باکتری های حل کننده فسفات های آلی و معدنی

PSB باکتری های حل کننده فسفات های نامحلول را شامل می شود. باکتری های حل کننده بسیاری در خاک وجود دارد، ولی تعداد این باکتری ها در مقایسه با باکتری های معمول در ریزوسفر گیاهان قابل توجه نمی باشد. بنابراین مقدار فسفر آزاده شده به وسیله این باکتری ها معمولاً به اندازه ای نیست که افزایش کافی در رشد گیاهان ایجاد کند. لذا تلقیح گیاهان با یک باکتری خاص، با تراکم جمعیت بسیار بیشتر از آنچه در خاک یافت می شود لازم است تا سودمندی ناشی از خصوصیت انحلال فسفات آن باکتری در افزایش رشد و عملکرد محلول به طور معنی داری بروز نماید. (رودریگوئز و فافا، 1999). از جمله عوامل موثر بر تعداد باکتری های حل کننده فسفات در خاک پوشش گیاهی، رطوبت خاک و pH می باشد. در آزمایشی مشخص شد که مناسب ترین دامنه pH برای فعالیت باکتری های حل کننده فسفات 8/7 تا 2/8 است (زاپاتا، 1989). PSB به عنوان کود بیولوژیک از سال 1950 مورد استفاده قرار می گرفته است. (کوداشو، 1956).

رهاسازی فسفر توسط PSB از شکل های تثبیت شده و غیرمحلول یک جنبه مهم از دسترس بودن فسفر در خاک ها می باشد. شواهد محکمی مبنی بر توانایی تغییر فسفر خاک توسط باکتری ها به شکل های در دسترس گیاه وجود دارد. زیست توده ی میکروبی فسفر محلول را در بدن خود جذب می کند و از جذب شدن و تثبیت آن جلوگیری می کند. (جورجسن، 2009).

جنس های مهم باکتری های حل کننده فسفات، سودوموناس، باسیلوس می باشد. (موتسارا، 1995)

گزارشات مختلفی توانایی گونه های باکتریایی را در حل کردن ترکیبات فسفری غیرآلی نامحلول نشان داده است.

در این میان جنس های باکتریایی Erwinia، Aereobacter، Micrococcus، Burkholderia، Rhizobium، Bacillus، Pseudomonas، Achromobacter، Flavobacterium قرار دارد (رودریگرز و فافا، 1999).

باکتری های B.sircalmous ‚ B.polymyxa ‚ B.subtilis ‚ B.circulans ‚ B.megaterium وPseudomonas striat  از انواع مهم به شمار می روند. (سابارو، 1988)

جمعیت قابل ملاحظه ای از باکتری های حل کننده فسفات در خاک و ریزوسفر گیاه وجود دارند. برای مشاهده و برآورد نیمه کمی توانایی حل کردن فسفات توسط میکروارگانیسم ها، از روش های آزمایشگاهی پلیت که در محیط کشت آن فسفات های معدنی نامحلول به عنوان تنها منبع فسفر وجود دارد استفاده می کنند. هاله تشکیل شده اطراف کلونی باکتری ها نشان دهنده حل شدن فسفات است. در بعضی موارد، نتایج متناقصی بین بررسی هاله در پلیت و حل شدن فسفر در محیط کشت های مایع وجود دارد. درهرحال این روش جهت جداسازی و شناخت مقدماتی میگروارگانیسم های حل کننده فسفات عموماً مورد تایید است. (رودریگرز و فافا، 1999).

+ نوشته شده در  چهارشنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۲ساعت 11:58  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |