سیان - جرقویه اصفهان
سيان - جرقويه اصفهان
|
در قدیم خانوادههای روستایی برای درمان بیماریها، از داروهای گیاهی بهره میبردند. اگر فردی از اعضای خانواده در بستر بیماری قرار میگرفت، مادر خانواده یا برخی بزرگان متبحر روستا با استفاده از داروهای گیاهی فرد بیمار خانواده را معالجه و پرستاری میکرد. زن روستایی در زمانی که به مکان های مختلف اعم از اصفهان یا روستاهای مختلف جرقویه (محمدآباد ،اذر خواران، نصراباد، ینگ اباد پیکان ،حسین اباد ویا روستای همجوار سیان گنج اباد میرفت لطفا ادامه مطلب که بسار جالب است را بخوانید.
برچسبها: جرقویه ای ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۸۹ساعت 11:52 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
در دوره ناصرالدینشاه (1264ـ1313)، جرقویه بلوكی از توابع اصفهان بود. قسمت علیای آن شش فرسخ در دَه فرسخ و آبادیهای مهم آن حسنآباد، دستجرد، مالاورجرد (مالْ واجرد)، رامشه و اسفنداران بود و محصولاتی از قبیل گندم، حبوبات، خشخاش، هندوانه و خربزه در آن به عمل میآمد. قسمت سفلای آن شش فرسخ در شش فرسخ و آبادیهای معروف آن محمدآباد، نیكآباد، حسینآباد، آذرخواران، سیئانآباد (سیان)seyan abad، نصرآباد و مركز آن پیكان بود (ارباب اصفهانی، ص 106، 319ـ320). در همین دوره اعتمادالسلطنه (ج 4، ص 2186ـ 2187) پنبه ناحیه جرقویه را از حیث نرمی و سفیدی برتر از پنبههای دیگر شهرهای ایران و حتی مصر و هند دانسته است. به گفته وی (همانجا) پنبه كاغذی و گیوه پیكانی آن، كه در آبادی پیكان بافته میشد، بسیار معروف بوده است. در 1322ش، برخی از آبادیهای آن را راهزنانی غارت كردند (شفیعی نیكآبادی، ص 134). حسینعلی رزمآرا كه كتابش در 1332 ش، چاپ شده است، جمعیت جرقویه را حدود 300 ، 30 تن ضبط، و از شكارگاهی در آبادی رامشه كه گورِخر در آن شكار میشده یاد كرده است (ج10، ص 55). وی همچنین (همانجا) به كرباسبافی زنان و وجود تیرهای از طوایف عرب در آبادی محمدآباد اشاره كرده است.
برچسبها: جرقویه ای
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۸۹ساعت 23:11 توسط سيد مصطفي محمدزاده
|
|
|
