روستای تاریخی پاژ :
پاژ نام زادگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر حماسه‌سرای ایرانی است و نام روستایی واقع در تقاطع جاده کارده به کلات نادری در 15 کیلومتری شمال شهر مشهد می‌باشد.

در میانه روستای پاژ در 700 متری شمال غرب آن دو تپه باستانی به چشم می‌خورد که به آثار و بقایای پاژ قدیم مربوط می شوند‌ . این آثار موید پیشینه تاریخی این منطقه در سده‌های نخستین پس از اسلام تا قرن نهم و دهم هجری است.

به استناد متون تاریخی و ادبی بر جای مانده ، این روستا زادگاه حكیم ابوالقاسم فردوسی است بطوریكه نگاشته‌اند حكیم حماسه سرای ایران در سال 329 یا 330 هجری قمری در همین روستا چشم به جهان گشود و در سن 30 سالگی نظم شاهنامه را آغاز و پس از صرف 35 سال اشعار حماسی خود را بنام شاهنامه به پایان رسانید و به روایت مشهور سال 416 ه. ق به دیار باقی شتافت.

روستای فعلی پاژ 800 هكتار مساحت دارد كه از مجموع آن حدود 4 هكتار به بخش مسكونی اختصاص یافته است. بخشی از فضای مسكونی روستا در میان آن و بقیه بر روی تپه‌ای موسوم به قلعه بلند، مكانی كه بنظر می‌رسد در گذشته محل اصلی و هسته مركزی دهكده پاژ بوده قرار دارد .
زیرا پیرامون آن تا چندی قبل خندقی وجود داشت كه برای ممانعت از پیشروی مهاجمان آن را پر از آب می‌کردند. بجز تپه موجود در فاصله تقریبی پانصد متری، پشته بلند دیگری نمایان است كه به قلعه كهنه پاژ معروف است. سفال های رنگارنگ و لعابدار پراكنده بر روی این بلندی، نشان از وجود تمدن پاژ در سدهای اولیه بعد از اسلام تا قرن نهم و دهم هجری است.