اگر در اصفهان گردشي كني و از نقاط مختلف آن بازديد نمايي مي تواني اين وجه تسميه را به خوبي دريابي و بناهاي قديمي را پيدا كني كه روزگاري سكونتگاه فرهنگهاي مختلف بوده است. مكانهاي زيادي است كه  حداقل يك هفته يا بيشتر از وقت يك توريست را مي گيرد تابتواند از آنها بازديد كند. زماني كه در شهر قدم مي زني مي تواني از دو نوع معماري پيش از اسلام و پس از اسلام لذت ببري . قوميتهاي متفاوتي مثل فارسها ،عربها ،مغولها و تركها در زمانهاي متفاوت در اين شهر زندگي كرده اند و هر كدام به اقتضاي فرهنگ خويش بنايي را ساخته اند كه باعث شده تا چشم اندازي اينچنين منحصر به فرد و زيبا از اصفهان امروز بوجود آيد.

اصفهان به خاطر گنبدهاي فيروزه اي اش معروف است درست مثل فلورانس ايتاليا. رودخانه زيباي زاينده رود كه اصفهان را به دو بخش تقسيم مي كند و سبك غذايي اين شهر از ديگر جاذبه هاي آن هستند پلهاي متعددي در مسير رودخانه ساخته شده اند كه قدمتشان به هزار سال مي رسد . از اين پلها بعضي با قدمت بيشتر براي گذرعابر و بعضي با قدمت كمتر براي گذر وسايل نقليه استفاده مي شوند. رستورانها و كافه ها حاشيه رودخانه اصفهان را به يك شهر استثنائي تبديل كرده اند.

اصفهان در دشت زاينده رود بنا شده و آب و هوائي گرم و خشك دارد. اطراف اين شهر را كوههاي زيبا احاطه كرده اند و درختان سرسبز جلوه ائي خاص به اين شهر داده اند . شايد عامل اصلي اين زيبائي و سبزي همان رودخانه زاينده رود باشد كه شهر را زنده نگاه داشته  است . از آن  روزها ده سالي مي گذرد كه من اصفهان را ترك كرده ام و مي دانم كه تغييرات زيادي در شهر ايجاد شده است. هنوزهم اصفهان ، رستورانها ، كافه ها و غذاهاي خوشمزه اش را حس مي كنم . هنوز هم پاركهاي حاشيه زاينده رود را به خاطر مي آورم و از اينكه در دوران كودكي در اين پاركها با همسالان بوده ام به من احساس غرور مي دهد . زندگي در تغيير است حتي زماني كه ما از آن تغيير غافليم.

+ نوشته شده در  پنجشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ساعت 22:48  توسط سيد مصطفي محمدزاده   |