فاطمه بزی

تب برفکی بیماریست فوق العاده مسری که عامل ان ویروس اپی درموتروپ از دسته پیکورنا

 

ویروسهاستکه درشرلیط طبیعی نشخوارکنندگان وخوک رامبتلا می سازد ونشانه های ان تاول

 

هایی در دهان بین سم وناحیه پستان می باشد این بیماری از خطرناکتری وپرضررترین بیماریهای

 

واگیردامی است تلفات این بیماری چندان زیاد نیست ولی به علت وجودجراحات درقسمتهای

 

مختلف بدن مانند دهان – سم – پستان استفاده از دام رامشکل وانها رالاغر میکند ومقدارشیرفوق

 

العاده کاهش می یابد وگاهی پس از بهبودی ظاهری عوارضی مخصوصا در قلب به جا می گذارد

 

که غیرقابل علاج است این دسته از ویروسها ارای خواص  اوگلوبولین میباشد پوشش خارجی

 

پروتئنی این ویروس را می توان به وسیله فنل از بین برد واسید ریبونوکلئیک (R.N.A) داخلی را

 

ازاد ساخت این ویروس در گرما مقاومت زیادی نمیکند ولی درسرما به خوبی حفظ میشودبرحسب

 

مشاهده ثابت شده است که حرارت پاستوریزاسیون قدرت بیماری زایی انرا ازبین میبرد نقاومت

 

این ویروس دربرابر خشکی متغیر است اگرویروس همراه بامواد البومین دار باشد باسرعت

 

وبطورکامل خشک ودرهمان حال نگهداری شود مدتها زنده خواهد ماند این ویروس نسبت به

 

محلولهای عادی سوبلمه وکرزل مقاوم است مواد شیمیایی منعقدکننده معمولا درون ویروس اثری

 

ندارد زیرا عامل بیماری تب برفکی همواره درترشحات وبافتها بواسطه مواد البومینی احاطه شده

 

ودر اثر انعقاد انها ماده گندزدا نمیتواند به ویروس برسد وانرا تحت تاثیر قرار دهد .

 

منبع : آقای دکتر شیمی . ا. بیماری های ویروسی دام. انتشارات دانشگاه تهران سال 1346

 

+ نوشته شده در  جمعه ۶ دی ۱۳۹۲ساعت 18:51  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |