قسمت
اعظم آب های روی زمین که اغلب در اقیانوس ها جای گرفته، دارای نمک است.
اقیانوس ها با داشتن منابع طبیعی غنی، بیش تر نیازمندی های ما را از هر نظر
تأمین می کنند و بسیار فراتر از شنا کردن، قایق سواری و تفریحات دیگر برای
ما دارای ارزش هستند. اقیانوس به عنوان منبع عظیم تأمین غذا، انرژی و مواد
معدنی به ما فایده می رساند.
کشتی ها از راه اقیانوس، محموله شان را بین قاره ها جا به جا می کنند؛ اما مهم تر از همه این که اقیانوس ها و دریاها به لحاظ ایفای نقش در بارندگی ها و تنظیم حرارت محیط، تأثیر به سزایی در حفظ سلامت محیط زیست دارند. اگر اقیانوس ها وجود نداشتند، زندگی روی این سیاره ادامه پیدا نمی کرد. بسیاری از مواد و عناصر طبیعی در آب اقیانوس یافت می شوند؛ اما اقیانوس ها بیشتر به خاطر وجود نمک در آن ها معروف هستند؛ آب اقیانوس به طور متوسط دارای ۳/۵ درصد نمک است.
۹۹ درصد شوری آب دریاها و اقیانوس ها به علت وجود شش نوع عنصر است، که به ترتیب عبارتند از: کلراید، سدیم، گوگرد (سولفر _ سولفات)، منیزیم، کلسیم و پتاسیم. بیش تر شوری آب دریا به دلیل وجود ترکیبات کلرویدسدیم یا نمک طعام است.
