يكي از طوايف ترك بخش يامچي طايفه محمدخانلو مي باشد اين طايفه جزء طوايف خوشنام ارسباران محسوب مي شود. كه شاخه اي از آن از ارسباران به يامچي مهاجرت نموده اند. ييلاق آنها مهار پهنلو نزدیک روستای زنوزق بوده است و قشلاق آنها در بخش يامچي قرار داشت.

آنها به تدريج در يامچي ماندگار شده اند. يكي از انگيزه هاي طوايف ديگر در پذيرش آنها در امان ماندن از خطر اشرار و دزدان بواسطه سلحشوري و شجاعت اين طايفه بود. ديگر طوايف يامچي به تدريج همراه اين طايفه به ييلاق مهار پهنلو مي رفتند و اين امتياز مهمي براي مردم يامچي بوده است. به تدريج آنها در محله كيخالو يامچي ساكن شده اند. يكي از دلايلي كه برخي زبانشناسان لهجه يامچي را در نزديكي هاي آغ چاي به لهجه قره داغ نزديك دانسته اند ،شايد به دليل حضور اين ايل و تأثير آنها در لهجه يامچي بوده است.

  م) ايل اينانلو در يامچي

ايل اينانلو از قديمي ترين طوايف ايراني ترك مي باشد و امروزه در تمام نقاط ايران پراكنده هستند. اصل اين ايل از تركستان است و در زمان مغولها به ايران آمده اند. شاخه هايي از اين ايل به فارس مهاجرت نموده اند و شاخه ديگر در خلخال جزء عشاير شاهسون محسوب مي شوند. شاخة كوچكي از اين ايل در بخش يامچي زندگي مي كردند .آنها در بالاي جادة مرند ـ خوي و در كنار رودخانة آبي چاي و در كنار روستاي قاپليق زندگي مي كردند. ييلاق آنها در گور آخور ورزقان (ارسباران) و قشلاق آنها در قرمزي قشلاق، قرخلار، گزافر، قميش آغل و قوش قريه، قاپليق و خلخال مرند بوده است. به تدريج افراد اين ايل به همراه شاهسونهاي متحدشان تصميم گرفته اند كه در قشلاقهاي خود بمانند و به اين ترتيب سنگ بناي روستاهايي نظير قميش آغل و قوش قريه در بخش يامچي گذاشته شده است.

ايل اينانلو در استان فارس يكجا نشين است ولي در گذشته ييلاق ـ قشلاق مي كرده است اين ايل به همراه 4 ايل ديگر (بهارلو، نفر، عرب و باصري) در دورة قاجاريه (1275 هـ.ق) اتحاديه اي به نام ايلات خمسه فارس بوجود آوردند. در واقع جمع اين ايلات اتحاديه اي است سياسي كه دولت مركزي در برابر نفوذ و قدرت روز افزون قشقايي ها به تشكيل آن دست زده است.

ايل اينانلو به همراه شاهسونهاي بخش يامچي از طريق جادة دوه چي يامچي اقدام به كوچ  مي نمودند. گاهي نيز ار طريق مسير رودخانه فصلي آغ چاي كه فاقد آب بوده اقدام به كوچ  مي نمودند و اين براي مردم يامچي بسيار جذاب بوده است