|
اکسایش الکل ها خواص فیزیکی الکلها با خواص فیزیکی هیدروکربنها بسیار متفاوت است . مثلا دمای جوش الکلها خیلی بیش تر از هیدروکربن هایی است که جرم مولکولی تقریبا یکسان دارند . دمای جوش زیاد الکلها را می توان به پیوند هیدروژنی نسبت داد . پیوند هیدروژنی نوعی جاذبه ی مولکولی است و بین مولکولهایی به وجود می آید که هیدروژن متصل به یک عنصر الکترونگاتیو قوی مانند فلوئور یا اکسیژن یا نیتروژن دارند . پیوند O-H در الکلها به شدت قطبی است , زیرا اکسیژن الکترونگاتیوتر از هیدروژن است و الکترونهای پیوندی را به سوی خود می کشد . در نتیجه , اکسیژن مقداری بار منفی و هیدروژن مقداری بار مثبت پیدا می کند .به این ترتیب مولکولهای الکل می توانند یکدیگر را جذب کنند و مجموعه های مولکولی تشکیل دهند . تست متداول برای الکلها یا دیگر اجسامی که دارای گروههای قابل اکسیده شدن نظیر آلدئیدها می باشند , تست اسید کرومیک است . تست لوکاس و تست یدوفرم اطلاعات ساختمانی بیشتری راجع به مولکول مورد نظر می دهند . تست اکسیداسیون کرومیک اسید : این تست بر پایه ی تواناییی الکل های نوع اول ودوم در اکسید شدن به وسیله ی اسید کرومیک استوار می باشد که وجه تمایز این الکلها از الکل نوع سوم می باشد . برای الکل هایی با وزن مولکولی پایین اسید کرومیک مائی را می توان مورد استفاده قرار داد . تست لوکاس : معرف به کار برده شده در این تست مخلوط یک مول اسید کلریدریک غلیظ حاوی یک مول کلرر روی همراه با آن میباشد . تست لوکاس بر اساس میزان سرعت تشکیل آلکیل کلراید , الکلهای نوع اول , دوم و سوم را از هم مشخص مینماید . برای این که به نتایج تست اعتماد کامل داشته باشیم , بایستی الکل مورد آزمایش در آب محلول باشد (طبقه s) . سهولت در تبدیل الکل به کلراید , بستگی به پایداری کربوکاتیون مربوطه دارد
برچسبها: شیمی
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ساعت 20:49 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
