نیازی نیست کنجکاوی رابه بچه ها آموزش دهیم، بلکه باید وجود سرشار از کنجکاوی شان را به صورت هدفمند ارضا کنیم.

 4- برای اشیا اسم بگذارید.

کودکان حتی پیش از آن که بتوانند صحبت کنند، قادرند بسیاری چیزها (برای مثال اجسام مختلف و رنگ ها) را درک کنند. در این سن اگر به او بگویید: "عروسک خرسی سفیدت را بیاور. "او دقیقا می داند این اسم متعلق به کدام اسباب بازی اش است. بنابراین یکی دیگر از وظایف والدین نامگذاری انواع رنگ ها، اندازه ها و شکل ها برای تقویت درک کودک است.

 5-بایستید و هورا بکشید.

وقتی کودک تان موفق می شود برای اولین بار از فنجان آب بخورد و شما فریاد شادی سرمی دهید، این عمل شما نه تنها او را خوشحال می کند، بلکه ارتباطات قشر جلویی مغز و بخش درونی مغز او را که جایگاه احساسات است، تقویت می کند. در مقابل، هر گونه بی تفاوتی و بی توجهی والدین به رفتارهای کودک موجب تقویت نشدن چرخه ارتباطات مغزی او می شود و کودک نسبت به انجام کارهای جدید دلسرد می شود

دامنه لغات کودک بستگی مستقیم به میزان صحبتوالدین طی دو سال اول زندگی او دارد.

6-به توجه خود نسبت به فرزند ادامه دهید.

هرگز توجهات خود را از فرزندان تان دریغ نکنید. گرچه توجه والدین در سنین پایین برای کودک بسیار مهم است، اما پیشرفت ذهنی و هوشی او در این سنین به پایان نمی رسد. شبکه های عصبی، به خصوص آن ها که به احساسات مربوط می شوند تا سنین نوجوانی در حال توسعه اند. بنابراین با افزایش سن می توانید به کتاب خواندن فرزندتان اهمیت بیشتری بدهید، او را در گفت وگوهای خانوادگی سهیم کنید، از وی نظر بخواهید و نیز مشوقی مهربان برایش باشید