|
درحالي بيش از 50درصد مردان بالاي 50 سال و نيز 90درصد بيماران بالاي 80سال مبتلا به بزرگي خوش خيم پروستات مي شوند كه اميدهاي تازه اي در درمان بزرگي پروستات با ليرز در ايران ايجاد شده است. به گزارش ايرنا، بزرگي خوش خيم پروستات، بيماري شايع مردان مسن است كه در اثر بزرگ شدن پروستات و مجاري ادرار تحت فشار قرار گرفته و راه خروجي ادرار مسدود مي شود. به گفته برخي متخصصان اورولوژي، خطر ابتلا به اين نوع سرطان در افرادي كه سابقه فاميلي اين بيماري را دارند، بيشتر است. دكتر «حسن جمشيديان» متخصص كليه و مجاري ادراري و عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران درباره راه هاي درمان اين بيماري گفت: درمان از طريق ليزر، بهترين روش درماني اين بيماري است. وي افزود: تنها، بزرگي پروستات دليلي بر وجود علايم و ايجاد بيماري نيست چرا كه اين امكان وجود دارد پروستات خيلي بزرگ شود ولي هيچ علامتي براي بيمار ايجاد نكند يا اصطلاحا اثر فشاري بر روي مجرا ايجاد نكند. اين متخصص كليه و مجاري اداري گفت: در مقابل، اين امكان نيز وجود دارد كه پروستات حتي با حجم كوچك دچار انسداد و درنهايت بروز علايم پروستات شود كه به صورت باليني با علايم ويژه اي همراه خواهد بود. جمشيديان با بيان اينكه علايم در بيماران به دو دسته تقسيم مي شوند، گفت: گروه اول افرادي هستند كه علايم انسدادي داشته و براي شروع ادرار بايد منتظر زمان كوتاهي باشند يا اين كه ادرار در زمان خارج شدن قطع و وصل شده و با فشار كم و قطر باريك خارج شود. به گفته وي، گروه دوم داراي علايم تحريكي هستند؛ تكرر ادرار، بيدار شدن هاي شبانه براي استفاده از دستشويي، احساس پري ادرار و تخليه كردن كامل كه حالات ناخوشايندي را ايجاد مي كند؛ البته اين امكان كه بيماران به طور همزمان هر دو علايم انسدادي يا تحريكي را داشته باشند نيز وجود دارد. جمشيديان افزود: اكثر متخصصان براي افرادي كه علايم جدي ندارند از داروهاي شل كننده گردن مثانه و مجراي پروستاتيك يا داروهايي كه حجم پروستات را كوچك كنند، تجويز خواهند كرد؛ داروهاي كوچك كننده پروستات هورموني هستند و از تبديل تستوسترون به دي هيدرو تستوسترون جلوگيري مي كنند و در حدود 6 ماه حجم پروستات را كاهش مي دهند. وي تصريح مي كند: دسته اول كه اصطلاحا «آلفابلوكرها» هستند جنبه رفع علامت دارند و هر روزي كه مصرف مي شوند تا حدود 24 ساعت، علايم ادراري بيمار را بهبود مي دهند. اين عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران گفت: علاوه بر درمان هاي دارويي، روش هاي تهاجمي و غيرتهاجمي نيز وجود دارند، روش سرما درماني يا روش بهره گيري از امواج ماكروويو بر روي بافت پروستات، از مهمترين روش هاي غير تهاجمي در درمان پروستات هستند كه البته به دليل كمبود اثر درماني و از ميان نرفتن كامل علايم، اغلب از سوي پزشكان كاربرد كمتري دارند. جمشيديان اضافه مي كند: درمان هاي تهاجمي يا طراحي از اقدامات اساسي درماني محسوب مي شوند كه در اكثر مراكز درماني كشور مورد استفاده قرار مي گيرد. يكي از روش هاي قديمي و متداول درمان، جراحي باز است كه با برش در ناحيه زير ناف يا از طريق مثانه يا راه مستقيم بر روي كپسول پروستات، قسمت بزرگ شده پروستات خارج مي شود. وي مي گويد: اين عمل نيازمند بستري طولاني مدت حدود 3 تا 5 روز است و نياز به شست وشوي مرتب مثانه پس از جراحي در بيمارستان دارد كه اغلب با درد همراه است و مي تواند نياز به استفاده از خون تزريقي را به همراه داشته باشد كه از پيامدهاي اين روش درماني است. اين متخصص كليه و مجاري ادراري ادامه مي دهد: هنوز استاندارد جراحي پروستات در دنيا، روش تراش پروستات به صورت ورود با دستگاه از راه مجراي ادراري است كه اصطلاحاً به آن (TURP) گفته مي شود؛ در اين روش جراحان از طريق مجراي ادراري وارد شده و آن قسمت از پروستات را كه در داخل كپسول قرار داده و موجب بسته شدن مجراي ادراري شده به صورت لايه لايه با استفاده از كوتر برقي خارج و مسير را باز مي كنند. جمشيديان در ادامه مي گويد: در روش مذكور نيز ممكن است خونريزي ادراري وجود داشته باشد و البته كمتر از عمل جراحي باز است و مدت بستري در بيمارستان نيز به دو تا سه روز كاهش مي يابد اما نياز به شست وشوي مثانه كه همراه با درد، سوزش ادراري و نياز به سونداژ است، چند روز پس از جراحي وجود دارد. وي اضافه مي كند: روش استفاده از ليزر از روش هاي جديد كم تهاجمي بوده كه شباهت هاي فراواني به روش بسته يا در اصطلاح تراش دارد؛ اين تكنيك در بيمارستان فرمانيه انجام مي شود. به گفته وي، در اين روش جراح به وسيله دوربين آندوسكوپ ويژه اي كه در اختيار دارد از مجراي ادراري وارد شده و با ليزر مخصوص موسوم به ليزر ديود، پروستات را تراش داده يا به اصطلاح تبخير مي كند. جمشيديان مي گويد: اين نوع ليزر بهترين نوع و كم عارضه ترين روش در ميان ابزارهاي ليزري محسوب مي شود كه نتايج بهبودي آن براي بيماران نيز بهتر مشهود است. وي ادامه مي دهد: در اين اقدام درماني، پروب مخصوص ليزر در محل پروستات قرار گرفته و جراح با تاباندن باريكه هاي ليزري موجب تبخير vaporization بافت پروستات بزرگ شده مي شود؛ در روش ليزري بيش از هر اقدام درماني بايد به وسيله آزمايش هاي مختلف از جمله PSA اطمينان حاصل شود كه پروستات دچار سرطان نيست و اين بزرگي، خوش خيم است. وي اضافه مي كند: در 25درصد موارد سرطان در ناحيه مياني پروستات ايجاد مي شود كه در اصل منطقه هدف در روش هاي باز، بسته، تهاجمي و كم تهاجمي به شمار مي رود و اگر از غيرسرطاني بودن آن بي اطمينان باشيم به طور حتم اشعه ليزر امكان آزمايش هاي پاتولوژيكي را از متخصصان مي گيرد. جمشيديان تصريح مي كند: از مزاياي خوب بهره گيري از ليزر در پروستات اين است كه بيمار تنها نياز به انجام آزمايش PSA (تست تشخيصي سرطان پروستات) قبل از درمان دارد؛ زمان عمل تقريباً كمتر از مدت زمان عمل جراحي تراش پروستات بوده و بدون خونريزي و بدون نياز به شست وشوي مجاري ادراري، بيمار آسودگي خاطر داشته و بدون عفونت ادراري و تحمل سونداژ طولاني پس از مدت كوتاهي بستري (حدود يك روز) قابل ترخيص است. وي ادامه مي دهد: نكته حائز اهميت اينكه هنگام بهره گيري از روش هاي قديمي، اختصاصاً تراش، اين احتمال وجود دارد كه حين درمان و موقع شستشوي مجرا در زمان تراش، مقداري از محلول شست وشو وارد پروستات شده و بيمار را دچار عارضه سندروم TURP كند. به گفته وي، سردرد، فشار خون بالا، كاهش تعداد ضربان قلب، كاهش سديم و پتاسيم خون از مهم ترين پيامدهاي اين عارضه كم شيوع است كه نيازمند اقدامات فوريتي خواهد بود درحالي كه با بهره گيري از ليزر در پروستات، ديگر عروقي كه دچار خونريزي شده و منجر به اين گونه عوارض شود، وجود نداشته و بيمار با كمترين عوارض احتمالي مراحل درمان را طي مي كند. وي اضافه مي كند: در روش ليزر پروستات، بيمار ديگر سوزش مجاري ادراري نداشته و از فرداي درمان قادر است فعاليت هاي عادي زندگي را از سر بگيرد. جمشيديان مي گويد: البته نبايد فراموش كرد در پزشكي و به ويژه جراحي هميشه عوارضي در كمين است اما در اين روش ليزري كمترين احتمال خطا و آسيب وجود خواهد داشت و با وجود متخصصان ماهر و باتجربه، نگراني ها به صفر خواهد رسيد. وي درباره ديگر مزاياي روش درماني بزرگي پروستات با ليزر مي گويد: با علم به اينكه بيمار حتي اگر دچار تومور سرطاني باشد، مي توان با ليزربخشي از پروستات وي و علايم انسداد مجراي ادراري را از ميان برد؛ اين اقدام در كنار درمان دارويي يا راديوتراپي پروستات شرايط مناسبي براي بيماران ايجاد مي كند. وي اضافه مي كند: ليزر در مقايسه با عمل جراحي باز كه شايد در چنين شرايطي امكان پذير نيز نباشد، ارجحيت داشته و بدون درد و خونريزي ناجي بيماران مي شود. جمشيديان مي گويد: نور اين ليزر تا حدي زياد است كه بافت پروستات را به صورت لايه لايه و عمق دوميلي متر تبخير كرده و به بافت هاي مجاور نيز آسيب نمي رساند؛ زمان انجام تكنيك با ليزر از ساير روش هاي قديمي يا متداول موجود كوتاه تر است و ايمني كار نيز بالاتر خواهد بود. وي ادامه مي دهد: در موارد پروستات هاي 30 تا 50گرمي حدود نيم ساعت و در موارد 50 تا 100گرمي نزديك به يك ساعت جهت ليزر كردن زمان نياز است، در اين روش درماني بنا به تشخيص پزشك متخصص و پزشك بيهوشي مي توان از بيهوشي هاي نخاعي موضعي در افراد پرخطر از جمله افراد مسن و بيماران قلبي يا فشار خون بهره گرفت. وي تاكيد مي كند: نكته مهم اين است كه مردم نبايد نگران بزرگي پروستات در تصاوير سونوگرافي خود باشند چرا كه ارتباطي ميان سايز و بزرگي پروستات با علايم بيمار وجود ندارد. وي مي گويد: اندازه پروستات نوع جراحي را براي متخصصان اعلام مي كند و هيچ نقش ديگري ندارد، بايد دانست كه اورولوژيست تنها با برداشتن فشار روي مجراي ادراري به تسهيل روند زندگي بيمار كمك خواهد كرد و هدف آنها تنها كوچك كردن يا برداشتن پروستات نيست مگر آن كه دچار مشكلات سرطاني باشد. جمشيديان ادامه مي دهد: در موارد پروستات هاي بزرگتر از 100گرم هنوز مي توان گفت كه روش جراحي باز موثرتر بوده و نسبت به روش هاي ديگر عارضه كمتري دارد. وي با بيان اينكه پيشگيري از بزرگي خوش خيم پروستات نياز به پرهيز يا رژيم غذايي خاصي ندارد، تصريح مي كند در افرادي كه در خانواده خود استعداد سرطان پروستات دارند بهتر است از سيگار، دخانيات و مصرف چربي ها و هورمون تستوسترون دوري كنند و از غذاهاي حاوي (رنگدانه قرمز) ليكوپن كه به ويژه در گوجه فرنگي به وفور يافت مي شود، بيشتر بهره گيرند. وي در نهايت به همه مردان بالاي 50سال توصيه كرد دست كم سالانه يك مرتبه تست PSA كرتومي آزمايش خون را انجام دهند. بالا رفتن اين تست بيش از عدد 4نانوگرم، متخصصان را به درجاتي از سرطان پروستات مشكوك مي كند كه البته در كنار معاينه پروستات از طريق مجراي مقعد مي تواند به كشف شواهدي دال بر وجود توده سرطاني كمك كند. جمشيديان مي گويد: حدود 70درصد موارد سرطان پروستات در قسمت بيروني اين بافت بوده كه به وسيله آزمايش و معاينه يا سونوگرافي از راه مقعد قابل شناسايي و پيگيري است و سرطان پروستات به همين دليل بدون هيچ علامت انسدادي بودن گاهي سالها با بيمار همراه است و زماني شناسايي مي شود كه ديگر اقدام موثر درماني قابل انجام نخواهد بود.
برچسبها: پزشکی
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۰ساعت 23:50  توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|