از سال 1898 نشان داده شده است که یک نوع باکتری فوق العاده کوچک با مشخصات غیر عادی موجب بیماری پلوروپنومونی در گاو می شود.از آن سال به بعد تعداد زیادی از میکروبهای مشابه از حیوانات،گیاهان،فاضلاب ها،خاک و منابع دیگر جدا کرده اند و سالهاست که همه ی آنها را تحت نام کلی PPLO (Pleuropneumonia ) می شناسند،ولی درحال حاضر آنها را به نام میکوپلاسم نیز می نامند.سلول های آنها که در حدود 0.25 میکرون قطر دارند کوچکتر از سایر باکتری ها هستند و چون فاقد دیواره ی سلولی می باشند،اشکال متفاوتی از خود نشان می دهند. از جنبه های مختلف مشابه اشکال L باکتری ها هستند و بر روی محیط سفت کلنی های ریز مشابه تخم مرغ سرخ کرده تولید می نمایند.در واقع عقیده بر این است که این باکتری ها از اشکال L باکتری ها اشتقاق یافته اند.حتی میکوپلاسمای ساپروفیت احتیاجات غذایی اختصاصی دارند و انواعی که انگل می باشند فقط بر روی محیط های غنی، که باید الزاماَ حاوی استرول ها باشند،رشد می کنند.

این میکروب ها را می توان از نواحی مختلف بدن انسان(مثلاَ دستگاه تنفس و ادراری-تناسلی) جدا کرد. فقط گونه ی مایکوپلاسما پنومونی بیماری زا است.این گونه برای اول بار در سال1944 بوسیله ی ایتون و همکارانش از بیمارانی که مبتلا به پنومونی غیر عادی بودند جدا گردید.در پنومونی غیر عادی پاسخ بیمار نسبت به آنتی بیوتیک ها مشابه پاسخ بیماری پنومونی نیست. این میکروب در ابتدا عامل ایتون نامیده می شد و تصور میرفت  جزء ویروس ها باشد، ولی در سال 1962 در محیط  کشت PPLO تغییر یافته ای پرورش داده شد و معلوم گردید که صفات این گروه را دارا میباشد. عفونت ناشی از میکوپلاسما پنومونی در اغلب نقاط دنیا شایع است و تخمین زده شده که 30-10 درصد همه ی عفونت های حاد بخش تحتانی دستگاه تنفس بوسیله ی این میکروب پدید می آید. به نظر می رسد که یکی از عوامل اصلی سندروم پنومونی غیر عادی همین میکروب است که به صورت موارد پراکنده و یا همه گیری محلی بروز می کند. در نیمی از موارد بیماری که عامل آن میکوپلاسما پنومونی است ودر نیمی از موارد که سایر میکروب ها دخالت دارند، خون بیمار حاوی "آگلوتینین سرد" است و در برودت یخچال قادر به آگلوتینه کردن گلبول های قرمز می باشد.آگلوتینین های خاص سویه ای از استرپتوکوک در عفونت میکوپلاسما پنومونی نسبت به میکوپلاسما پنومونی اختصاصی تر است ولی شواهد سرولوژیکی روشنتر مؤید تولید شدن پادتن هایی در طول دوره بیماری است که با سوسپانسیون میکوپلاسما پنومونی واکنش ثبوت مکمل انجام می دهد.

برای تهیه کشت آن می توان به کمک سواب از ناحیه گلو وحلق و یا از خلط یا خون برداشت نمود ولی رشد باکتری کند بوده و برای تولید کلنی قابل رؤیت چند هفته وقت لازم است.میکو پلاسما فاقد دیواره سلولی بوده و در مقابل پنی سیلین و سایر آنتی بیوتیک هایی که بر دیواره ی سلولی مؤثرند، مقاومند.

برای درمان بیماری ناشی از آنها میتوان از تتراسایکلین ها یا اریترومایسین استفاده کرد. سایر مایکو پلاسما های جدا شده از انسان عبارتند از میکوپلاسماهمونیس و سویه های T(تولید کلنی های کوچک می کند). به تازگی گونه ی دیگری که بر اوره مؤثر است به نام " اوره پلاسما- اوره لیتیکوم"  شناخته شده است. این 2میکروب گهگاهی دردستگاه ادراری –تناسلی زن و مرد بسر برده و اغلب در عفونت های دستگاه تناسلی مشارکت دارند.  

کتاب میکروب شناسی پزشکی

ترجمه: دکتر فریدون ملک زاده،دکتر منوچهر شهامت، دکتر محمد مهدی آل محمد